Goldfish Memory

Spelen met kleurtjes en breien wat ik in de kast heb is nog steeds mijn uitdaging voor 2019. Ik ben lid van de Colorwork-groep op Ravelry, en daar hebben ze per drie maand een nieuw thema, dit keer 'afgehaalde steken'.
Mijn oog viel op deze stola, een ontwerp van Casapinka met als naam voor het patroon 'Goldfish memory'. Er wordt wel eens gezegd dat een goudvis maar een geheugen heeft van drie seconden, de tijd die hij nodig heeft om zijn bokaal rond te zwemmen. Het achterliggende idee van dit patroon is dat, alhoewel het een heel grote sjaal wordt, je niet lang iets moet onthouden, omdat er telkens andere steken en patroonherhalingen gebruikt worden. Er zijn afgehaalde steken, smalle en brede strepen in tricot- en ribbelsteek, en een beetje eenvoudige ajour. Ik zocht mijn mooiste goudviskleurtjes bij elkaar, en was er klaar voor.

De sjaal is één grote rechthoek, maar dan wel in biais (schuin) gebreid, door telkens te meerderen en minderen aan de kant.

 

De kleuren zijn helemaal niet mijn ding, maar het werkt wel, vind ik. Meestal brei ik met fellere kleuren. Ik moest me echt inhouden om in het pastelthema te blijven, en er toch niet een knalblauwe streep tussen te gooien. Ik koos voor één afwijkende contrastkleur, wit  met een spikkeltje donkergroen en goudgeel. Dat geeft een frisgroen accent.

Omdat ik restjes gebruikte volgde ik het patroon niet altijd op de letter. Soms deed ik minder strepen, of soms nét meer patroonherhalingen. Ik zorgde er alleen voor dat ik hetzelfde eindtotaal had. Ik schreef niet echt op wat ik deed, dus nu weet ik niet exact waar ik van het patroon afgeweken ben.

Dit was een ontspannend en plezant project. Ik ben heel blij met het eindresultaat! Ik dacht dat dit totaal mijn kleuren niet waren, en er hing effectief niets in de kast dat erbij paste. Ik ben dus maar een outfit bij de sjaal gaan shoppen, want deze hou ik gewoon voor mezelf...

Manneken

 

In mei schreef ik al over dit project,  een trui van Alfa-knits. De ontwerpster Ann Lernout is een Brusselse en ze gaf haar patroon de naam 'Manneken'. Bij mijn eerste poging werd de rug te breed, en de enige oplossing was helemaal opnieuw beginnen met een kleinere maat.  Na weken en weken breien was de trui af.

 

Maar nog niet helemaal... de rand rolde zo erg dat dit gewoon niet draagbaar was.

En de V-halsuitsnijding die in het patroon voorzien is viel wel heel diep uit... Ik zag het even niet meer zitten.

Ik vertrok voor een weekje huisruil naar een onbekende streek in Duitsland, waar de hittegolf toesloeg .

Weer thuis breide ik een paar korte sneakersokjes voor de verjaardag van de dochter.

Ik begon aan een sjaal met kleuren die me helemaal niet staan (maar wel goed om resten op te gebruiken). Dat wordt dus een cadeau.

 Ik zocht restjes garen bijeen voor een twaalf-kleuren omslagdoek voor mijzelf.

Ik zette een nieuwe trui op (waar ik over twijfel, en die ik waarschijnlijk weer ga uithalen...)

Allemaal uitstelgedrag. Manneken bleef me aanstaren vanuit een hoekje. Uiteindelijk moest mijn onafgewerkte trui er dan toch aan geloven. De randen van het lijf en de mouwen heb ik helemaal opnieuw gebreid met een grotere naald, zodat die wat losser werden.  Daarna  breide ik een brede rand in tricotsteek die ik dubbelvouwde en met een klein steekje tegennaaide. Nu ligt de boord wel plat.

 

Voor de V-hals nam ik ongeveer 30 percent minder steken op aan de rugkant, en daarna heb ik in de volgende rij nog wat random geminderd. Mijn doorzettingsvermogen heeft een goed passende trui opgeleverd.

 

Toch ben ik niet zo tevreden over het totaalplaatje.  Ik weet niet wat er me juist aan stoort. De kleuren zijn misschien te zomers voor een wollen trui? Of is het toch het vlekkerige van het garen? Ik heb heel veel tijd in dit project geïnvesteerd, en er ook van geleerd, dat is ook wel iets...alleen denk ik niet dat ik dit ooit ga dragen.

Basel

 

Onze tweede huisruil van 2019 bracht ons naar Basel, Zwitserland. Bij Zwitserland denk ik eerder aan bergwandelingen en kabelbanen, maar ook een citytrip kan perfect. Toen wij er waren hadden we een paar hete dagen. Na een wandeling op en af de heuvelige oude stad was het zalig om  over te steken met het kabelbootje, aan de buvette een drankje te halen en naar de Rijnzwemmers te kijken... Basel is wel een dure stad, tussendoor vulden we onze waterfles aan de vele openbare fonteinen.

Basel heeft ook veel te bieden op vlak van kunst en cultuur, meer dan veertig musea, waaronder het Tinguely museum en het grote kunstmuseum.Maar evengoed zijn er een paar kleinere en ook interessante plaatsen, zoals de Papiermolen waar je zelf aan de slag kan om papier te scheppen.

Ik had me voorgenomen om dit jaar mijn voorraad niet verder aan te vullen, maar ja, een souvenir is toch altijd leuk op vakantie. Ik liet me verleiden door een interessante garencombinatie van linnen en zijde. Nu nog eens bedenken wat ik daarmee zou kunnen maken...

En ik heb 's avonds ook een beetje gebreid, maar minder dan als ik thuis ben. Mijn huidige project stelt allerlei problemen waar ik oplossingen voor moet verzinnen. Dit project is dus weer even in time-out. (net zoals ikzelf!)

Spelen met kleurtjes - Sambuco

Toen ik nog volop aan het twijfelen was over mijn vorig probeersel kondigde Alfa-knits een nieuw ontwerp aan waar ze testbreisters voor zocht. Zou ik? De deadline is kort, én het is een vestje met een stekenproef van 29 steken voor 10 cm, een dun garen dus. Dat zijn heel wat steken voor mijn maat! Ik denk dat ik een geschikte wolletje in mijn voorraad heb, Isager wool/silk. En dat grijs combineert mooi met zalmroze....

Het begin is uitdagend; met een voorlopige opzet; die je daarna aan elkaar breit voor een dubbelgevouwen kraagje. Daarna start je de raglanmeerderingen voor de schouders, rug- en voorpanden. Maare...alhoewel mijn stekenproef klopt heb ik het gevoel dat dit niet goedkomt. De wol is een beetje pluizig, en zou wat losser moeten gebreid worden om mooi te kunnen vallen. Nu moet ik dit forceren om de stekenproef te halen, met een té stijf breisel als gevolg.

 

Dan maar weer in de voorraad duiken en een proeflapje breien. Ik moet nog dunner gaan, dus ik probeer het met (restjes) kantwol. Het wordt een herfstige kleurencombinatie.

Op deze foto zie je de constructie van het kraagje beter. Ik gebruik nu ééndraads kantwol, dat is wel goed opletten om de draad niet te splitsen met al die kleine kabeltjes.

Langs de voorpanden brei je verder in een klein kabelpatroon, dat is opletten bij de kleurwisselingen. De overgang tussen de twee soorten groen is iets gestreepter dan ik verwacht had. Ik besluit dus voor de volgende kleurwissel om maar een paar rijtjes te breien in de nieuwe kleur, dat is meer harmonieus.

Onder de armen vormt zich een grote kabel. Het is een patroon waarbij je je moet concentreren, maar ik vind dat de moeite waard, het wordt écht bijzonder.

Na vijf weken breien ben ik toch blij als het lijf af is en ik aan de mouwen kan beginnen, zonder kabels deze keer.

En als de mouwen af zijn is de volgende vraag: welke kleur zou ik voor de knooplijst gebruiken? Ik heb nog genoeg van het geelgroen, maar slechts een klein beetje bruin of donkerpaars, waarschijnlijk niet genoeg!

De oplossing: ik brei de knooplijst in streepjes bruin en paars. Omdat de kleuren zo dicht bij elkaar liggen in kleurdiepte valt dit niet op. 'Value' zeggen ze in het Engels, het zijn andere kleuren, maar omdat er weinig contrast is kan je ze goed mengen, ze vervagen in elkaar. En dan rest nog de opgave om de juiste knopen te vinden om het helemaal 'af' te maken. Gelukkig is er hier in Leuven een winkel waar ze jou helpen om net de juiste knoop te vinden, zelfs al kost hen dat een half uur voor acht knopen.

Het eindresultaat: de kabels op de zijkanten zijn een slim detail, ze zorgen voor wat taillering, net zo als ik mijn vestjes graag draag.

Ondertussen is het patroon op Ravelry gepubliceerd onder de naam Mirasol (= zonnebloem). Ik noem mijn vestje Sambuco, vlier in het Italiaans, omdat de kleuren mij doen denken aan die vlierstruik in de tuin van Sint-Kwintenskerk om de hoek.

Eigenlijk had ik daar foto's moeten laten nemen, maar ik ben ook blij met deze foto's, gewoon in onze eigen stadstuin. En op Ravelry kreeg ik commentaar met de vraag welke bloemetjes daar staan, blijkbaar zijn dat gebroken hartjes (dicentra formosa). Weer wat bijgeleerd!

Spelen met kleurtjes

Ik heb zin om een zomers truitje te breien, dus ik moet in mijn dunne garens zoeken in de voorraad. Ik heb blijkbaar niets meer in huis om in één kleur te breien, dan weer iets met streepjes?

 

De Belgische ontwerpster Anne Lernout, ook gekend als Alfa Knits, heeft een hele reeks leuke ontwerpen voor gestreepte zomertruien, én ze heeft net een nieuw patroon uit 'Manneken'. Je hebt één hoofdkleur nodig, een contrastkleur voor het lijf, en een andere contrastkleur voor de mouwen.

In het patroon is het lijf gestreept, maar niet té, omdat er niet veel contrast is tussen de kleuren. Mijn hoofdkleur is een gevlamd paarsblauw van DutchWoolDiva. Ik vind de combinatie met babyblauw rechtsboven mooi, maar omdat mijn hoofdkleur gevlamd is geeft dat een beetje een vlekkerig effect.

De mouwen zijn dan weer meer gestreept, dat geeft een beetje een marine-look, vind ik. Ik heb de keuze tussen een donkerblauwpaars, een bruinpaars, of een mediumblauwpaars. Ik ga voor het laatste, sokkenwol van Schaap&Draak.

 

 

Ik experimenteer nog wat verder voor het lijf. Ik wil dat vlekkerige weghalen door een contrastlijntje te breien na de gevlamde wol. Ik probeer het eerst met donkerblauw, maar dat is weer te gestreept. En dan probeer ik het met een gespikkelde draad van Chestnut Cabin. Dat is het! Die kleine spikkeltjes roze en lila maken het helemaal af. En ook wel leuk dat drie van mijn vier garens van kleine Nederlandse handververs afkomstig zijn...

Het begin van de mouw is in elk geval verrassend. Je breit deze vanuit een voorlopige opzet met verkorte rijen.

Als je twee mouwkoppen gebreid hebt verbind je die door daartussen het rugstuk vorm te geven, ook weer met verkorte rijen. En dan loopt het fout. Na een tijdje wordt het duidelijk dat de rug veel te breed wordt, ik moet ergens een misrekening gedaan hebben bij mijn proeflapje. Deze trui gaat in time-out.

 

Ik kan me niet genoeg opladen om helemaal opnieuw te beginnen. Ik zou een kleinere maat kunnen opzetten, met minder steken. Maar de goesting is een beetje over. Ondertussen heeft Alfa-Knits een oproep gedaan om te testbreien voor haar nieuwste ontwerp. Weer een gelegenheid om met kleurtjes te spelen! Ik houd jullie nog even in spanning, het resultaat is voor een volgende blogpost...

Gloria

Ik ben een fan van de Deense ontwerpster Hanne Falkenberg.
Haar stijl is sterk grafisch, veel strepen in een doordacht kleurenpallet. En haar patronen zitten vol met kleine details die een mooie afwerking garanderen. De winkels die haar breipakketten verkopen hebben ook altijd verschillende modellen afgewerkt in het rek hangen, zodat je die kan aanpassen en zien wat je staat. Ondertussen weet ik al wat beter wat ik wel en niet mooi vind voor mezelf, maar in het begin van mijn brei-loopbaan vond ik het een hele opgave om dat goed in te schatten.
Als ik dan eens in de buurt ben van zo een winkel, dan schaf ik mij een wolpakket aan. En dat pakket blijft dan jaren in mijn kast liggen...maar in 2019 maken we er dus werk van.

Dit is Gloria (de trui, niet het meisje). Ik heb het pakket in de oorspronkelijke kleuren gekocht tien jaar geleden in 2009. En ik merk dat mijn smaak in kleuren veranderd is. Toen zou ik alles zwart of toch donker gedragen hebben, met ouder/grijzer/wijzer te worden laat ik meer kleur in mijn leven toe.

Dus ik probeerde met een  proeflapje of ik de kleuren kon veranderen met iets anders uit de voorraad. Maar in dit geval heeft de ontwerpster gelijk. De textuursteek bestaat eruit dat je afwisselend met drie draden samenbreit voor de ribbel, en dan weer streepjes in tricotsteek in drie kleuren. Het mooiste is als je dit doet met kleuren die heel dicht bij elkaar liggen, in dit geval Black-Magpie- Kingfisher (ofwel zwart-blauwzwart en donkerblauw met tikkeltje zwart).

Eerst breide ik de rug, en vandaaruit nam ik steken op voor een ronde pas. Ik bleef meerderen om een mooie halve cirkel te krijgen. Op het einde had ik meer dan vijfhonderd steken, en moest ik het breiwerk over twee lange rondbreinaalden verdelen. Het was zwoegen, en veeel breien!

En zo ziet het er dan uit zonder mouwen. Deze foto is ongeveer 6 weken geleden genomen, voor we een weekje naar Zuid-Frankrijk trokken. Omdat dit project te groot was om mee te nemen op reis is deze trui in een hoekje beland.En toen werd het warm in april, en had ik geen zin meer in een grote lap wol op mijn schoot om aan te breien. De goesting in dit project was een beetje over.

Het kriebelt om iets nieuws en zomers te beginnen, dus misschien gaat deze in de onafgewerkte doos en komt die er volgende winter terug uit…Of misschien kan ik er een mouwloos vest van maken? Wat denken jullie?