Thursday, September 25, 2014

Hamburg



Na het Wollfest zijn we nog een paar dagen in Hamburg gebleven om de stad verder te verkennen. We namen een zevendagen kaart voor het openbaar vervoer, wat verrassend goedkoop was. En we huurden een huisje in de alternatieve kunstenaarsbuurt Sankt-Pauli. Hamburg is een grote, ruime stad met veel afwisseling, ik hou het bij een korte foto-impressie...
Following the Wollfest I stayed a few more days in Hamburg to explore the city. It's a fascinating city with lots of different aspects, so I will keep this blogpost short, an impression in pictures...



De drukte aan Landunngsbrücke...
Very crowded at Landungsbrücke...

...van daaruit kan je een rondvaart maken in de haven. Wij deden de Maritime Circle Line, met als voordeel dat het een hop-on/hop-off rondvaart is.Of je kan gewoon de ferry naar de overkant van de Elbe nemen met je openbaarvervoer kaart.
You can do several trips from there. Or just take the public transport to the other end of the Elb river. 


Je kan rondwandelen in het Karolinenviertel met zijn alternatieve winkeltjes en iets té veel graffiti (deze niet, maar soms was het er een beetje over).
You can stroll around in Karolinenviertel, with it's small shops and bars.

Of je kan het museum van de arbeid bezoeken gelegen aan de oude kanalen.
Or you can visit several musea...

En als de stad te druk wordt, kan je wandelen in het begrafenispark Ohlsdorf. 
And if you want to get away from the hustle and bustle, you can take a long walk in the cemeterypark Ohlsdorf.



Ook interessant: een blik achter de schermen bij voetbalclub Sankt-Pauli.
I also liked the tour behind the scene at soccerclub Sankt-Pauli.


Dit was de ideale vakantie: de ijzeren man kon rondzwerven in de stad toen ik op het Wollfest was, en daarna hebben we samen verder de stad verkend. Volgend jaar is de Duitse Ravelry-bijeenkomst in Regensburg (in Beieren dus). Wie weet? Ik ben in elk geval vol goede moed aan mijn (laatste jaar) Duits in avondschool begonnen.
This was an ideal holiday. The IronMan could explore the city while I was at the Wollfest, and afterwards we could roam the city together. Next year is the German Ravelry meeting in Regensburg (Bavaria). Maybe I will attend that one too? I already started (my last year) of German in evening courses.

Saturday, September 20, 2014

Wollfest Hamburg

Het is al 2 weekends geleden dat ik in Hamburg was bij het Wollfest. Ondertussen is het gewone leven ertussen gekomen, druk op het werk, inbraak in de auto... bloggen is er wat bij ingeschoten. Maar dit weekend doe ik een inhaaloperatie!
It's already 2 weekends ago that I attended the Wollfest in Hamburg, and I still haven't blogged about it... but you know, life interferes...

Het Wollfest ging door op de campus van de universiteit Hamburg,tot verbazing van de studenten, die opeens werden geconfronteerd met overal breiende madammen (en een paar mijnheren).
The Wollfest took place at the Hamburg univerisity, where the students to their suprise bumped into knitting ladies everywhere (and a few men).

De markt met standjes ging door in het grote auditorium. Maar aangezien ik meer dan genoeg wol heb, was het mij vooral te doen om de workshops die doorgingen in de 'filosofentoren', op de 12de verdieping, met een prachtig uitzicht over Hamburg.
The woolmarket with all it's stalls took place in the audimax. But as I have more then enough yarn, I was more interested in the workshops. These took place in the 'philosphers tower', on the 12th floor, with a magnificent view over Hamburg.

De eerste workshop die ik deed was met Stephen West. Hij experimeent veel met de vorm van een omslagdoek, en legde uit hoe hij daarbij tewerk gaat. En ja, hij draagt hier een fluo gebreide short...

The first workshop I took was with Stephen West, about shawl design. He is experimenting a lot with the shape of shawls and talked about his design proces. And yes, he is wearing fluo knit shorts in this picture...
Hij heeft ook een nieuw project, oude gebreide truien omvormen tot truibroeken (sweaterpants = swants). Er staat een volledige handleiding op zijn blog, als je het ook eens zou willen proberen.
He also has a new project, the so-called 'swants' (= sweaterpants). You can find a full tutorial on his website, if you want to try it out yourself...

De volgende workshop was met Janukke, met als onderwerp Escher's tesselaties.  Dat zijn zichzelf herhalende patronen, zoals die vaak in tegelwerk gebruikt worden. Escher was een Nederlandse graficus, die dit principe vaak in zijn ontwerpen gebruikte, ook met minder geometrische motieven zoals vogels, vlinders, vissen... En Jana heeft deze dan in brei-ontwerpen vertaald. Een fascinerend onderwerp, dit had best een workshop van een hele dag mogen zijn...

The next workshop I took was with Janukke, and was about Escher's tesselations. Tesselations are repeated patterns, often used in tilework and often geometric. Escher was a Dutch designer, who used these often in his work, with animal figures. And Jana took his designs and translated that into knitting... Fascinating stuff, and I wish she would make a whole-day workshop out of it. 

De dag daarna volgde ik 'stitch manipulation' bij Ysolde. En ja, ik heb in juni al een workshop met een gelijkaardig onderwerp gevolgd in Kortrijk, maar ik ben een trage leerling, en Ysolde is een heel goede lerares. Nu moet ik echt eens iets gaan doen met al mijn krabbels en aantekeningen. Ik probeer van elke workshop die ik ooit gevolgd heb minstens één echt project uit te werken, maar soms kan dat wel even duren. Ik zet het alvast op mijn lijstje van goede voornemens voor 2015.

On Sunday I took 'stitch manipulations' with Ysolde. You probably remember that I already took a similar workshop last June. BBut I am a slow learner, and Ysolde is a very good teacher, so I took this subject again, and more indepth. And I really want to do a project with what I have learned, so I am already adding this to my New Year's resolutions 2015...ButBuut

Wie nog meer foto's van de wolmarkt en het Wollfest wil zien, kan eens een kijkje nemen op de blog van Tichiro, Zij en haar mede-organisatoren hebben er een geslaagd evenement van gemaakt!
If you want to see more pictures of the stands and the Wollfest, you can take a look at Tichiro's blog. She and her co-organizers did a very good job at organizing this event!

Sunday, August 31, 2014

Letse wanten - Latvian mittens

Ik wist het wel toen ik naar Riga ging, Letse wanten zijn wereldberoemd in de breiwereld. Maar toch ben ik een beetje van mijn sokken geblazen door al het moois. En neen, deze horen daar eigenlijk niet bij, dit zijn grofgebreide wanten voor de toeristen op een marktje.
I knew when I went to Riga that Latvian mittens are worldknown, at least in the knitting community they are... The first ones I saw were these ones on a tourist market. Rather coarse and plomp, not the real thing...

Echte Letse wanten zijn op heel dunne naalden gebreid (dus over véél steken); maar net daardoor ook wind- en waterbestendig. Bij Sena Klets vind je alles over klederdracht, folklore, ambachten, en wanten dus.
The original Latvian mittens are knit on very fine needles (so over a lot of stitches) to make them wind- and waterproof. At Sena Klets you can find everything concerning the national costume, crafts and also mittens.
De stichter van  dit centrum voor folklore, Maruta Grasmane heeft zich verdiept in de Letse wanten en heeft er dit boek over geschreven. Het is een stevig boekwerk van 450 pagina's, met een korte samenvatting in het Engels achteraan in het boek. Het boek is gepubliceerd in 2012, en de eerste editie was snel uitverkocht. Ondertussen is het herdrukt, en weer verkrijgbaar. En als je niet naar Riga wil reizen, kan je ook Sena Klets mailen en het boek daar bestellen.
The founder of this crafts centre, Maruta Grasmane, wrote an extensive book about the Latvian mittens. It's a hefty book of 450 pages, with a short summary in English at the end of the book. The book was first published in 2012, and sold out very fast. It has been reprinted, and is easily available. If you don't want to travel to Riga, you can mail Sena Klets and order it there.

Bij Sena Klets vind je alle wanten die in het boek beschreven zijn in een mooie tentoonstelling.
At Sena Klets you can visit an exhibition with all the mittens on display.

In het boek zelf vind je per regio de wanten gefotografeerd, en de teltekening van het patroon. Een algemene uitleg over hoe je wanten moet breien vind je er niet in. Waarschijnlijk weten alle Letse breisters dat wel uit het hoofd? Ik vind de patronen met bloemen erg mooi...
In the book you will find for each region the local patterns, each time with a chart. You will not find a general mitten pattern, probably because this is general knowledge for Latvian knitters. I really like the flower mittens on this page...
...of deze simpele geometrische motieven...
... or these simple geometric patterns...
... of iets ingewikkelder geometrisch met een beetje meer kleur...
... or a bit more complicated with more colour...
Deze vind ik een beetje te druk, en de lusjes aan de manchet zijn ook niet echt mijn ding. Maar ik bewonder het vakmanschap waarmee deze gebreid zijn, en ik zou dat dus zelf graag breien! (maar niet dragen, en ik weet er ook niet direct een bestemmeling voor...). Er zijn zoveel mooie patronen in het boek, het is moeilijk om een keuze te maken. Wanten worden hier in onze milde Belgische winters niet veel gedragen, eigenlijk meestal door kinderen. Ik kan misschien een paar in een kindermaat beginnen?
These are a bit too elabourated to my taste, and I don't like the fringed loopy cuff. But I admire the craftsmenship, and would love to knit something this complicated (but I would not wear them, and don't know a recipient who would...) There are so many lovely patterns, very hard to choose from. My problem is: I don't know who to knit mittens for. Mittens are only worn by children here in our Belgian mild winters. Maybe I should start a pair in a child's size, just to experiment with the patterns?
Riga is me heel goed bevallen, en 3 dagen was te kort om alles te zien. Over de rest van de reis schrijf ik binnenkort nog een blogje, maar volgend weekend ben ik al weer weg. Deze keer voert de reis naar Hamburg...
I really liked Riga, and 3 days was too short to see everything. I will write another blog about the rest of our trip, but next weekend I leave again, this time travelling to Hamburg...

Thursday, August 21, 2014

Flamboyant


Vlak voor we naar Friesland vertrokken zocht ik kleuren bijeen voor een uitdagend breiproject. Ik bewonder al een tijdje de ontwerpen van Kieran Foley/knitlab. Er zitten een paar technische gecompliceerde patronen bij, vooral de patronen waar ajour en intarsia gecombineerd wordt.  Ik doe dat dus graag, ingewikkelde dingen breien. En toen er een mysterie samenbreiproject werd aangekondigd, heb ik me direct aangemeld. Eerst dacht ik mijn mini Wollmeise strengetjes te gebruiken. Maar omdat het een mysterie was, en dus niet duidelijk waar we juist aan begonnen, besloot ik om de sjaal alleen uit restjes te breien. Hoe meer kleur hoe beter! Ik liet me inspireren door oude tapijten, volle, diepe kleuren.
Just before we left for Friesland I was choosing yarn colors for a challenging project. For some time now I admire patterns by Kieran Foley/knitlab. Some of his patterns are technically complicated to execute, especially the patterns that combine lace and colorwork. I love to knit complicated patterns, so I did not hesitated when a mystery knitalong was announced. I changed my mind a bit about what yarns to use. First I was planning to use my mini-Wollmeise, but eventually I decided to do it with leftovers from other projects only, mostly sockyarns. And I was aiming for a lot of color! I was inspired by old tapestries, saturated colors.


Dit is deel 1 van de sjaal. Je moet een hoofdkleur bepalen voor band 1, en daarbij een contrastkleur.  Mijn hoofdkleur is een groengrijze sokkenwol met gele ondertoon. Mijn contrastkleur is een handgesponnen verlopend garen van groen naar geel. Voor band 2 van deze sjaal heb je heel veel kleurtjes nodig die je breit met ajour in kleurvlakken, zogezegd intarsiabreien. Ik gebruikte veel warme kleuren (rood/oranje/goud...in verschillende gradaties) en een paar koude kleuren (grijs, blauw, fuchsia).
My main color is Socktopus Sokkusu in the color Man O Rock, a greenish grey with a bit of yellow. As a contrast color in the top part I choose a handspun gradient from green to yellow. The colors of the second part of clue 1 are mostly warm colors(reds/orange/golden yellow) and a few cold colors (grey, fuchsia, blue).  This part is knit in intarsia, with lace inserts.

Voor het intarsia-breien raadt men aan om met 'vlindertjes' te werken. Maar eigenwijs als ik ben, en voortgaand op een workshop die ik eens bij Kaffe Fassett gevolgd heb, besloot ik dat het met losse armlengte draden ook zou gaan. Uiteindelijk waren het maar 17 kleuren op één rij...
In the KAL it was advised to use 'yarn butterflies'. But I remembered a workshop with Kaffe Fassett, and he used 'armlenght' yarns. I figured I would manage only 17 colors in one row...


En dan krijg je zoiets...worstelen met draden, naald en patroon.
This is the work in progress. At a time, I really wrestled with the yarn, the needles and the pattern.

Deel 2 is nog ingewikkelder. Het ziet ernaar uit dat ik niet genoeg grijs zal hebben. Het handgesponnen garen wordt alsmaar geler, in plaats van het frisse groen. In de gekleurde band moet je ajour, intarsia én jaquardbreien combineren...En ik weet niet of ik mijn kleurenkeuze zo geslaagd vind.
Clue2 is even more challenging. It looks like I will run out of the main greyish color. The handspun gradient is getting more yellow then green. In the colored band you use lace, intarsia and fair-isle knitting. And I don’t know if I like my colours...



In deel 3 wordt het handgesponnen steeds geler. Van een warm goudgeel verandert het in een koud geel, en dan weer naar groen. In het patroon stond beschreven hoe je zelf een verlopende kleur kon maken door garenresten aan mekaar te naaien (draad splitsen en in elkaar draaien). Ik zag er een beetje tegen op om nog meer draadjes te hebben om in te stoppen. Daarom heb ik het verlopend handgesponnen garen gebruikt. Nadeel is dat je dan zelf geen controle hebt over de kleurveranderingen.
Clue 3: in the pattern is described how to do you own gradient by splicing yarns. I wanted to do it the easy way by using a gradient handspun. But then you don’t have control over your colors. I was aiming for green with a bit of  warm gold yellow, now I have a broad cold yellow stripe in my shawl.


In deel 4 gebeurde wat ik gevreesd had, ik viel zonder grijs. Toen besloot ik maar om de sjaal te eindigen in verschillende tinten rood, een beetje herhalen van de kleuren die ik in het begin gebruikte.
In clue4 I ran out of the grey (main color 1), so I ended the shawl with a striking red border.


Nu ik weet wat het eindresultaat is zou ik misschien voor andere kleuren gekozen hebben. Dat is dus het geval met mysterie samenbreiprojecten, je weet niet waar je aan begint. Maar het was in elk geval leuk om te experimenteren met technieken. Nu moet ik alleen nog een flamboyant persoon vinden om dit te dragen...
In retrospect, I would have chosen other colors. That’s what you get with mystery KAL’s you don’t know where you are going. But it was fun to experiment with techniques. I just need to find a flamboyant person to wear this...


Morgen vertrek ik voor een city-trip naar Riga, Letland. En ik neem iets supergemakkelijks mee voor de vlucht. Gedaan met ingewikkelde projecten?
Tomorrow I leave for Riga, a short trip, and I am taking something easy. 

Saturday, August 16, 2014

kleine reparatie gevraagd - reparation needed


Dit is een oud, maar erg geliefd werkstuk. Deze Lizard Ridge deken breide ik al in 2007. Daarna heeft die dienst gedaan op tochtige koten in Gent en Kortrijk. Maar nu heeft de deken de geest gegeven ...
This is an old, but very well-loved knit blanket. This Lizard Ridge Afghan was knit in 2007. And then it traveled with DD from one draughty student room to another. But now it's in need of some TLC...

Sommige vierkantjes hebben het niet overleefd.  Dit krijg je na jaren van ruw studentenleven, vooral als je met de bureaustoel over de afhangende deken rijdt(dat gebeurt als je studeert gewikkeld in een wollen deken).  De meeste vierkantjes zijn gebreid in Noro Kureyon (100% wol). Een paar zijn gebreid in Noro SilkGarden (wol, mohair en zijde). De gaten zijn alleen in de SilkGarden vierkantjes terug te vinden. Het is nu bewezen: wol is sterker.
Some squares show big holes, after years of student abuse (in particular riding over the blanket with the deskchair - this happens when you study wrapped in a blanket). Most squares were knit in Noro Kureyon (100% wool). Some were knit in Noro Silk Garden (wool, mohair and silk). Only the SilkGarden squares show holes. It's proven now: wool is stronger.
Gelukkig heb ik de deken indertijd aan elkaar gehaakt, toen ik nog niet goed stukken kon ineenzetten. Dat maakt het nu makkelijker om een vierkantje ertussen uit te halen, nieuwe vierkantjes te breien, et voilà! een redelijk gemakkelijk reparatie.  Het was veel moeilijker geweest had ik de volledige boord eraf moeten halen...
Back in those days my seaming skills were limited, so I crocheted the squares together. That makes it now easier to undo the crochet chain, knit a few squares, and repair the afghan fairly easily. It would have been much harder if I had to undo the whole border.

En nu heeft de dochter voor het eerst haar eigen appartementje gehuurd, en is de deken naar een heel andere kant van het land verhuisd. Ik ben blij dat de deken een tweede leven heeft gekregen, en dat die nog altijd geapprecieerd wordt.



And now DD has rented her first appartment, and the blanket is gone with her to another city in Belgium. I am glad the blanket has found a second life and will be loved for more years to come.