Tuesday, April 25, 2017

Nederland


Vorige week was ik in de buurt van Arnhem en de Veluwe. We hebben 7 musea op 4 dagen ‘gezien’. Omdat dit geen reisblog is ga ik er niet te veel op ingaan.
 
Rest me alleen te zeggen dat er altijd wel iets interessants te vinden is, en ook wel eens iets breigerelateerd…In het mooie Hanzestadje Elburg bijvoorbeeld zag ik deze wanten met twee duimen. Iemand een idee waar die voor gebruikt werden?
Natuurlijk heb ik ook nog een paar lokale wolwinkels bezocht. Recht en Averecht ligt in een interessante buurt, het zogezegde ‘modekwartier’, met veel kleine winkeltjes en boetiekjes.
 
 
De winkel zelf heeft een mooi aanbod van garens, oa Malabrigo, Manos del Urugay, Cascade… Ook handig voor wie graag kleurinbreiwerk doet: ministrengetjes Holst shetland garen in een heel groot kleurenpalet!

Uiteindelijk ging ik naar huis met één streng kantgaren. Ik ben nu niet echt bezig met kanten sjaals breien, maar dat komt hoogstwaarschijnlijk nog wel eens terug aan bod. En die zachte lila tinten spraken me erg aan.
 

In Zevenaar, 15 km voorbij Arnhem vind je de Dutch Wool Diva. Ze is vooral bekend om haar handgeverfde garens in verschillende kwaliteiten.
 
Ik wou een zomertruitje breien, en viel ten prooi aan keuzestress. Ga ik voor blauw of groen?

Ik koos uiteindelijk het paars met blingbling, alhoewel ik dat online misschien niet zou gekozen hebben… Jammer genoeg had ze maar drie strengen in huis, en moet ik hier nog een bijpassende effen kleur bijzoeken als ik het in een trui wil verwerken. Of misschien wordt het toch nog iets anders?
 
Ik bezweek ook voor deze ministrengetjes.
 
 
En kijk, het is alsof het voorbestemd was, het volgende sock madness patroon is hier perfect voor, en sluit aan bij mijn Nederlands reisje.

Volgende week ben ik trouwens weer in Nederland, dan gaan we huisruilen met een familie in Haarlem, dat is dan weer een heel andere kant van het land. We laten ons verrassen.

Monday, April 17, 2017

sock madness - mod madness

 'Mod Madness' heet het volgende patroon, en de instructies zeggen dat je twee kleuren nodig hebt die sterk contrasteren. Eerst dacht ik twee effen kleuren te gebruiken, maar toen ik het patroon zag in een verloopgaren besloot ik om dit te proberen met twee zelfstrepende garens. Benieuwd hoe dat zal uitpakken!
'Mod Madness' is the next pattern in the competition, and the pattern asks for two colors with strong contrast. My first idea was to use solid colors, but when I saw the pattern I started with a gradient and a selfstriping. I hope this will work out…


Na sok één begin ik toch te twijfelen of dit wel een goed idee was. De Zauberball heeft een heel lang kleurverloop van zwart naar antraciet, zilvergrijs en uiteindelijk wit. Bij het begin van de tweede sok heb ik dus een wit been. Dit worden zogezegde 'brusjes' (of broertjes en zusjes). Ik vind het niet erg om verschillende sokken te hebben, maar dit is wel heel drastisch. Als het geen wedstrijd was zou ik ze uithalen en opnieuw beginnen, maar nu is er een deadline. Maar er is toch een stemmetje dat zeurt in mijn hoofd...
I am not too sure wether I like the very long color repeat in the black-gray-white Zauberball, and the effect in these socks. I don't mind fraternal socks, but these are really totally different. I am knitting against a deadline, so I soldier on. But something keeps nagging...

 
Als ik nu eens een derde sok brei? Alleen heb ik niet veel van het roze meer over, hoe zal ik dat oplossen, zonder nieuwe wol te kopen?
What if I knit a third sock? I just don't have much of the pink selfstriping leftover, how will I handle that (without buying new yarn?)

Ik heb nog een Zauberball met roze, paars en oranje, maar wel veel hardere kleuren dan in de oorspronkelijke zelfstrepende roze Lang Soxx die ik gebruikte. Toch maar proberen... uiteindelijk was het niet echt een moeilijk patroon, ook weer zo ééntje dat je na een tijdje zonder schema kan breien.
I still have a Zauberball in stash, with pink, orange and purple. These colors are harder then in my original pink selfstriping yarn, but it might work. The pattern is not too difficult, after some time I was able to knit it without a pattern.

Deze zijn dus weer brusjes, maar op een andere manier. De hoofdkleur is nogal gelijklopend. De contrastkleur is totaal anders, maar dat is vooral op de voet, het deel dat meestal in de schoen zit verborgen.
Fraternal socks again, but in a different way. The main color is in great part the same, the contrast color is different, but that's on the foot, mostly hidden in shoes.
 
Ik heb nu verschillende opties om dit paar te dragen. Als ik echt in een zotte bui ben kan ik nog altijd de witte dragen. En als ik een iets minder zotte bui ben kan ik de zwarte dragen, die ook verschilt van de eerste. Of zou ik nu een vierde sok opzetten terwijl we wachten op het volgende patroon?
I now have options to wear a totally mismatched sock when I am a silly mood, or a different kind of mismatched sock when I am feeling slightly more conservative...




Monday, April 10, 2017

sock madness - dropped madness


'Dropped madness' heet het volgende patroon in de wedstrijd. Je hebt twee contrasterende kleuren nodig. Ik ga voor subtiel.
The next pattern is called 'dropped madness'. You need two contrasting colors. I choose to go for subtle contrast.
Het is een ontwerp dat aan de teen begint, niet mijn favoriete manier van sokkenbreien. Het patroon bestaat uit een afgehaalde steek, die je na een paar rijen laat vallen en gekruist terug opneemt. Ik ben blij met mijn kleurkeuze!
This is a toe-up pattern, not my favorite way of knitting socks, but I can manage. The pattern stitch consists of slipping a stitch for several rows, then drop it and pick it up cross-wise. I am very happy with my color choice!
De hiel is een achteraf-hiel. Je breit een draadje in waar de hiel moet komen, en achteraf haal je dat uit en brei je op die plaats een hiel. Een beetje prutsen, maar ook dat lukt wel. Het leuke aan de wedstrijd is net dat je al eens brei-dingen moet doen die buiten je comfortzone liggen.
The heel is an afterthought heel, again, not my favorite, but I have done it before. The nice thing about sock madness is that it pushes you out of your comfortzone.


Perfecte pasvorm. Ik vind de sok wel wat lang in het been. Normaal doe ik 17-18cm, en deze is 20cm. Zoveel verschil is dat niet, en toch vind ik dat  twee centimeter te veel. Misschien haal ik de boord nog wel eens uit, en dan doe ik ook de genaaide afkanting in plaats van die in het patroon. Ik vind die gewoon mooier, maar dat is persoonlijke voorkeur.
Perfect fit. I just think the sock is a bit long on the leg. Maybe I will frog the last couple of centimeters once the competition is over, to have socks that are completely to my liking. And maybe I could use a different bind-off also?



Klaar. Ik heb deze op ongeveer een week gebreid, met ook nog veel nevenactiviteiten in die week. Het is een sokpatroon waar je niet voortdurend op een schema moet kijken, maar met toch voldoende afwisseling.
Finished! The second sock was easier, because I knew what to expect. There are no charts to follow, so I could knit on the leg on autopilot. I did not knit have much time to knit, but still managed to finish a pair in a week. I think in the next rounds I’ll have to make more space in my agenda




En de volgende sok van de wedstrijd is ook al weer opgezet en een stukje gevorderd...
And the next sock in the competion has also been cast-on...

Saturday, April 01, 2017

sock madness - twisted madness


foto van Dominique Goossens.
De kwalificatiesok voor de sockmadness was 'twisted madness'. Voordeel van het patroon: je hebt niet echt een schema nodig, dus ideaal om op reis mee te nemen. In Edinburgh heb ik zo'n beetje overal aan deze sok zitten breien.
Qualification sock for the sock madness was the twisted madness pattern. The one advantage of this pattern was that you do not need a complicated chart, so it makes ideal travel knitting. I took it with me to Edinburgh, and knit on it wherever I went.

Dat was dan ook het enige wat ik leuk vond aan de sok. Mijn gevlamd garen deed zijn best om zo lelijk mogelijk te worden. En de minikabeltjes doen het werk scheef trekken. Het lijkt me niet comfortabel om te dragen.
That was the only thing I liked about the pattern. The variegated yarn looked uglier then ever. And the twisted stitches made my sock turn askew. I have my doubts about how comfortable this sock is to wear...


Uiteindelijk heb ik niet zoveel van Edinburgh gezien, maar dankzij een tip in het festival magazine belandden de sok en ik in de Dovecot studios.
I did not see that much of Edinburgh, but thanks to a tip in the festival magazine, the sock and I landed at Dovecot studios.

Dit is een kunstgalerij en een weefstudio, waar je vanop de balustrade boven de artiesten aan het werk kan zien. Lekkere cake hadden ze daar ook!
This is an art gallery and tapestry weaving studio, where you can watch the artist at work from the viewing space. And they had nice cakes in their cafe!



Ik heb het patroon gebreid volgens de onderrichtingen, met een markeerdraadje om te tonen dat je wel degelijk het vereist aantal patroonherhalingen gedaan hebt. Het patroon is een echte garenvreter, aan de tweede teen was de wol op. De kabeltjes lopen door op de teen, en de sokken zijn te groot, zelfs voor de zoon met maat 46. En hij zou toch al niet zo'n sokken dragen, denk ik.
I knit the pattern according to the rules with a running thread yarn marker, to show that I actually knit the required number of rows. The pattern eats a lot of yarn, so I ran out of my yarn at the second toe. The pattern continues the twisted stitches through the toes. The socks are too large, even for my son with his giant feet (not that he would wear these...).


Zodra de sokken goedgekeurd waren voor de wedstrijd heb ik de voet uitgehaald, herbreid over minder steken en zonder kabeltjes. Nu zijn het draagbare sokken voor de dochter.
As soon as the socks were officially approved, I reworked them to be wearable by my daughter: less stitches, no twisted stitches on upper foot and toe.  

Het volgende patroon in de sockmadness is veel mooier/leuker/draagbaarder. En voor mij.
The next pattern in the sockmadness is much prettier/nicer/more wearable. And it's for me.