Sunday, March 29, 2020

Wohin? en 'Diamond Duality'





Sokken blijven mijn favoriete projecten. Dit jaar heb ik getwijfeld, maar toch besloten om weer aan de  Sockmadness wedstrijd mee te doen. Mijn doel: plezier hebben, kletsen met andere sokkenbreisters, elkaar aanmoedigen en voorthelpen. En nieuwe dingen leren. Maar vooral plezier hebben! Dat lijkt me in deze rare tijden een groot pluspunt. Elk apart zijn we toch verbonden.
Om mee te doen aan de wedstrijd moet je je kwalificeren. Het patroon van de kwalificatiesok 'Wohin?' speelt met verschillende steken waarbij je dieper in de onderliggende rij moet steken (een 'dip stitch').


De voet lijkt hetzelfde als het been. Maar aan de binnenkant zie je goed dat hier een andere techniek gebruikt wordt (een 'tuck stitch'). Hierbij laat je steken vallen en haal je de lusjes op met een soort 'samengetrokken' steek. Dit was een beetje prullen, zeker met een garen dat makkelijk splijt. Met de hulp van filmpjes die gedeeld werden kwam ik uiteindelijk toch tot een goedgekeurd eindresultaat en werd ik toegelaten tot de wedstrijd. Nu wordt het echt, in een team tegen elkaar en tegen een deadline breien.
En toen kwam Corona. De zon scheen, de parken waren leeg, het thuiswerken werd zonder veel probleem geïnstalleerd, en in de vrije tijd zou ik toch gemakkelijk dat eerste patroon moeten kunnen breien? Maar een crisis is niet bevorderlijk voor de concentratie. Ik was voortdurend bezig met het nieuws te checken. Er was extra overleg nodig over de zorg voor mijn moeder. Niet makkelijk om dat telefonisch te regelen. De dochter liet weten dat ze met koorts en hoesten door de huisdokter in isolatie werd gezet. Op bezoek gaan mocht niet...(ondertussen, een week later is de koorts weg en lijkt ze aan de beterhand).
Diamond Duality heet het eerste patroon, een sok met kleurinbreiwerk. Eerste poging: ik denk dat er toch wat meer contrast nodig is. En blijkbaar heb ik niet genoeg  dunne sokkenwol in sterk contrasterende kleuren in voorraad.
Gelukkig kan ik nog een beetje 'illegaal' de voorraad aanvullen. De winkel is dan wel gesloten, maar even doorgeven waar ik naar op zoek ben, en mijn bestelling staat klaar in het portaal. Ik ben geen winkel binnengegaan, en er is geen cash overhandigd. In Amerika hebben ze daar al een term voor 'curbside shopping' - winkelen vanop de stoep. En oef, deze kleurcombinatie lijkt wel te werken...


Het was wel vloeken toen het bolletje wol achter de radiator viel. Ook een vleesvork kan bij het breien van pas komen.
Goed lezen is toch wel heel belangrijk in een patroon. Even die hiel uithalen...  met  de afgehaalde steken sluit de hiel duidelijk beter aan.


Klaar!  Normaal gezien zou ik inbreiwerk over 72 steken doen, en daarna op de voet minderen naar 60 steken. Nu heb ik de voet over 72 steken gebreid op een hele dunne naald, een 1.75mm. Als losse breister met een rare steek- en rijverhouding ben ik het gewend om patronen naar mijn hand (of voet) te zetten. Maar in de wedstrijd mag dat niet. Ik ben dus niet honderd procent content, ik hou ze gewoon voor mezelf. Deze sokken zijn net niet goed genoeg voor mijn cadeautjesmand.




Sunday, February 16, 2020

Sock-o-Mousse



Ik deed een testbrei voor de Belgische ontwerpster Al-fa knits. 
Dit patroon heet sock-o-mousse. 
Ik gebruikte ook Belgische sokkenwol, Annel Super extra. Standaard goedkope sokkenwol voor een testbreitje.

Het patroon is van de teen naar boven gebreid. Omdat mijn stekenproef heel erg verschilt voor tricotsteek of voor fair-isle gebruik ik verschillende naalddiktes. Voor de voet brei ik op 2mm (ik brei eerder los). Het kleurinbreiwerk is met een 2.75mm en de boord met een 2mm gebreid. Het is dus telkens aanpassen, en hangt van verschillende factoren af, dikte van het garen, type naalden... Als final touch maas je nog wat extra bubbels rond de hiel.

'Sock-o-mousse' is een woordspeling, 'mousse' in het Frans, schuim, en schuimbelletjes in het patroon. 

Mij doet  het me denken aan de chocomousse die mijn mama vroeger maakte met feestelijke gelegenheden. Vooral met kerst was dat een favoriet dessert. Nadat de mousse in schaaltjes was gegoten mochten wij als kind dan de rest uit de pot likken … 
Er zat geen room in, wel bruine suiker en rauwe eierdooiers. Die van mijn moeder was zeer lekker, maar nogal zwaar. Ik ben dus op zoek naar een alternatief.

En nu mijn vraag: wie heeft een goed recept voor een lichtere versie van chocomousse en wil dat hier delen?




Sunday, February 09, 2020

Flamboyant

Ik ben een cadeautjesmand aan het bijeenbreien. Correcter: ik heb een mand staan die ik vul met gebreide cadeautjes. 
Doel: een deel van mijn wolvoorraad opbreien, om dan tegen eind 2022 dertig cadeautjes klaar te hebben. 
En een ander doel: het juiste cadeautje voor de juiste persoon maken. Kleine accesoires zoals sokken zijn altijd een mooi cadeau (vind ik zelf dan toch).
Ik gebruikte de helixtechniek en drie zelfstrepende garens om een flamboyant paar sokken te breien. De blauwe en de groene wol is Opal 3draads.  Het oranje is Zauberball, een garen met een heel traag kleurverloop van oranje over rood naar paars.
Driedraads is heel dunne sokkenwol.  Ik zette 72 steken op en breide met een naald 1,75mm. Met mijn pijnlijke schouder deed ik ongeveer een maand over dit paar sokken. Ik maakte een maat 45, want ik heb al iemand in gedachten. Flamboyante sokken voor een flamboyante man!
Ik heb een cadeautje af, maar de doelstelling van de wolvoorraad op te gebruiken gaat niet echt vooruit zo. Misschien moet ik toch weer een trui breien? Deze 'simple something' vind ik erg mooi. Je neemt twee draden sokkenwol samen voor een dikkere trui.

De techniek is 'Marling', en binnenkort komt er een boek uit van Cecelia Campochiaro hierover. Een trui zal ik dit jaar niet maken, maar misschien kan deze techniek wel in een ander accesoire verwerkt worden. De idee├źn blijven komen...


Sunday, January 26, 2020

Breiwick

Sunday, January 12, 2020

Start 2020

Ik kijk terug op 2019 en ik maak plannen voor 2020.

In 2019 wou ik meer truien breien, en dat is in het begin van het jaar ook gelukt.

Ik breide 4 truien, en ik draag ze alle vier: kleurrijke, onconventionele projecten, zeker niet iets dat je zomaar in de winkel koopt. En allemaal met wol uit de voorraad, dat was ook een doelstelling. Ik startte ook nog 2 andere vestjes die ik niet afmaakte omdat ze niet goed uitvielen. Een trui vraagt een grote tijdsinvestering, soms uithalen en opnieuw beginnen....

De laatste weken van 2019 heb ik weinig gebreid. Een oud zeer stak weer de kop op, een verkalkte pees in de schouder. Na 40 jaar scheef lopen door een  niet goed geheelde enkelbreuk wordt de slijtage nu ook  in mijn voet duidelijk. Dat had dan weer gevolgen in mijn heup... 2019 eindigde  met sukkelen van de ene kwaal naar de andere.

In 2020 moet ik het anders aanpakken: op allerlei gebied, maar hier schrijf ik over mijn breiplannen. Ook in de breiwereld is er te veel input, te veel keuzes, te veel hypes, te veel 'moeten'. En dan volg ik nog niet eens Instagram! Ik heb nood aan kalmte en rust in mijn hoofd, in mijn werk, in mijn ontspanning. Ik wil meer focus. En mijn lichaam kan  (voorlopig) alleen kleine projecten aan.

Afbeeldingsresultaat voor ysolda colorwork club
Ik wou al lang eens een 'yarn club'-abonnement proberen. Ysolda Teague kondigde deze colorwork-club aan: driemaal garen en patroon voor een accessoire. Perfect voor mijn doelstelling 2020! Ondertussen is deze club uitverkocht, maar je kan ook de patronen kopen zonder garen. Wie doet er mee?

En ik ga echt proberen regelmatiger te bloggen, beloofd!