Sunday, August 18, 2019

Alkmaar en Noord-Holland


Noord-Holland, en dan niet Amsterdam maar wel Alkmaar, dat was onze volgende huisruilbestemming. We begonnen als echte toeristen met een bezoek aan de kaasmarkt en een boottochtje door de stad. Er is wel wat historisch interessant te zien in de oude binnenstad, maar zo groot is die nu ook weer niet.

Toen  het Europees kampioenschap wielrennen begon, werd in en uit de stad geraken een stuk moeilijker. Gelukkig zijn er nog andere interessante plekken in Noord-Holland om te bezoeken.

 
Volendam dan maar? We liepen binnen in het lokale museum dat gerund wordt door sympathieke vrijwilligers. Het museumpje is klein en kan wel een modernere opstelling gebruiken. Toch vond ik de informatie interessant en goed gedocumenteerd. Vooral de Volendammer dasjes trokken mijn aandacht. Deze kunnen zowel geweven als gehaakt zijn, en blijkbaar heeft Walter Van Beirendonck zich door die sjaaltjes ooit laten inspireren in een collectie.
Toen het in het museum heel druk werd met een groep Japanners besloten wij wat verder te wandelen naar de haven. Slecht idee! Dit was massatoerisme op zijn lelijkst. Hele groepen Chinezen die het begrip 'personal space' niet kennen, schreeuwerige reclames om 'in kostuum' gefotografeerd te worden.... Het erfgoed is een soort Disney-attractie geworden, en het zou me niet verwonderen dat een deel wat daar verkocht wordt ook 'made in China' is. Het kwam in elk geval heel fake over. Dit bracht me aan het denken over duurzaam toerisme. (en natuurlijk ben ik ook een toerist, dus deel van het probleem)?
 
Een mooi voorbeeld van duurzaam toerisme is het Zuiderzeemuseum, een openluchtmuseum over het leven van vissers en landbouwers. Je vaart er naar toe met de museumboot, vanaf een centrale parking. Bekijk ook eens het filmpje op hun website. Alles is met zorg voor erfgoed tentoongesteld, en je kan er gerust een hele dag rondwandelen. Aan de verschillende huisjes staan de 'bewoners' je te woord. Natuurlijk moest ik dit groepje fotograferen! De mevrouw in het midden was een bedsprei aan het breien, en de mevrouw rechts haakte een pannenlap (allebei met stugge katoen).
In het binnenmuseum liep een interessante tijdelijke tentoonstelling over repareren van textiel, recyclage...duurzaamheid avant-la-lettre. Er worden pertinente vragen gesteld over onze (over-)consumptie van kleding, en hoe we daar duurzamer mee kunnen omgaan.
 
Ook op het waddeneiland Texel is men zich bewust van de gevolgen die toerisme op het eiland kunnen hebben. Alles is dan ook netjes geregeld qua parkeren, zich verplaatsen... Wij gingen maar één dagje, en ik ben flink voorbij de wolboerderij gereden en heb de schaapjes van op afstand bewonderd. Het grootste deel van de dag hebben we in Ecomare doorgebracht, waar we veel over fauna en flora van het eiland te weten gekomen zijn.
 
 
Een laatste tip voor Noord-Holland is het museum Kraenenburgh, waar je een mooie collectie werken vindt van de lokale kunstenaarskolonie, de zogenaamde Bergense school. Ik viel voor de eenvoudige, kleurrijke werken van Edgar Fernhout. 
 
En toen begon het heel hard te waaien en te stormen... dat hoort er ook bij in Noord-Holland.



Saturday, August 03, 2019

Goldfish Memory

Spelen met kleurtjes en breien wat ik in de kast heb is nog steeds mijn uitdaging voor 2019. Ik ben lid van de Colorwork-groep op Ravelry, en daar hebben ze per drie maand een nieuw thema, dit keer 'afgehaalde steken'.
Mijn oog viel op deze stola, een ontwerp van Casapinka met als naam voor het patroon 'Goldfish memory'. Er wordt wel eens gezegd dat een goudvis maar een geheugen heeft van drie seconden, de tijd die hij nodig heeft om zijn bokaal rond te zwemmen. Het achterliggende idee van dit patroon is dat, alhoewel het een heel grote sjaal wordt, je niet lang iets moet onthouden, omdat er telkens andere steken en patroonherhalingen gebruikt worden. Er zijn afgehaalde steken, smalle en brede strepen in tricot- en ribbelsteek, en een beetje eenvoudige ajour. Ik zocht mijn mooiste goudviskleurtjes bij elkaar, en was er klaar voor.

De sjaal is één grote rechthoek, maar dan wel in biais (schuin) gebreid, door telkens te meerderen en minderen aan de kant.
 
De kleuren zijn helemaal niet mijn ding, maar het werkt wel, vind ik. Meestal brei ik met fellere kleuren. Ik moest me echt inhouden om in het pastelthema te blijven, en er toch niet een knalblauwe streep tussen te gooien. Ik koos voor één afwijkende contrastkleur, wit  met een spikkeltje donkergroen en goudgeel. Dat geeft een frisgroen accent.
Omdat ik restjes gebruikte volgde ik het patroon niet altijd op de letter. Soms deed ik minder strepen, of soms nét meer patroonherhalingen. Ik zorgde er alleen voor dat ik hetzelfde eindtotaal had. Ik schreef niet echt op wat ik deed, dus nu weet ik niet exact waar ik van het patroon afgeweken ben.
Dit was een ontspannend en plezant project. Ik ben heel blij met het eindresultaat! Ik dacht dat dit totaal mijn kleuren niet waren, en er hing effectief niets in de kast dat erbij paste. Ik ben dus maar een outfit bij de sjaal gaan shoppen, want deze hou ik gewoon voor mezelf...



Saturday, July 20, 2019

Manneken


 
In mei schreef ik al over dit project,  een trui van Alfa-knits. De ontwerpster Ann Lernout is een Brusselse en ze gaf haar patroon de naam 'Manneken'. Bij mijn eerste poging werd de rug te breed, en de enige oplossing was helemaal opnieuw beginnen met een kleinere maat.  Na weken en weken breien was de trui af.

 
Maar nog niet helemaal... de rand rolde zo erg dat dit gewoon niet draagbaar was.

En de V-halsuitsnijding die in het patroon voorzien is viel wel heel diep uit... Ik zag het even niet meer zitten.
Ik vertrok voor een weekje huisruil naar een onbekende streek in Duitsland, waar de hittegolf toesloeg .
Weer thuis breide ik een paar korte sneakersokjes voor de verjaardag van de dochter.
Ik begon aan een sjaal met kleuren die me helemaal niet staan (maar wel goed om resten op te gebruiken). Dat wordt dus een cadeau.

 Ik zocht restjes garen bijeen voor een twaalf-kleuren omslagdoek voor mijzelf.
Ik zette een nieuwe trui op (waar ik over twijfel, en die ik waarschijnlijk weer ga uithalen...)
Allemaal uitstelgedrag. Manneken bleef me aanstaren vanuit een hoekje. Uiteindelijk moest mijn onafgewerkte trui er dan toch aan geloven. De randen van het lijf en de mouwen heb ik helemaal opnieuw gebreid met een grotere naald, zodat die wat losser werden.  Daarna  breide ik een brede rand in tricotsteek die ik dubbelvouwde en met een klein steekje tegennaaide. Nu ligt de boord wel plat.

 

Voor de V-hals nam ik ongeveer 30 percent minder steken op aan de rugkant, en daarna heb ik in de volgende rij nog wat random geminderd. Mijn doorzettingsvermogen heeft een goed passende trui opgeleverd.

 
Toch ben ik niet zo tevreden over het totaalplaatje.  Ik weet niet wat er me juist aan stoort. De kleuren zijn misschien te zomers voor een wollen trui? Of is het toch het vlekkerige van het garen? Ik heb heel veel tijd in dit project geïnvesteerd, en er ook van geleerd, dat is ook wel iets...alleen denk ik niet dat ik dit ooit ga dragen.

Sunday, June 16, 2019

Basel



 




Onze tweede huisruil van 2019 bracht ons naar Basel, Zwitserland. Bij Zwitserland denk ik eerder aan bergwandelingen en kabelbanen, maar ook een citytrip kan perfect. Toen wij er waren hadden we een paar hete dagen. Na een wandeling op en af de heuvelige oude stad was het zalig om  over te steken met het kabelbootje, aan de buvette een drankje te halen en naar de Rijnzwemmers te kijken... Basel is wel een dure stad, tussendoor vulden we onze waterfles aan de vele openbare fonteinen.
Basel heeft ook veel te bieden op vlak van kunst en cultuur, meer dan veertig musea, waaronder het Tinguely museum en het grote kunstmuseum.Maar evengoed zijn er een paar kleinere en ook interessante plaatsen, zoals de Papiermolen waar je zelf aan de slag kan om papier te scheppen.


Ik had me voorgenomen om dit jaar mijn voorraad niet verder aan te vullen, maar ja, een souvenir is toch altijd leuk op vakantie. Ik liet me verleiden door een interessante garencombinatie van linnen en zijde. Nu nog eens bedenken wat ik daarmee zou kunnen maken...
En ik heb 's avonds ook een beetje gebreid, maar minder dan als ik thuis ben. Mijn huidige project stelt allerlei problemen waar ik oplossingen voor moet verzinnen. Dit project is dus weer even in time-out. (net zoals ikzelf!)

Wednesday, May 29, 2019

Spelen met kleurtjes - Sambuco

Toen ik nog volop aan het twijfelen was over mijn vorig probeersel kondigde Alfa-knits een nieuw ontwerp aan waar ze testbreisters voor zocht. Zou ik? De deadline is kort, én het is een vestje met een stekenproef van 29 steken voor 10 cm, een dun garen dus. Dat zijn heel wat steken voor mijn maat! Ik denk dat ik een geschikte wolletje in mijn voorraad heb, Isager wool/silk. En dat grijs combineert mooi met zalmroze....



Het begin is uitdagend; met een voorlopige opzet; die je daarna aan elkaar breit voor een dubbelgevouwen kraagje. Daarna start je de raglanmeerderingen voor de schouders, rug- en voorpanden. Maare...alhoewel mijn stekenproef klopt heb ik het gevoel dat dit niet goedkomt. De wol is een beetje pluizig, en zou wat losser moeten gebreid worden om mooi te kunnen vallen. Nu moet ik dit forceren om de stekenproef te halen, met een té stijf breisel als gevolg.


 
Dan maar weer in de voorraad duiken en een proeflapje breien. Ik moet nog dunner gaan, dus ik probeer het met (restjes) kantwol. Het wordt een herfstige kleurencombinatie.
Op deze foto zie je de constructie van het kraagje beter. Ik gebruik nu ééndraads kantwol, dat is wel goed opletten om de draad niet te splitsen met al die kleine kabeltjes.
Langs de voorpanden brei je verder in een klein kabelpatroon, dat is opletten bij de kleurwisselingen. De overgang tussen de twee soorten groen is iets gestreepter dan ik verwacht had. Ik besluit dus voor de volgende kleurwissel om maar een paar rijtjes te breien in de nieuwe kleur, dat is meer harmonieus.

Onder de armen vormt zich een grote kabel. Het is een patroon waarbij je je moet concentreren, maar ik vind dat de moeite waard, het wordt écht bijzonder.

Na vijf weken breien ben ik toch blij als het lijf af is en ik aan de mouwen kan beginnen, zonder kabels deze keer.
En als de mouwen af zijn is de volgende vraag: welke kleur zou ik voor de knooplijst gebruiken? Ik heb nog genoeg van het geelgroen, maar slechts een klein beetje bruin of donkerpaars, waarschijnlijk niet genoeg!
De oplossing: ik brei de knooplijst in streepjes bruin en paars. Omdat de kleuren zo dicht bij elkaar liggen in kleurdiepte valt dit niet op. 'Value' zeggen ze in het Engels, het zijn andere kleuren, maar omdat er weinig contrast is kan je ze goed mengen, ze vervagen in elkaar. En dan rest nog de opgave om de juiste knopen te vinden om het helemaal 'af' te maken. Gelukkig is er hier in Leuven een winkel waar ze jou helpen om net de juiste knoop te vinden, zelfs al kost hen dat een half uur voor acht knopen.
Het eindresultaat: de kabels op de zijkanten zijn een slim detail, ze zorgen voor wat taillering, net zo als ik mijn vestjes graag draag.
Ondertussen is het patroon op Ravelry gepubliceerd onder de naam Mirasol (= zonnebloem). Ik noem mijn vestje Sambuco, vlier in het Italiaans, omdat de kleuren mij doen denken aan die vlierstruik in de tuin van Sint-Kwintenskerk om de hoek.
Eigenlijk had ik daar foto's moeten laten nemen, maar ik ben ook blij met deze foto's, gewoon in onze eigen stadstuin. En op Ravelry kreeg ik commentaar met de vraag welke bloemetjes daar staan, blijkbaar zijn dat gebroken hartjes (dicentra formosa). Weer wat bijgeleerd!