druk, druk, druk

Iedereen heeft het druk met het 'druk' hebben. 

Het is een standaardantwoord op de vraag: 'Hoe gaat het?' Vroeger zei je gewoon 'goed'.  Als je nu op de vraag 'Hoe gaat het?' zou antwoorden met 'kalmpjes', dan zouden mensen denken dat er iets fout is.

Toen ik nog werkte waren er natuurlijk deadlines. En die deadlines leggen druk op jezelf als persoon. Je wil je collega's niet in de steek laten. En je wil vooruit om iets te realiseren. Die druk komt dus vooral van jezelf.

Nu ben ik met pensioen, en ik leg mezelf zo weinig mogelijk deadlines op. Er is altijd wel iets af te werken, te organiseren, te regelen. De dochter heeft hulp nodig bij de verhuis. Je probeert regelmatig op bezoek te gaan bij moeder in het woonzorgcentrum. Er is een boek dat je wil lezen, een voorstelling die je wil zien, vrijwilligerswerk in het kunstencentrum, een vriendin of ex-collega waarmee je nog eens wil afspreken. Ik heb het dus druk met goed bezig blijven.

Ik blijf ook goed bezig met mijn hobby. Voor sommige van die breiwerkjes zijn er wel al eens deadlines, maar dat zijn dan plezante deadlines. Zo had ik het idee om voor mijn pensioen/afscheid voor 'iedereen' een muts te breien. Dat was een beetje te ambitieus in een toch (ja écht) druk laatste jaar. 

Voor 'iedereen' is dus niet gelukt.  Voor de zeven collega's in mijn team heb ik elk een sjaal gebreid (daarover blog ik later misschien nog eens). 

In de vriendengroep werden de mutsen gewaardeerd. 

En de laatste mutsen ben ik daarnet gaan afgeven in de kinderafdeling van Gasthuisberg, waar ze verkocht zullen worden ten voordele van Villa Clementina.  Zo doe ik ook een kleine bijdrage aan De Warmste week en opgroeien zonder zorgen. 

Aanvulling op vraag van een lezer: 'welke patronen heb je gebruikt?'.

Alle details over patroon, gebruikt garen, naalddikte... zijn terug te vinden op mijn Ravelry-projectpagina's. En om het gemakkelijk te maken geef ik even de links. 

• Makke kreeg een Humboldt muts 
• Johan kreeg een Quonk beanie
• Albert kreeg een Scrappy Marl
• Frie kreeg een Helix beanie
• Katrien kreeg een 14 colours Light slouch hat
• Katrien 2 kreeg een Dingle slouchy beanie (die later te groot bleek). We hebben samen de boord eraf gehaald en Katrien heeft zelf de boord herbreid. Handig als de ontvanger ook het geschenk kan aanpassen...
• Rita, Jos, Kristien en Clara kregen elk een verschillende Sweet shop muts, een patroon goed om restjes op te gebruiken!
• Rita 2 kreeg een Kentia muts
• Christel kreeg Principessa, een baret met een glinstertje
• En Marleen kreeg Twelve 21 een superdikke muts, die hier  ongeveer één keer om de 5 jaar kan dienen...

Ysolda's Colourwork club

Begin 2020 schreef ik me in voor de Colourwork club van Ysolda Teague, een Schotse ontwerpster met mooie, klassieke ontwerpen. 

De club bestaat uit een patroon en bijhorende wol in één pakket. Je breit met dat patroon samen met anderen in de Ravelrygroep aan kleinere projecten, accessoires dus. Per project wordt de moeilijkheidsgraad opgedreven. Je bouwt geleidelijk  je kleurinbreitechniek verder op door tutorials te volgen en tips uit te wisselen in de groep. 

Ik kon kiezen tussen de kleurstellingen Classic, Neutral of Vibrant. Tegen mijn natuur in koos ik voor neutraal. Mijn bedoeling is om de afgewerkte projecten in mijn cadeautjesmand te stoppen, en ik denk dat ik meer kandidaten zal hebben voor een accessoire in een neutrale kleur. Misschien zit er zelfs iets tussen dat voor een man als cadeau kan dienen? 

 Brunstane was het eerste project, een in het rond gebreide col. 

 

 

Altijd spannend, een pakje in de post krijgen. Het patroon was supersimpel, kleine geometrische patronen die je snel gememoriseerd hebt. Ik vond de col een beetje te hoog worden, dus deed minder patroonherhalingen. Alhoewel de kleuren erg neutraal zijn is dit niet direct een cadeautje voor een man. De (vrouwelijke) collega die ons verliet fietst veel, dus zo'n col komt goed van pas. Ze was er blij mee.

Bellfield was het tweede patroon, een muts met een opvallend sterpatroon.

Ik kreeg het patroon (digitaal) al in mijn mailbox, de wol liet op zich wachten. Ik haalde dan maar klassieke Noorse kleuren uit de kast, toch nét een beetje meer kleur dan de grijs/wit/gele variant.  'Neutraal' is precies toch niet mijn ding. En kleuren uitkiezen is één van de aspecten die ik het leukste vind  bij het plannen en breien van een project. Deze muts is al iets complexer dan het vorige patroon, er is al wat meer concentratie nodig bij het begin en het einde met de grotere motieven. Tussenin is er een relax stuk met kleine stipjes. In Noorse patronen noemen ze dit 'luizen'. Dat wil ik eigenlijk niet op mijn hoofd hebben!

Ik breide de muts in een maat L, want ik vond dat dit patroon wel kon voor een man. Of de mannelijke collega die ons verliet dat ook vond weet ik niet...

Broughton was alweer het laatste patroon van de club. Deze omklapwanten hebben 2 lagen, een binnenste laag in heel dunne lamswol, en de buitenste laag in ruwere Noorse wol. Dat zal ongetwijfeld lekker warm en winddicht zijn. Ik kreeg de zwartgrijze variant, en om één of andere reden kon ik mij er niet toe brengen deze wanten te breien. Wol en patroon liggen dus nog onaangeroerd in de kast. Misschien maak ik ze in 2021 gewoon voor mezelf? 

 

Ook in 2021 is er een Colourwork Club van Ysolda. Als de huisgenoot de hint begrepen heeft wordt dat mijn kerstcadeau. Maar dan zonder de wol, ik kies mijn kleurtjes liever zelf.  

Of misschien krijg ik de Celtic cables club cadeau van de Ierse ontwerpster Carol Feller? Ook hier zou ik de formule zonder wol kiezen. In 2021 moet ik echt eens een gat in mijn voorraad breien...

Principessa

Een jaarlijkse traditie in dit breihuishouden is de November Mystery Knitalong van Woolly Wormhead.  Ik heb vorige jaren verrassende en mooie mutsen gebreid. 

Voor de Mystery in 2019 deed ik mijn eigen ding met het patroon, Principessa.   Dat zat zo: in principe moest je garendikte 'worsted' gebruiken, maar dat had ik niet direct in mijn voorraad. Ik gebruikte veel dikkere wol, en deed minder patroonherhalingen. (want dikkere wol, en dus minder looplengte op het bolletje).

Omdat de muts toch wat klein werd heb ik die daarna in de vorm van baret opgespannen. Perfect! En het was een vlug klaar project, zelfs met de complexe kabels. 

Het garen is Chausettes Orphélines.  Dit Frans project recycleert oude sokken en gebruikt deze om nieuw garen te maken, of afgewerkte producten zoals sokken mutsen, handschoenen. Op deze manier werken ze aan een circulaire economie en een meer ethisch verantwoorde mode-industrie. Je kan hun verhaal hier lezen. Ik hield er een mooie muts aan over, mét een beetje bling.

Dit jaar pakt Woolly Wormhead het een beetje anders aan: ze organiseert een re-KAL, een herbrei-knitalong. Je kan een patroon herbreien dat jouw favoriet was. Of je kan één van de oudere patronen breien waar je niet aan toekwam. Ik moet alweer wat cadeautjes maken voor collega's die vertrekken. Het zijn alletwee fervente fietsters, dus ik denk dat een muts wel van pas kan komen.

Ik kan Mayrose herbreien, dat is een patroon voor een simpele baret. Dat zou dan mijn derde Mayrose zijn, kijk maar eens op mijn Ravelry pagina om te zien hoeveel verschil het juiste garen maakt. 

Maar voor op de fiets is een nauwaansluitende muts, type 'beanie' waarschijnlijk een beter idee. Pavone of Rubbish Mojitos? Decisions, decisions...

Dit was mijn laatste blogpost over 'oude' projecten en projecten waar ik nog aan moet beginnen.  De volgende blogpost zal er één over een recent afgewerkt, en veel groter project zijn, waar ik heel trots op ben! (maar voorlopig moet dat nog een geheim blijven...)

Breiwick

 

Ik hoor dat een collega ons verlaat, en al snel. Een klein cadeautje is aan de orde. Meestal maak ik paar sokken, maar misschien kan ik nu een baret maken?

Ik denk dat zij wel houdt van een klassieke Engelse stijl. Deze baret, Breiwick, uit het boek Milarrochy Heids zou haar zeker staan.

De exact zelfde kleuren heb ik niet in mijn wolvoorraad. Ik heb verrassend weinig rood in mijn kast liggen. Of misschien niet zo verrassend?  Even rommelen om te zien wat de inspiratie brengt...

Het begin is er, en op het laatste moment ben ik nog van idee veranderd. Ik ga voor bruin, blauw en een klein groen accent.

Ik vind mijn kleuren goed samengaan.  Maar het wordt wel groot,  er staan meer dan 200 steken op de naald.

 

En dit is het eindresultaat. Ik heb nog altijd wat last van de schouder, dus ik doe het kalmpjes aan. Dit was een relatief snel werkje. Na drie weken heb je een mooi 'afje'.  En in tegenstelling tot sokken moet je hier geen tweede breien...

Ik vind het interessant om te zien hoe een andere kleurkeuze een heel andere gevoel overbrengt. Ik denk dat mijn kleuren nog wat meer vintage zijn. De ster op het origineel is veel duidelijker, in mijn versie is dit geen samenhangend geheel, eerder verschillende ringen van patronen. Ik ben er toch content van! 

 

 

Hopelijk is de ontvanger er ook blij mee, en past de baret. Als dat niet het geval is heb ik nog een plan B, deze muts die ik in december breide voor mijn cadeautjesmand. Maar daarover later meer....

In de diepte/digging deeper - Knit one below

Ik ben nog altijd bezig met me te verdiepen in de patentsteek. Tot nu toe deed ik de methode met een omslag, maar je kan ook een patentsteek breien door één steek dieper te steken. Elise Duvekot schreef er een boek over, en vorige week gaf ze een workshop. Ik was jammer genoeg te laat om me in te schrijven. Gelukkig is er youtube.  Als je 'knitonebelow video' googlet kom je op verschillende sites die dit demonstreren. Je kan er de klassieke geribde patent mee breien, of leuke structuursteken mee maken.
I am still digging deeper into brioche stitch. Untill now, I did the yarnover type of  brioche. There is also the 'knitonebelow' option. Elise Duvekot wrote a book about it. And on youtube you can find several videos. You can knit the standard ribbed patternstitch, or use it in fun structural stitches.

Mijn favoriet project om een nieuwe techniek uit te proberen is nog altijd een paar sokken... Deze zijn de bowties-are-cool, verwijzend naar dokter Who en zijn vlinderdas. Voor mij ook een gelegenheid om het sokkengaren van Bart&Francis uit te proberen op mijn sletigste klant. Ben benieuwd hoe het gaat houden.
My favorite project to try out a new technique is still a pair of socks. These are the bowties-are-cool socks, a reference to dr Who. I used the merino sockyarn by Bart&Francis, a first for me.

En toen kwam deze muts voorbij in de nieuwsbrief van Woolly Wormhead. Het patroon is Muratura, gebreid in patentsteek met één steek dieper te breien.
And then I received the Woolly Wormhead newsletter announcing Muratura, a hat knit in briochestitch with the knitonebelow technique.

De muts wordt plat gebreid (dus niet in het rond), vertrekkende van een voorlopige gehaakte opzet. De vorm wordt verkregen door verkorte rijen te breien.
This hat is knit flat, starting from a provisional cast-on. Shortrows provide shaping.

 

Ik gebruikte een restje handgesponnen garen uit de voorraadkast. Hij ziet er een beetje slobberig uit, maar dat is de stijl van deze muts, hij past echt perfect, en is licht en warm. En helemaal passend in mijn nieuwe kleurenpalet!
I used handspun yarn from my stash. It looks a bit slouchy, but that's the style of this beanie. The brim is a perfect fit. It's a light yet warm hat, and it matches my new colorscheme!

Vijf tinten grijs - Five shades of Grey

De laatste twee weken ben ik helemaal gefascineerd geweest door dit project, Tucked, een muts ontworpen door Woolly Wormhead. Mijn proeflapje met 3.25mm gaf me de juiste stekenproef. Maar, ik heb alleen heel korte sokkennaaldjes in deze maat, en mijn steken blijven van de naald glijden. Frustrerend breien zo.
The last two weeks I was absorbed by this project, Tucked, a hat designed by WoollyWormhead. My swatch with 3.25mm needles gave me the right gauge. But, I only have short sockneedles in this size, and my stitches kept sliding of my needles. A frustrating knit.

 

Dan maar overgeschakeld op lange rondbreinaalden in maat 3mm. Ook niet ideaal, maar het gaat al beter. Die 'tucks' oprapen is een beetje wriemelen, echt opschieten doet het niet, het is geen doorbrei-project. Maar wel fascinerend om te zien hoe de muts vorm krijgt met verkorte rijen. In de Ravelrygroep wordt druk verschillende technieken uitgewisseld om dit te doen.
So I switched to long circular needles in 3mm. Better, but still not ideal. Getting those tucks on the needles is a bit fiddly, it's not a quick knit. It's fascinating to see how the hat being shaped by shortrows. In the Ravelrygroup there is a lot of discussion going on about different techniques to do this.

 Op het einde van de muts, als de rijen korter worden, schakel ik toch weer over op de sokkennaaldjes, en ik heb nog extra een korte rondbreinaald gekocht. Hier kan je goed zien hoe de 'tuck' gevormd wordt. De steken van 6 rijen lager worden opgenomen en samengebreid met de rij waar je nu aan werkt.
At the crown shaping I switch to the double pointed needles again, and I have bought an extra short circular needle. Here you can see how the tucks are being knit together.
 

 En dit is het eindresultaat.
And this my final object.

 De muts zit perfect. Voor mij is dat de ideale vorm, een goed aansluitende rand rond het gezicht, en dan wat volume bovenop, een zogezegde 'slouchie beanie'. De averechtse ribbelranden geven er extra visuele flair aan, 't is niet zomaar een muts.
For me this is a perfect shape, a slouchie beanie. The tucks in reverse stockinette add extra visual interest, it's more then just a beanie. 

Deze vijf tinten grijs staan me goed, vind ik. Het was bedoeld voor de cadeautjesmand, maar misschien hou ik deze gewoon voor mezelf. En er komt nog een mysteriemuts samenbreiproject van Woolly Wormhead in november, nog opties om cadeautjes te breien dus.
I also like the five shades of grey. This was ment for a gift, but I might keep it for myself. And there is still the November mysteryhat by WoollyWormhead, so that's another option to knit a gift.

proeflapjes - swatching

 Ik heb twee truien geproduceerd de laatste maanden.
I have knit two sweaters the last months.

Ze beginnen alletwee gelijk aan de schouder, maar dan gaat het een andere weg op. Mét tailleminderingen voor Natsu (de paarse), rechttoe en met extra plooitjes (dus ruimervallend) voor de pink pulli (de roze). Ellebooglengte voor Natsu, driekwartmouwen voor pink Pulli. En een aangebreid randje bij de hals bij de ene, een laag uitgesneden hals bij de andere.
They both start with the same shoulderconstruction topdown. But then they differ slightly. Natsu (the purple one) has waist decreases, pink Pulli is straight down with extra room in the front, thanks to the small pleats. Natsu has elbowlenght sleeves, pink Pulli has threequarter sleeves. And pink Pulli has a lowcut neck, Natsu has a welt and ribbed border around the neckopening. 

Wat is nu voor mij de beste keuze? Ik vind ze alletwee geslaagd eigenlijk. Maar wel een andere look. Ook de kleur maakt een verschil. Beide zijn in Wollmeise twin gebreid, kleur Amethyst dark (paars) en Kneif mich (roze). Voordeel van twee truien in hetzelfde garen: ik had maar één proeflapje nodig.
Which one is the best for me? I like them both really, just a different look. The color makes a difference too. Both sweaters are knit in Wollmeise twin, color Amethyst dark for the purple one, Kneif mich for the pink one. Big advantage of knitting two sweaters in a row with the same yarn: you only have to swatch once.

 

....en nu ben ik al weer een proeflapje voor de voor de volgende aan het breien... Dezelfde ontwerpster start een herfst mysterie meebreiproject. Het wordt een vest, ook van de schouder af naar beneden, in iets dikkere wol. Ik probeer hier een merino, Skeinz silver lining, die ik in Nieuw-Zeeland gekocht heb.
I am already swatching for the next sweater. The same designer is starting an Autumn mystery KAL.
This time it will be a cardigan, also topdown, in a DK-weight yarn. I am swatching with a yarn I have bought in New-Zealand, skeinz silver lining.

Lukt dit niet, dan heb ik nog een andere optie in mijn voorraad, Wollmeise DK in de kleur Ooohm. And if that does not work, I still have some Wollmeise DK in stash, color Ooohm.

 Ik wil ook nog een muts breien. Dit is Tucked door Woolly Wormhead. Dit patroon gebruikt ook die boordjes met 5 rijen dieper steken, waar ik bij de paarse trui zo mee gesukkeld heb. Dit lijkt me dus een ideaal project om die techniek verder uit te proberen. En de patronen van Woolly zijn altijd zo grondig geschreven, je leert altijd nieuwe dingen bij.
I also want to knit a hat. This is Tucked by Woolly Wormhead.
This pattern uses knitted tucks, something I struggled with knitting Natsu. So this an ideal project to learn more about that technique. 

Ook hier is een proeflapje onvermijdelijk. De muts is nogal zwaar, je moet een stevig en toch soepel breiwerk bekomen, dus eigenlijk met een té kleine naald breien.
And swatching is inevitable for this hat. With the tucks it's a rather heavy hat, so you need a fabric that is both rigid and stretchy at the same time, so you knit the yarn with a too small needle.

Ik gebruik dit setje van ministrengetjes, Meraki groundwork in de kleur schaduw, ook gekocht in Nieuw-Zeeland. Ik heb veel garens in de kast liggen, en ben blij dat ik uit mijn voorraad kan kiezen om nét het juiste garen te vinden. Ben benieuw of dit patroon gaat werken met verschillende kleurtjes. Anders moet ik weer in de kast duiken, en een nieuw proeflapje proberen.
I am using this gradient set of mini-skeins, Meraki groundwork in the color shadow, also bought in New-Zealand. I am glad that I have a large stash to choose from. I am curious if the changing colors  will work with the pattern. And if not, I can select something else, and knit yet another swatch...

xisqueta

In 2012 kocht ik in Barcelona wol van een Catalaanse coöperatieve, die als doel heeft het oude schapenras Xisqueta in stand te houden, en de herders een voldoende inkomen te bezorgen. Je kan er op deze site (in het Engels) meer over lezen.

In 2012 I bought some yarn in Barcelona from a Catalan sheperd's cooperative organisation. You can read more about this initiative on this site.

Ik haalde het garen vorige week uit mijn voorraadkast. Het is geverfd met netels, wat een mooi bruingroengrijs geeft. Ik breide er een simpele muts mee voor een collega die weggaat. Hij is zelf nogal in het boerenleven geïnteresseerd, en heeft onlangs twee schapen 'aangeworven', voor wat misschien ooit een landelijke bed&breakfast wordt. Het garen is redelijk ruw, hopelijk vindt hij dat niet erg. Ik vond het aangenaam om mee te breien, maar ik hou dan ook van 'echte' wol. 

Na het overhandigen ben ik er gerust op. Ik heb hem een halve dag aan zijn bureau zien zitten met de muts op, koptelefoon erover... ik had er een foto van moeten nemen! Ik probeer voor iedereen die hier weggaat een persoonlijk cadeautje te maken, speciaal aangepast voor die persoon. Blij dat dat gelukt is. Veel succes bij de nieuwe job Wannes!

I pulled this yarn from my stash and knit a hat with this yarn for a collegue who is interested in nature, wildlife, farming…. I am sure he will like the idea of this cooperative in the Catalan mountains.  The yarn is rather coarse, so I am hoping he won’t mind that. I like to knit with it, but I do like ‘natural’ wool.

FO: he loves it. He just got 2 sheep on his farm/B&B in the making, and was very interested in the story behind the yarn. I saw him at the office today, wearing the hat sitting at his computer with his headphones over the hat. I should have taken a picture…