Thursday, August 20, 2015

Mannenbenen - Men's legs


De zoon heeft altijd sokken nodig. Ik heb net 12 paar weggegooid, versleten door het vele stappen en een slechte wasmachine... De uitdaging is dus 12 paar sokken breien in maat 46. Ze moeten voldoen aan zijn vereisten, niet te ingewikkeld van ontwerp. Maar voor mezelf als breister mag er toch iets van motiefje inzitten...
Dear Son always  needs socks. I just threw away 12 pairs, worn out by walking a lot, and abuse by an old washing machine.... So my challenge for the next months is to knit 12 pair of interesting men's socks. Interesting for me to knit, but not too complicated designwise....
 
Voor mij voldoen deze aan die criteria. Patroon is Cauchy, door CookieA, uit het boek 'sock innovation'. (Ik zou ook gans dat boek kunnen breien, maar er zijn veel patronen met ajour, dus niets voor de zoon). Maar voor de zoon voldoen ze niet: zijn nieuwe eis is 'geen bruin'. Ik probeerde hem te overtuigen dat beige geen bruin is, maar dat is niet gelukt. Dus deze gaan in de cadeautjesmand.
I thought these were a succes. The pattern is Cauchy by CookieA, from the book 'sock innovation'. (I could knit the entire book, but most patterns have lace, so are not really suitable for DS). But DS has a new rule: no brown. I tried to convince him that beige is not brown, but he did not go along. So these socks will be for an other lucky recipient with size 46.

Zijn vraag was: blauw, grijs of zwart. Ik ben even in de restjes gedoken. Zou dat turquoise ook als blauw gelden?
He asked for blue, grey or black socks. I did some stashdiving for leftovers. Would that turquoise be an acceptable blue for a young men?

 
Deze breide ik ervan, een simpel patroon met afgehaalde steken.  Hier worden ze geshowed door mijn 12-jarig neefje. Ik smokkelde er toch nog een streepje turquoise in...
I have knit this pattern with slipped stitches. Here they are modeled by my 12year old nephew. And I did use a tiny bit of that turquoise...

Hij vond ze zo leuk dat hij ze niet meer wou uitdoen. Ik denk dat ik een volgende sokken-kandidaat heb.
He did not want to take them off, because they felt so nice. I think he is sockworthy...


En dan heb ik nog voor het eerst Regia ‘Pairfect’ gebruikt voor een paar sokken voor de zoon. Met de gele startersdraad kan je weten waar de streepvolgorde begint.
I used Regia Pairfect for the first time to knit a pair of identical striped socks for DS. 

Instructies zijn simpel: wikkel de gele draad af, brei de boord en dan 7 strepen, daarna de hiel en de voet zo lang als nodig voor jouw maat. Daarna terug de gele draad zoeken en sok 2 breien. Zo heb je een paar sokken met exact dezelfde strepen. Is hier een echte hit in onze plaatselijke wolwinkel. Ik gebruikte de grijsblauwe kleuren, maar bestaat ook in beige met pastel en grijs met regenboogkleuren. Het enige nadeel: je krijgt redelijk lange beenstukken (zo’n 20 cm). De zoon heeft zijn sokken liever iets korter. En je moet wel topdown breien. Maar deze zullen zeker van pas komen in de extrakoude winter die eraan komt (hoop ik, seizoenen moeten seizoenen zijn...).
It’s a big hit in my LYS. I used the bluegray colors, but there is also beige and pastels, and gray and rainbow colors. One small problem: you have to knit 7 stripes on the leg, so you have fairly long legs on these socks (DS likes his socks shorter). These will be perfect wintersocks, for the cold winter that is coming... (I hope, I like the seasons to be real seasons).

Saturday, August 15, 2015

Natsu


De blog was wat stilletjes, ik was te druk bezig met een trui te breien! Mijn vriendin Line toonde me de weg naar de ontwerpen van Vera Sanon. 
Het plan was om einde juni samen naar een workshop te gaan in Duitsland, maar die workshop werd op het laatst geannuleerd. Toen startte er een online samenbreiproject voor een zomertrui, Natsu. 
Ik had nog wat Wollmeise Amethyst dark in de voorraadkast die hier perfect voor was...
I have not been blogging much, because I was knitting a sweater. I wanted to try out a topdown contiguous sweater. My friend Line told me about the designs of Vera Sanon. 
We were planning to attend one of her workshops late June in Germany, but then it got cancelled. Vera Sanon did start a knitalong online for a summer sweater, Natsu,  so I decided to follow that one.  I started with some Wollmeise pure in Amethyst dark that I had in stash.

De contiguous schouderconstructie is relatief nieuw, ik betwijfel of er een Nederlands woord voor bestaat. Bij de contiguous loopt er een smal schouderstukje bovenaan (saddle shoulder); daarna begin je te meerderen langs weerskanten. Je gebruikt dus geen verkorte rijen, en je moet ook geen draad afknippen en terug steken opnemen.Het is een manier om topdown alle elementen van de trui in één keer te breien. Je moet dus niet apart steken opnemen om de mouwen te breien. Vera Sanon heeft haar eigen methode uitgewerkt om dit te doen, met focus op een goede pasvorm aan de schouders.
Contiguous knitting is relatively new. You start with a small strip at the shoulders, and then you start increasing at both sides. You don't have to knit short rows, or re-attach yarn. Vera Sanon has her own method developed to do so. The most important part in a sweater is a good fit at the shoulders.

De schouders, dat ziet er OK uit. Maar ik ben niet zo tevreden over mijn boordje aan de hals. Het is iets ingewikkeld met 5 rijen terugsteken en dan samenbreien. Ik heb er een houten rondbreinaald op gebroken. Uiteindelijk heb ik het per 10 steken met een kort sokkennaaldje gedaan. Ik ga nu verderbreien, en op het einde van de trui beslissen of ik de hals opnieuw doe…
Very happy with how the shoulders fit. But I really struggled with the welt around the neckopening. Finally the solution was to pick up 10 stitches at a time with a 2mm dpn. It’s still not perfect, but I leave it like this and can in the end decide if I can live with it. 

Probleem met een handgeverfd garen: er is een duidelijk verschil in kleur. Ik ga proberen dat op te lossen door van 2 bollen om en om te breien, maar dat maakt het wel ingewikkelder. In het echt is het minder duidelijk, maar op de foto is het goed te zien.
There is just a noticable difference in dyelots with the Wollmeise… Hope it’s not too bad. ‘In real life’ I thought it was OK, but in picture there is a big difference in color. I could frog my swatch and alternately knit the old color and the new color.

Mijn trui is af. Het was een aangenaam project om te breien. Ik heb er toch een maand over gedaan…lange rijen breien zonder altijd maar op een schema te kijken gaat wel goed vooruit. Sneller dan een ingewikkelde sok breien! (of even snel, een trui is een veel groter project).Ik twijfel wel een beetje over het eindresultaat. Het is niet mijn gewone stijl om zo een ‘vormaansluitende’ trui te dragen. Meestal draag ik A-lijn vestjes en truien, of toch iets meer flodderig. Ik kan nog altijd de onderste helft van de trui uithalen en meer A-lijn breien.
Finished in unther a month. Knitting a sweater withouth having to check a schedule is as fast as knitting a complicated sock. I still have doubts about the finished object. I am not used to wearing such formfitting sweaters. Usually I wear A-line cardigans. I could still frog the bottom part and knit it more A-line. 

Ik ben wel heel tevreden over hoe de schouder aanpast…
I am very pleased with the shoulder fit...



… en het beetje ajour op de onderkant van de trui en op de drievierde mouwen.
… and the lace insert on the 3 quarter sleeves and the bottom of the sweater.

Nieuwe foto's van de trui in actie, op een koele zomerdag. Gelukkig hebben we die niet veel gehad, ik vond het een hele mooie zomer tot nu toe.
New pictures of my Natsu in action. It’s the perfect sweater for a chilly summer day out (fortunately we did not have many of these, we had a lovely summer so far). 

Ik heb eraan moeten wennen, maar ik kreeg heel veel positieve commentaar op mijn foto's op Ravelry. De volgende keer dat ik zo'n model brei zou ik misschien nog eens over bustenepen moeten nadenken. Alhoewel de trui echt goed past, vind ik hem misschien wat  kort. Maar dat is dus opgelost door daar een kleurige tuniek onder te dragen.
After doubting I decided to leave the sweater like this. I had several very nice comments on my pictures on Ravelry. I love the fit, maybe a bit short,  it looks even better with a longer shirt underneath. Maybe next time I would knit bustdarts.

Hier geshowed in Namen, na een bezoek aan de tentoonstelling Rops-Fabre. 

En ik was écht niet van plan wol te kopen, wie had gedacht dat op 21 juli de wolwinkel open zou zijn?
I was visiting the Rops-Fabre exhibition in Namur. And I really did not plan on buying yarn...

Thursday, July 23, 2015

wol op het Noordeiland - wool on the North Island


Eén van de brei-ketens in Nieuw-Zeeland is Knitworld. Ze hebben ook een filiaal in Hastings, waar ons eerste huisruilhuis stond. Zoals je ziet,  van buiten niet veel speciaals. Ook binnen was het eerder bescheiden. Maar zoals overal in Nieuw-Zeeland, heel vriendelijke verkoopster, die met mij de hele winkel rondging om echt Nieuw-Zeelandse wol uit te zoeken. Er was ook een breigroepje dat regelmatig bijeenkwam, en ze deden mee aan een breiproject voor het goede doel. Dus toch net iets levendiger dan op het eerste zicht leek.
One of the knit retail chains in New-Zealand is Knitworld. As they had a local branch in Hastings, home to our first home exchange, I had to visit them. On the outside it did not looked very promising, and the inside was rather modest too. But, the sales lady was very helpful (as everywhere in New-Zealand) and took the time to show me some real New-Zealand yarns. They also had a weekly knit gathering, and were knitting for charity. So this shop was livelier then you would say at first sight.



 
Twee bolletjes sokkenwol kwamen mee, en één van deze is al omgezet in een babyjasje. Dit garen pluisde wel heel erg! waarschijnlijk door de possum-vezel ...
Two balls of sockyarn came home with me. One of these is already transformed in a babyjacket. I must say that this yarn shed a lot! probably because of the possum-fibre...



In Napier op het industrieterrein vind je skeiNZ, een garenspinnerij die een kleine fabriekswinkeltje heeft. Ik hou van dunne draden,  maar ik wil in de toekomst wat meer truien breien. Er was een mooi gamma van basismerino in verschillende diktes, mohair, possum... veel natuurlijke materialen. Ik koos  Heritage silver lining merino in blauw, en twee bollen merino/alpaca/possum. De ijzerenman twijfelde een beetje of dat nog allemaal mee kon in onze koffer, maar gelukkig werd alles gratis verzonden als je voor meer dan 60 euro kocht. Heel handig!
In Napier you can find the outlet store of the skeiNZ spinning mill. They carry a nice  array of staple yarns, mostly merinos and blends. I choose some rare breed merino in blue, and 2 balls of a merino/alpaca/possum blend. My IronMan doubted that this would still fit in our suitcases. Fortunately they mail it out for free if you buy over 100 NZdollar.



In Waipawa liepen we Penny Lanes Emporium binnen.  Een leegstaand pand is omgetoverd in een soort markthal voor kleine ambachtelijke standjes. Yvonne is helemaal gepassioneerd door schapen, die ze kweekt op kleur. En ze spint en verkoopt haar Corriedale garens.
In Waipawa we strolled through Penny Lanes Emporium. An old building is transformed in an indoor market for small craft businesses. Yvonne is passionate about breeding colored sheep, spins and sells Corriedale yarns.


Een beetje verder heeft Lulu een leuk boetiekje met handgemaakte spullen. Ik kocht er een keukenschort met geappliceerde appeltjes voor mijn moeder. Het was een soort 'Etsy', maar dan niet online. We zijn nog een paar keer zo'n winkeltjes tegengekomen, iets dat leeft? maar is het leefbaar, vroeg ik me af...
A bit further on the road there is Lulu's boutique filled with handmade stuff. I bought a kitchen apron for my mother, with apples all over. This was a kind of Etsy, not online, but in a brick and mortar shop. On our travels we have found several of these kind of shops. I wonder if they can survive?






De laatste dagen waren we in Auckland. Een tip als je de stad wil ontvluchten: neem de ferry naar de overkant, naar Devonport. Veel Aucklanders gaan daar de zondag rondkuieren, een ijsje eten, naar de cinema of theater. ... en er is ook een wolwinkel in een kleine winkelgalerij in de hoofdstraat. Wild and Wooly heeft luxueuze garens, een echte wolboetiek. Het was moeilijk kiezen. Uiteindelijk ging ik voor deze bolletjes 'babygaren'. Jammer dat ik pas toen ik thuiskwam zag dat deze 'handwash only' zijn. Ik ben voor natuurlijke wol, maar handwas voor babykleertjes vind ik toch écht onpraktisch. Dat kan je een jonge moeder niet aandoen. Die gaan dus even in de voorraadkast tot ik er geschikt project voor vind....Het zijn echte mannenkleuren, goed voor een gestreepte sjaal of een paar mutsen.
We spent the last days in Auckland. If you want to leave the city, you can hop on the ferry to Devonport. It's a popular Sunday outing for the Aucklanders, and there is a yarn shop. Wild and Wooly is situated in an arcade on the mainstreet, and offers a boutique feeling with luxurious yarns. I choose this 'baby' yarn, only to find out when I came home that this is 'handwash only'. I really cannot ask from a young mother that she starts handwashing baby clothes. So this yarn goes into the stash, untill I have found a good use for it. I bought natural, neutral colors, so it would work in a striped scarf for a man, or several hats.

 
Op de terugweg in Singapore, alvast één van de aankopen uitproberen. Het ziet ernaar uit dat met alles wat ik gekocht heb ik nog voor vele weken en maanden aangename herinneringen aan Nieuw-Zeeland heb aangeschaft.
On my way back in Singapore, trying out some of my purchases. It looks like I have bought enough to fondly remember New-Zealand in the next weeks and months to come.


Thursday, July 16, 2015

wol op het Zuidereiland - Wool on the South Island

Voor ik op reis vertrek kijk ik altijd eens op Ravelry, om te zien of er zich interessante wolwinkels op mijn weg bevinden... Niet dat ik mijn reisroute helemaal daar op afstem, maar toch. We besloten maar een klein stukje van het Zuideiland te doen, dan konden we evengoed gaan waar het interessant is.
Whenever I travel I use Ravelry to find yarn stores. Just go to yarns and then Local Yarn Shop Directory and enter your city. I found stores in different cities. Each one had slightly different selections. 






In Hokitika bezocht ik Sock World, met zijn sock knitting machine museum. Heel groot is het niet, er is een mooi maar beperkt aanbod zelfgesponnen? garens, vooral merino en merino met possum. Je kan er ook machinegebreide sokken kopen van de handgeverfde garens. Machinegebreide sokken zijn toch net iets vaster gebreid dan met de hand. Bij mijn handgebreide sokken klaagt mijn Ijzerenman erover dat hij de 'ribbeltjes voelt', hij vindt ze dus niet comfortabel om op te lopen.  Ik dacht hem te overtuigen om eindelijk eens wollen sokken te dragen, maar de kleuren waren hier een beetje té wild naar zijn smaak. Ik kocht dan maar een streng vervilte merino met possum, om later een sjaaltje mee te breien.
In Hokitika I visited Sock World. They specialise in merino yarns as well as possum merino blend. You can also buy machine knit socks. Those socks are usually knit at a tighter gauge then handknit socks. My IronMan complaines of 'feeling the bumps' in handknit socks, so I hoped to persuade him to try out some woollen socks, but the colors were a bit too wild to his taste. So I left with one hank of felted merino and possum blend, maybe to knit a cowl?

 

De winkel is vooral bekend voor zijn sokkenbreimachines, moderne en een hele verzameling oudere machines, die je daar in werking kan zien. En wil je zo'n verzameling sokkenbreimachines van dichterbij zien, daarvoor hoef je niet naar Hokitika. Op 9 augustus kan je terecht in Vlassenbroek!
Sockworld is a Yarn Store, a sock producer and retailer, as well  a Museum of vintage Sock machines from hand cranked to seventy year old automatic machines that they produce socks on, the house speciality is possum socks. 
And you don't have to travel to Hokitika to see a sockknitting machine operating. August 9th in Vlassenbroek, Belgium you can attend the sockknitting machine gathering.

 

 

Op veel plaatsen heb ik gebreide klaprozen gezien, een aandenken aan de grote oorlog. Ongeveer 10 percent van de jonge mannelijke Nieuw-Zeelanders is toen gesneuveld. In verschillende musea of op monumenten zie je Belgische plaatsnamen opduiken, oa Mesen en Passendale/Passchendaele komen vaak terug.
Lots of knitted poppies, to remember the soldiers who died in the first World War. About 10 percent of the young men of New-Zealand has died then. It was strange to see several Belgian villages mentioned in musea and on monuments.



In Nelson, onze uitvalplaats voor Abel Tasmanpark, stapte ik binnen bij Crueallas.  
In de winkel vind je een groot aanbod van gebreide kleding, truien, rokken, ... en ook luxe (fabrieks-)garens.  Drie bolletjes Zealana air (kantgewicht possum, kasjmier en zijde) dat kon nog wel in de koffer mee...
Nelson has Cruellas which stocks their own blended and dyed yarn as well as Zealana and other NZ made yarns. They have some wonderful possum mixes. I left with 3 balls of Zealana air, a luxuary blend of possum, cachmere and silk.


Ook in Nelson was er Fibre Spectrum. Dit is niet echt een wolwinkel, wel een collectief van (textiel) kunstenaars en ambachtslieden, die er hun eigen creaties verkopen.  Ik was in de verleiding om gevilte oorhangers te kopen, of kussenhoezen, maar uiteindelijk zijn twee strengen handgesponnen witte Romney wol mee naar huis gekomen. Foto's waren niet toegelaten, vrees voor copycats? Op uitdrukkelijk verzoek mocht ik dan toch een snel fotootje nemen van de rekken met handgesponnen wol. Voor de rest zal je dus op hun website moeten kijken.
Also in Nelson is Fibre Spectrum. This is not really a yarnstore, more a local collective of (fiber) artists, who sell their artwork and creations. I was tempted to buy felted earhangers or a brooche, but eventually I bought two hanks of handspun white Romney. They did not allow pictures, fear of copycats? But they did not oppose to one quick picture of the shelves of handspun. For all the other stuff, you'll have to consult the website.


Volgende keer nog wat foto's van wol op het Noordereiland...
Next blogpost I will post some more about yarn on the North Island...









Sunday, July 12, 2015

woolfest Auckland 2015

 
Een paar weken voor we naar Nieuw-Zeeland vertrokken hoorde ik van het Woolfest in Auckland. georganiseerd door Creative Fibre New-Zealand.
Ons tweede huisruilhuis was in Waihi beach, 'maar' 150km daarvandaan, dus besloot ik onze reisroute aan te passen. Het was één van de weinige echt uitgeregende en koude dagen tijdens onze reis, en het festival ging door in twee grote schuren ergens in een buitenwijk. Frisjes...
A few weeks before we left I noticed that there was a Woolfest in Auckland, organized by Creative Fibre New-Zealand.  Our second home exchange was 'only' 150 km from there, so I decided to change our itenerary. This was one of the few rainy and cold days we had during our trip. The festival took place in two big barns. It was rather chilly....

 

Gelukkig was er genoeg (lont-)wol om je aan op te warmen. 
Luckily there was plenty of fibre to warm up...


Naast garens met possum, was er ook veel alpacagaren. Blijkbaar worden er minder schapen geteeld in Nieuw-Zeeland (maar nog steeds heel veel!). Voor vleesteelt schakelt men over op koeien, en als het om de vachten te doen is zijn lama's/alpaca's gemakkelijker in onderhoud.
There were of course possum yarn blends, but also several alpaca yarns.  I have read that there are less sheep in New-Zealand (but still a lot!). For meat production, cattle is on the rise. And for yarn, lama/alpaca are easier to breed?


Er was ook een groot aanbod van handgeverfde garens, meestal merino of merinosokkenwol.
There was also a large array of handdyed yarns, mostly merinoblends.



 
En voor de spinners (spinsters?) waren er spintollen en ongewassen vachten van allerlei 'pluimage'.
And for the spinners (spinsters?) there were all kinds of fleeces and spindles on display and for sale.




Wie interesse had kon een mini-workshop vilten volgen, of demo's spinnen en kantklossen bekijken.
If you were interested in felting you could take a mini-workshop, or gather around demo's of spinning or tatting.

 Plaatselijke ontwerpers toonden hun nieuwste modelletjes...
Local designers showed their most recent patterns...

 
Maar het leukste van zo'n beurs was praten met oude bekenden, en veel koffie drinken om warm te worden.
The best part was the warm welcome by the organizers, and catching up with old friends.

 
 

En dit kwam mee naar huis (van links naar rechts, bovenste foto)/ this is what came home with me:
- twee strengetjes Thorburn Alpaca
- een streng doubleknitting handgeverfde merino van Woolrae studio
- een grote streng handgeverfde wol van little wool company
- een in kleur oplopend setje ministrengetjes (een 'gradient') van Meraki Studio

Meer over de 'gewone' wolwinkels op onze reis in een volgende blogpost!