Saturday, October 17, 2020

Principessa

Een jaarlijkse traditie in dit breihuishouden is de November Mystery Knitalong van Woolly Wormhead.  Ik heb vorige jaren verrassende en mooie mutsen gebreid. 


Voor de Mystery in 2019 deed ik mijn eigen ding met het patroon, Principessa.   Dat zat zo: in principe moest je garendikte 'worsted' gebruiken, maar dat had ik niet direct in mijn voorraad. Ik gebruikte veel dikkere wol, en deed minder patroonherhalingen. (want dikkere wol, en dus minder looplengte op het bolletje).

Omdat de muts toch wat klein werd heb ik die daarna in de vorm van baret opgespannen. Perfect! En het was een vlug klaar project, zelfs met de complexe kabels. 
Het garen is Chausettes Orphélines.  Dit Frans project recycleert oude sokken en gebruikt deze om nieuw garen te maken, of afgewerkte producten zoals sokken mutsen, handschoenen. Op deze manier werken ze aan een circulaire economie en een meer ethisch verantwoorde mode-industrie. Je kan hun verhaal hier lezen. Ik hield er een mooie muts aan over, mét een beetje bling.

Dit jaar pakt Woolly Wormhead het een beetje anders aan: ze organiseert een re-KAL, een herbrei-knitalong. Je kan een patroon herbreien dat jouw favoriet was. Of je kan één van de oudere patronen breien waar je niet aan toekwam. Ik moet alweer wat cadeautjes maken voor collega's die vertrekken. Het zijn alletwee fervente fietsters, dus ik denk dat een muts wel van pas kan komen.


Ik kan Mayrose herbreien, dat is een patroon voor een simpele baret. Dat zou dan mijn derde Mayrose zijn, kijk maar eens op mijn Ravelry pagina om te zien hoeveel verschil het juiste garen maakt. 


Maar voor op de fiets is een nauwaansluitende muts, type 'beanie' waarschijnlijk een beter idee. Pavone of Rubbish Mojitos? Decisions, decisions...

Dit was mijn laatste blogpost over 'oude' projecten en projecten waar ik nog aan moet beginnen.  De volgende blogpost zal er één over een recent afgewerkt, en veel groter project zijn, waar ik heel trots op ben! (maar voorlopig moet dat nog een geheim blijven...)


Sunday, October 04, 2020

Kolibrie


Ik brei meer dan ik blog, en toen ik mijn archief op Ravelry op orde zette, merkte ik dat ik over deze sjaal nooit geblogd had... Dat maken we hierbij goed. Vorig jaar, ook rond deze tijd van het jaar, volgde ik voor het eerst een mystery knitalong bij de Finse AnnaJohanna. De sjaal werd aangekondigd als 'Hummingbird', Kolibrie in het Nederlands. Ik liet me inspireren door foto's van dat kleurrijk vogeltje om een kleurpalet bijeen te zoeken.
Ik ging uiteindelijk toch voor de paarsrode combinatie. Het groen geeft hier een accent, maar wie weet, misschien komt die kleur later nog prominenter in beeld? Het begin is in elk geval interessant, je start met een driehoek die in het rond gebreid wordt. Meerderingen op de juist plaats zorgen voor de driehoekvorm. Op twee zijden van de driehoek neem je steken op, en met verkorte rijen vorm je een soort vleugels.

De rijen worden steeds langer, en worden afgewisseld met boorden in tweekleurige briochesteek en accentdriehoekjes in éénkleurige brioche. Ondanks de lange rijen is het een plezier om aan te werken. De Knitalong is in kleine stukjes opgedeeld, om de drie à 4 dagen krijg je een volgende aanwijzing. Zo heb je nooit de indruk dat je achterop holt en moet bijbenen om op het juiste spoor te blijven. Mini-deadlines werken duidelijk goed voor mij.
Ik ben ook blij met mijn kleurkeuze. Bij tweekleurige brioche is het mooist als één kleur goed afsteekt tegenover de andere. Dat kan in twee tinten van dezelfde kleur, of zoals hier in twee complementaire kleuren, paars en groen. Een gevlamde wol kan wel eens problemen geven qua contrast, of kan soms te gestreept uitvallen, gelukkig is dat hier niet het geval. In een mysteryKAL is het toch altijd wat afwachten hoe het patroon verdergaat, en of je de juiste kleuren gekozen hebt. 
In het patroon worden nog pompommekes voorzien, maar dat is niet zo mijn ding. Het resultaat is een hele grote omslagdoek om in weg te kruipen...

Dit jaar denk ik om nog eens aan de Stephen West mystery mee te doen. Zijn ontwerpen zijn vaak extravagant, de juiste kleurkeuze zal veel bepalen. Ik ben al proeflapjes aan het breien...






 

Sunday, September 06, 2020

Entanglement

De Finse ontwerpster Anna Johanna kondigde een Mysterie samenbreiproject aan voor een omslagdoek. Haar ontwerpen spreken me aan, dus waarom niet? Je hebt drie strengen wol nodig, twee kleuren die harmoniëren en één die wat afsteekt.

Thursday, August 27, 2020

Geel - Gelb - Yellow - Jaune - Amarillo - Gulur

Friday, July 31, 2020

Regensburg en Wenen


Reizen in Corona-tijden:  dat is  reizen met de eigen wagen. Onze eerste bestemming was de middeleeuwse stad Regensburg aan de Donau. In Duitsland draagt iedereen een mondmasker, laat je je contactgegevens achter op restaurant en voelde ik mij erg veilig.




Regensburg is een zuiders aanvoelende stad, met smalle straatjes, terrasjes en flair, maar ook 'Kaffee und Kuchen'. Straat in, straat uit  kwam ik toevallig voorbij de wolwinkel (en nam me voor om later nog eens langs te gaan). En in het 'werelderfgoed'-centrum gaven ze ons de tip om aan het Stadtpark  het kleine Joodse kerkhof te bezoeken.



Ook aan het Stadtpark vind je het Kunstforum Ostdeutsche Galerie (met kunst uit voormalige Duits-sprekende gebieden in Oost-Europa). De beeldhouwster Käthe Kollwitz  bv. is  in Koningsberg geboren, nu Kaliningrad. Naast de mooie jugendstil en impressionistische collectie kwam ik dus ook nog wat te weten over de verwarrende en (voor ons ook vaak onbekende) geschiedenis van Duitsland.














's Avonds breide ik in de tuin van het hotel aan een testknit voor een paar pantoffelsokken. We hadden een heerlijk ontspannende tijd in Regensburg, echt vakantiegevoel!


Na Regensburg reden we door naar onze eerste huisruilbestemming dit jaar, de keizerlijke stad Wenen. Onze huisruilgast besloot niet naar Leuven te komen, maar we mochten toch zijn pied-à-terre gebruiken, een kleine studio. De eerste twee dagen bezochten we de toeristische toppers, het kunsthistorische museum en Schloss Schonbrün. In Wenen was het gebruik van mondmasker al wat minder strikt. Er waren weinig toeristen.  Een selfie voor het schilderij waarvan ik een reproductie in mijn kindertijd thuis vaak heb bestudeerd was perfect mogelijk. En een zaal vol Rubens met twee bezoekers is ook uitzonderlijk, denk ik.


Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, de tekst 'Rackmas Roth ROBERT SEETHALER DE SGARENBOER van ElsSnick Snick Nieuwe Nieuwevertaling jan Vanriet, met tekeningen van eneen voorwoor van Geert Mak. il'

Op dag drie kreeg Wenen code oranje (waakzaamheid geboden). En toen besloten we terug naar huis te rijden, terug in ons kot voor een administratieve quarantaine. En voor de zekerheid een test (negatief, ik had niet anders verwacht, we zijn echt wel heel voorzichtig geweest). 
Mijn vakantielectuur heb ik thuis verder gelezen. Joseph Roth is een hertaling van een klassieker, en de voor mij onbekende Seethaler is een aanrader, ik lees zeker nog ander werk van hem.


Het vakantiebreiwerk is ook afgeraakt. De zolen zijn te klein voor het patroon en mijn naaikunst moet ik nog wat bijschaven. Echt af is dit project dus nog niet. Ofwel koop ik nieuwe zolen, ofwel brei ik nieuwe pantoffels. Of beide. Souvenirwol is niet meer gelukt, dat wordt dus online shoppen...of ooit nog eens terug naar Wenen reizen.