Saturday, July 14, 2012

naar het oosten- heading east


Net terug van vakantie, en ik heb het gevoel dat ik genoeg zon getankt heb om het druilerige weer hier in België weer aan te kunnen.. Eerst waren we een paar dagen met huisruil in Stuttgart, een verrassend groene stad in het zuiden van Duitsland, omringd door wijngaarden.
I am back from a sundrenched 2 weeks holiday, I had enough sun to cope with the grey weather here in Belgium. First we went to Stuttgart, a green city in the south of Germany, surrounded by vineyards.
En ja, Duitsland is soms ouderwets-degelijk, maar kan ook verrassend modern zijn...
Germany is an odd mixture of  tradition and modernity (is that a word?)
 
Zowel de terrasjeszitters als de cultuurmensen komen in Stutgart aan bod...(alhoewel dit theaterstuk me niet direct aansprak...). 
In Stuttgart you can enjoy a drink on the courtyard of the old castle, or visit a theatre boat (although this particular play did not really appealed to me...).
Stuttgart was maar een tussenstap naar de eigenlijke reisbestemming. Onderweg wou de IjzerenMan nog eens zijn wetsuit uitproberen... 
Stuttgart was just an inbetween stop on our way to our real destination...my IronMan had to stop at this lake to try out his wetsuit.
Hiervoor dus, de IronMan triatlon in Klagenfurt, Oostenrijk.
This was our goal, the Iron Man triathlon in Klagenfurt, Austria.
De spanning stijgt vlak voor het startschot...er is een hittegolf, om 7u 's morgens al 25°C, dus wetsuits zijn niet toegelaten.
Tension building up just before the start, 7 am and already 25°celsius, so wetsuits are not allowed. 
en weg zijn ze! 2700 zwemmers duiken het meer in, voor een afstand van 3.8km. 
and go! 2700 swimmers  dive into the lake, for a 3.8k swim.
Ondertussen lopen de toeschouwers naar het kanaaltje waar de eerste zwemmers aankomen om de wissel naar het fietsen te maken. En dan is het nagelbijtend wachten of je jouw atleet ziet passeren...tot je opeens merkt dat je een 'gemiste oproep' hebt, met de boodschap 'ik heb moeten opgeven'. Heel erg jammer, hij heeft er zo hard voor gewerkt...maar aan de andere kant ook een beetje opluchting bij mij, want met middagtemperaturen van 37°c en nog 180km fietsen en 42km lopen voor de boeg was ik er echt niet gerust op.
We as spectators walk to the end of the canal, where the swimmers come out of the lake to make the transition to the bike...then it's a nailbiting wait to see your ironman. And all of a sudden I notice that I have a missed call, message 'I had to give up'.... I am very sad for him, he has worked so hard to achieve this. But on the other hand, I also feel a bit of relief, because with the predicted temperatures of 37°c and a 180k bike race and another 42k run, this looked like an almost impossible task.


Er komt nog een vervolg: om die 6 maanden training niet zomaar verloren te laten gaan heeft mijn Ijzerenman besloten om deel te nemen aan de triatlon van Antwerpen, nu zaterdag 22 juli. Hij heeft die al eens gedaan, en hij hoopt nu op goed weer, dus iedereen duimen voor zachte temperaturen, geen wind en geen regen!
And because my IronMan trained for 6 months, and he does not want to waste what he built up, he decided to participate next SaturdayJuly 22d in the Antwerp triathlon. He did this one once before, and now he's hoping for good weather. So everybody, fingers crossed for mild temperatures, no rain and no wind!





1 comment:

hannahsknits said...

Wat jammer dat hij moest opgeven. Maar wat is hij sportief zeg, al die langeafstand sporten!