Space: the final frontier

Ik beken: ik hou van kleurtjes. Ik ben  dan ook lid van de 'colorwork knits' groep op Ravelry. Elk kwartaal werken we rond een thema. 

We beginnen 2024 met het thema  'Space'. In een bundel  plaatsen leden van de groep  patronen die  volgens haar of hem aan het thema beantwoorden. En dat thema wordt heel ruim gezien: planeten, de zon, sterrenstelsels, meteorieten, de kosmos... maar ook aliens en marsmannetjes mogen meedoen.

Wat denk je bvb van deze Zodiac col? 

Of een Star Wars muts? 

en ook de trekkies doen een duit in het zakje...

Uiteindelijk bevat de bundel 325 patronen rond het thema. Keuze genoeg dus! 

Ik heb een paar criteria om mijn uiteindelijke keuze te bepalen:

• wol uit de voorraad
• een patroon uit mijn bibliotheek (al dan niet digitaal)
• of  een patroon dat ik cadeau gekregen heb, zodat ik aan de gulle gever het resultaat kan laten zien
• iets voor mezelf, als het een aanvulling is op mijn garderobe... (sokken heb ik nu echt wel genoeg)
• iets voor een goed doel. Vorig jaar heb ik een aantal mutsen cadeau gedaan die verkocht werden voor opvang voor kinderen. Nu zoek ik een goed doel dat de breiwerkjes effectief ook kan gebruiken.

Voor mezelf wil ik bijpassende wanten bij deze sjaal. Ik heb nog een restje blauw, beige en geel. Het is echt maar een restje, misschien moet ik het proeflapje van een ander project nog eerst uithalen? 

Het (gratis) patroon Sonne, Mond und Sterne vind ik wel mooi...Het past bij het thema, en het past bij de sjaal, perfect. Ik gebruik dikkere wol dan in het patroon, én ik heb smalle polsen, dus ik zet minder steken op voor de boord. De gele wol is dan weer dunner dan nodig, ik doe er nog een draadje bij. Dat zorgt voor wat extra schakering in de kleur, het wordt mooi.

Het patroon is voor vingerloze wantjes. Ik besluit wat the freewheelen en omklapwanten te breien. Eigenlijk is dat heel simpel: bovenop de rug van de hand neem je steken op, voor de handpalm zet je extra steken op, en breien zoals voor een gewone want. Het wordt een beetje nipt met de blauwe wol, daarom brei ik een geel boordje. Alles blauw was misschien stijlvoller geweest, ik ben er toch blij mee. 

En nu zou het terug even koud mogen zijn, dan kan ik deze gebruiken....

Letse wanten

 

Ik wil al heel lang een goed passend paar Letse wanten breien. Met mijn kleine handen en omdat ik eerder los brei is een standaard patroon meestal te groot voor mij. 

In 2015 volgde ik een lezing over Letse wanten in Brussel. We kregen toen 1.5mm sokkennaalden en wat wol om zelf te oefenen.  In 2015 was Letland voorzitter van de raad van Europa. Heel veel Letse culturele activiteiten werden toen georganiseerd.

Extra info: Letland is één keer voorzitter geweest, van januari tot juni 2015. De eerstvolgende keer dat het land de Raad mag voorzitten is in 2028.

Eind vorig jaar  zag ik op Facebook de  aankondiging voor de cursus van Margreet Vonkeman 'ontwerp je eigen Letse want' - en ik besloot dat het nu eindelijk eens tijd werd om er werk van te maken.

Stap 1 is natuurlijk altijd: brei een proeflapje. Ik besluit dat voor mij het breiwerk op 2 mm prettigst aanvoelt. 

Stap 2 is mijn favoriete deel: kleurtjes uitzoeken. Ik heb een groene sjaal en een grijze jas. Ik wil dus een grijze want met wat felle kleurtjes als accent. Ik heb niet exact hetzelfde groen als van de sjaal, maar dit zou wel moeten werken. Fingers crossed... (of toch maar niet).

Stap 3 : op een proeflapje oefenen we de verschillende technieken

•  tweekleurig muizentandje als boord 
• een 'lazy braid' (= omwoelen van de steek)
• verschillende Letse vlechtjes

Dé uitdaging voor mij was om een goed motief te vinden; De opdracht is een groot medaillon of ster op de manchet, en een klein herhalend motief op de hand. Belangrijk is dat de want symmetrisch is opgebouwd. Ik ben al 3 dagen aan het prullen. Op zoek naar een geschikt patroon voor een kleine hand, met een smalle pols. De meeste sterren of medaillons zijn te groot. Ik heb maar 64 steken nodig voor mijn want. Uiteindelijk ga ik voor de bovenste = over 12 steken. Ik zet 60 steken op voor de manchet en zal daarna meerderen. Hopen dat dit werkt.

Hmm. Niet helemaal tevreden.  Mijn manchet meet nu 7cm. Ik wou eigenlijk nog een lazy braid en een vlechtje toevoegen, maar dan zit ik eerder aan 9cm, en dat wordt wel een heel lange manchet. 

Nu ik het zo bekijk: dit is ook niet symmetrisch. Het motiefje is over 12 steken, voor een want van 60 steken heb ik dus 5 motiefjes nodig. Ik denk dat ik dit ga uittrekken en iets anders ga zoeken…

Nieuwe poging.

Aanpassingen: ik heb het motiefje breder gemaakt met 3 steken = motief van 15 steken (ipv 12), dus  4 motiefherhalingen ipv 5, en daardoor kon ik het motief centreren. Oef. Er komt wel wat rekenwerk aan te pas bij het ontwerpen van deze want!

Ik heb ook met 2 kleuren gebreid ipv 3. Het breiwerk trekt daardoor minder in. Ik kan later nog beslissen of ik de extra kleur opmaas. 

Ik ben nu contenter met het resultaat.

Volgende uitdaging: een klein herhalend motiefje vinden voor op de hand. 

Alles klopt: het patroon is gecentreerd, een even herhaling van 8 steken (deelbaar door 64). Maar: ik ben er toch niet content mee. De zwartwit foto maakt duidelijk dat er wel heel weinig contrast is, waardoor het patroon niet goed te zien is. Ik vind het ook geen samenhangend geheel.

Zou ik toch op fellere kleuren overschakelen? Of helemaal opnieuw beginnen?

Veeeel beter met een lichtgeelgroen voor het centraal motiefje. Nu nog de juiste lengte bepalen voor ik aan de minderingen voor de punt van de want begin. 

Want 1 is af.  Het overschakelen op naald 1.5mm  voor de punt viel wel wat tegen, dat is worstelen voor mij.

Nu want 2 nog verder breien en moed bijeenrapen om het duimgat te knippen en een duim te ontwerpen.

Het wordt opeens heel koud begin januari, dus het perfecte  moment om mijn wanten af te maken. Ik ga voor een effen duim, ik vind het geheel nu al wat druk. 

Misschien had ik niet direct donkergrijs voor mijn eerste ‘ontwerp’ moeten nemen.  En het is precies moeilijk om 2 dezelfde wanten te breien. Mijn ene boord is korter dan de andere…

Als ik ze draag zit de manchet helemaal ingestopt in mijn jas, niemand die het ziet. 

Ik wou goed passende wanten voor mijn kleine handen. En ik wou traditionele technieken en motieven gebruiken zonder dat de wanten er ouderwets uit zouden zien. Kleurkeuze is hierbij cruciaal.

Ik zou zeggen: op beide punten geslaagd. Perfect zijn ze niet, maar dat ben ik ook niet. Ik ben trots  trots op het resultaat  en blij ermee.

ik weet van wanten - two thumbs up

Voor nog een collega die weggaat heb ik wanten gebreid. Het was leuk om al mijn wantenboeken uit de kast te trekken, en door te bladeren. Uiteindelijk koos ik voor een ontwerp uit ‘the mitten book’. Eigenlijk is er niet echt een ontwerp, alleen een schema, en er is een algemeen 'wantenrecept'. Voor de rest: trek uw plan. Maar blijkbaar is dat normaal in wantenbreiende landen, iedereen kan dat daar zo'n beetje uit het hoofd. Net daarom vind ik het boekje 'warme handen' van de Dutch knitters zo interessant, daar staat de hele want (met plaatsing van de duim) rij per rij uitgetekend. Er loopt trouwens een workshop Estse wantenbreien in 't wolwinkeltje in Leuven, dus daar staat nog een ander paar op stapel.
For another colleague who leaves I decided to knit mittens. It was great fun to pull all my books out and leave through them. Eventually I choose a design from 'the mitten book'. Although, there is not really a design, just a chart and a general 'mitten recipe'. You have to figure out the rest yourself. Apparently that is normal in mittenknitting countries. Everybody knows how to do it. That's the reason I like the small book in the back, Warme handen by the Dutch knitters. There really is a pattern row by row for each mitten.

Het is me toch gelukt zonder echt patroon. Ik heb ze in acrylic gebreid, want die collega heeft zwaar eczeem en is écht allergisch. Normaal zou ik nooit met acrylic breien, maar voor haar wil ik het wel doen. En ik moet zeggen, het is van de betere soort acrylic (Katia promo-fin).Superwarm zijn ze niet, maar ze zijn prima als windbreker op de fiets. En Pia is niet ver verhuisd, gewoon naar de overkant van de gang. Ik zal de wanten dus nog in actie kunnen zien. Veel doorzettingsvermogen en creativiteit bij de nieuwe uitdaging Pia!
I managed to finish without a real pattern. I did these in acrylic, because they are for a colleague who is highly allergic to all animal fibers. Not my favorite fiber, but I must say it’s a very nice acrylic. And they may not be superwarm, but they are perfect windbreakers on the bike.

Het wantenvirus heeft toegeslagen, en ik wou verder iets doen met het nieuwe boek over twijnend breien. Dus heb ik tijdens de oefenavond twijnend breien in 't wolwinkeltje een want opgezet. Het leuke aan zo'n oefenavond is dat je veel inspiratie opdoet. Ik heb dus al direct het patroon van de manchet veranderd, want ik vind een vlechtje zo mooi...Wie wil kan aansluiten, de oefenavond  gaat elke 4de dinsdagavond door. En wie nieuw is met twijnend breien, op 7 februari komen de Dutch Knitters een workshop geven in 't wolwinkeltje in Leuven.
The mittenvirus has struck. I started another one, this time in twined knitting. I really wanted to try out some of this technique after the release of the book. And my local yarn store hosts a practise evening on twined knitting, so perfect to try it out and get inspired by other knitters.

En ja, ook in ons klimaat komen  (heel oude) wanten wel eens van pas...al was het maar om een mooie foto te maken voor de kerstwensen.
And even in mild Belgium you occassionally can use a pair of (very old)  mittens...if only to make a nice picture for my Christmas wishes.