Sunday, April 18, 2021

All the B's

'All the B's' heet het patroon voor ronde twee van de sockmadness: Beads, Bobbles and Brioche. Ik doe er een vierde B bij, mijn sokken worden Blauw. Een nieuwe opzet: alle begin is moeilijk - even diep ademhalen - rustige muziek....Toch wat te ambitieus om dit 's avonds laat uit te proberen?



De tweede poging in daglicht  met een helder hoofd lukt beter. Je zet op met een draadje in een andere kleur, een voorlopige opzet. Daarna plaats je kraaltjes tussen de steken, in een 'ronde opzet' of 'tubular cast-on. ' En dan knip je het hulpdraadje weg, en tada! de kraaltjes zitten boven op je boordje. Als je heel zorgvuldig het patroon volgt is het eigenlijk niet eens zo moeilijk.


En dan kan het echte werk beginnen. Zoals beloofd komen de verschillende elementen aan bod: beads (kraaltjes), bobbels en briochesteek (een dun lijntje op de zijkant). Dit patroon heeft in mijn hoofd meer een flow dan het vorige patroon. Er is een zekere symmetrische logica die het vervolg in een rij (gespiegeld) voorspelt.  Het plaatsen van de kraaltjes breekt het ritme dan wel weer. 


Om de sok passend te krijgen brei ik nu op 1.75mm. Ik denk dat ik voor de voet ga overschakelen op 1.5mm.
Maar opeens gaat het niet goed meer: de dochter heeft positief getest. Ze is single en woont alleen, gaat nu in quarantaine dus wij zullen de bevoorrading overnemen. Gelukkig is ze niet heel erg ziek. Maar het zit wel in mijn hoofd.
Dat en mijn moeder van 89 die in het ziekenhuis is opgenomen (geen COVID). Ik mag er niet bij, mijn zus wel. Telefonisch contact verloopt moeizaam.
Mijn hoofd zit vol dus. Breien brengt ontspanning. Ik vind deze sok niet zo moeilijk, maar vraagt wel focus, en dat is voorlopig wat minder hier. Ik blijf maar fouten maken die ik dan weer moet corrigeren. De wol splijt en werkt niet echt goed mee.  Doorzettingsvermogen zal ik ook nodig hebben. 

Na vijf dagen zijn ze klaar. Het hielp dat ik paar halve dagen vrij had met de Paasvakantie. En zoals gevreesd, ze zijn veel te lang, maar die 14 rijen extra na het ajourmotiefje moeten voor de wedstrijd. (zodat iedereen een gelijk aantal rijen heeft gebreid). Ik leg er mijn sokkenlineaal bij om de lengte te checken. Dit wordt een grote maat 44. Ik rijg er dan maar een draadje in voor mijn maat 39....

Goedgekeurd, door naar de volgende ronde! Nu gewoon nog uithalen tot aan het draadje en de tenen herbreien. Ik ken niemand die zo'n show-sokken zou dragen, dus ik hou ze gewoon voor mezelf....

Sunday, March 14, 2021

Senbonzakura

 Sebonzakura heet het kwalificatiepatroon voor SockMadness 15. Dit patroon is ontworpen door Natalia Vasilieva (aka Skeincharmer op Ravelry). Ze staat bekend om haar uitdagende, zeg maar moeilijke patronen. Vaak is een patroon van haar het laatste patroon in de wedstrijd, wanneer alleen de superbrei-nerds nog in competitie zijn. Daarom was het een beetje eigenaardig dat nu een patroon van haar gebruikt wordt als kwalificatiesok. Of willen de moderatoren een rustig jaar tegemoet gaan, waar al veel deelnemers struikelen nog voor de wedstrijd begonnen is?

De naam van het patroon verwijst  naar iets Japans met kersenbloesems en zo, dus roze zou perfect geweest zijn, maar ik heb dringend donkergroene sokken nodig. Alleen vrees ik dat alle mooie details van het patroon verloren gaan in een donkere kleur, dus ik ga voor Polar (grijs).

Ik twijfel nog even over goudgele kraaltjes, maar besluit toch voor groen te gaan als klein kleuraccent in het hart van de bloem. De sok begint met een gehaakte opzet,  net iets anders dan de gehaakte opzet die ik al ken, met een extra lusje voor meer rek. Voor sommigen is de opzet al het moment om de handdoek in de ring te gooien. Er is een filmpje en een foto-tutorial, het vraagt een beetje uitproberen, maar het is goed te doen. Ik vind het altijd leuk om een nieuwe techniek uit te proberen (en  eventueel toe te voegen aan het vast repertoire). Voor de haaknaald-weigeraars is er een alternatief (the Chinese Waitress cast-on) dat hetzelfde resultaat geeft.


De bloemetjes worden gesmockt. Belangrijk is hoe je de draad rond de steek wikkelt, met de klok mee of tegen de klok in? Het patroon blijft een oefening in begrijpend lezen, alle details zijn belangrijk. Er wordt wat gezucht over lay-out en bewoording. Ik bewonder het geduld van de vrouwen en mannen aan de hulplijn. 

Zoals in de meeste patronen van Natalia is de hielconstructie apart. Je mag dus niet uitgaan van 'zo doe ik het altijd', en grommelen omdat het hier heel anders wordt uitgevoerd...

Klaar in 5 dagen. De kwalificatieronde duurt 2 weken, ik heb de norm gehaald en word toegelaten tot de spelen. Nu afwachten in welk team ik terechtkom. 

En ondertussen heb ik een nieuw paar sokken!




Sunday, February 28, 2021

Cochineal

 

Cohineal is de naam van de opwarmsok voor de Sock Madness, verwijzend naar de rode kleurstof die je verkrijgt uit bladluizen. Verven met natuurlijke stoffen wil ik nog wel eens proberen, maar bladluis gaat me een beetje te ver. Gelukkig heb ik nog wat gerecycleerde rode wol liggen. En een opwarmsok, ideaal moment om nog eens te oefenen met een techniek die ik nog niet goed in de vingers heb, de ladderback jaquard. Vier jaar geleden probeerde ik deze techniek ook al eens uit, toen ook voor een opwarmsok voor de Sock Madness.

 

Het breileven herhaalt zich. En tot mijn frustratie blijk ik wat ik vier jaar geleden leerde voor een groot deel vergeten. Goed dat ik oude blogposts kan herlezen en van mijn eigen schrijfsels leer. Maar zoals ook in het professioneel leven blijkt: je hebt pas iets echt verworven als je blijft oefenen, oefenen en oefenen totdat iets een automatisme geworden is. 

Terug naar de sok: gerecycleerde wol en kleurinbreiwerk lijkt toch niet zo'n goede combinatie, ik krijg een heel oneffen breiwerk.

Dan maar de nieuw bestelde wol uitproberen. Dat ziet er veel beter uit! En ik heb echt roze sokken nodig om te dragen bij mijn favoriete roze trui. Dat is één van die dingetjes, zelfs al ziet niemand welke sokken ik draag, ze zijn altijd assorti bij de rest van de outfit.

 
 
Ik heb een beetje gemengde gevoelens. Dat heeft vooral met mijn breikunst te maken, niet met het patroon. Ik leerde een nieuwe hiel, en vooral een manier om de teen te sluiten die ik in de toekomst nog ga toepassen. Het is  de 'mitten toe', met minderingen die afwisselend links en rechts leunen, en een steek die per rij naar een andere naald wordt doorgeschoven. Zo vermijd je losse 'ladder'-steken op de teen. Klinkt ingewikkeld, maar het is heel duidelijk in het patroon uitgelegd.
Klaar. Dit was ook een goede proefrun voor de nieuwe wol waarvan ik een grote voorraad gekocht heb. Mijn plan is om alle sokken met hetzelfde garen te breien. Ik weet nu precies welke naalddikte goed werkt voor de verschillende technieken. De Sock Madness mag beginnen!


Sunday, February 14, 2021

Aftellen naar de Sock Madness

In maart begint de SockMadness weer, de wedstrijd waar je uitdagende patronen in groep breit, nieuwe technieken leert, maar vooral veel plezier maakt.

 

Een goede voorbereiding is het halve werk. De voorraad wordt aangevuld met effen sokkenwol. In deze tijden betekent dat veel virtuele winkelkarretjes vullen, weer leeggooien, op nog een andere plaats kijken... En oh ja, kraaltjes heb ik ook nog nodig. En misschien nieuwe kabels voor mijn verwisselbare sokkennaalden? Uiteindelijk komt er een bestelling uit Duitsland,  één uit Nederland en één uit België.

 

Voorbereiding: misschien kan ik wat oefenen op technieken? De paarse sok links is Suky, een sok met kraaltjes waar ik vorig jaar over gestruikeld ben. Ik heb toen maar 1 sok gebreid. 

Het is het ideale moment om verschillende technieken om met kraaltjes te breien uit te proberen. Mijn favoriet is nog altijd met een superfijne haaknaald (0.75mm) de steek door het kraaltje trekken (zonder het garen te splitsen). Het kan ook met flossdraad, of door de kralen vooraf op te rijgen. Ik ben klaar voor sokken met kralen! (en ik heb een nieuw paar sokken).

 

Voorbereiding: rommelen door mijn lade met sokken, en daar sokken uithalen die ik haast nooit draag. Deze bijvoorbeeld, extralang met een omgevouwen boord, maar die zakken af, dus draag ik ze zelden. Aangezien ze vanaf de teen gebreid zijn is de oplossing simpel: een stuk van de boord uithalen en herbreien:  (oude) nieuwe sokken.

 

En deze: een te strakke opzet maakt dat ik ze haast nooit draag. Oplossing: gewoon uithalen: et voilà gerecycleerde wol om mee te spelen. Nu op zoek naar een patroon waar ik dit rood in kan gebruiken...

 
Super scrappy socks gestart, ik maak die voor de zoon en ik denk dat die geen fan is van rood. 

Misschien is de zoon ook geen fan van 'fraternal socks'? Als de zoon ze niet wil is het afwachten of een collega avontuurlijk genoeg is om deze te dragen. Ik heb me in elk geval prettig bezig gehouden, wachtend op de SockMadness. 

 
Het is opeens wel heel koud! Ideaal weer om binnen te zitten en een dikke Ijslandse trui op te zetten.

Het opwarmpatroon voor SockMadness is er, en het lijkt wel of ze gedachten kunnen lezen (of in mijn voorraad kunnen zien): een perfect patroon om het rood te gebruiken. Buiten warmt het al weer op, die wintertrui is dan maar voor volgende winter, of tussendoor de Madness...Ik zal me in elk geval niet vlug vervelen.

 

Sunday, January 31, 2021

Quo Vadis

 

Quo Vadis? Waar ga je naartoe? - een Duits mystery-patroon voor een omslagdoek, een collega die weggaat, en mooie wol in de voorraad. De ontwerpster belooft een spannende tocht met verrassende elementen. Ik heb er zin in. 

Bedoeling is dat je twee handgeverfde strengen combineert met een zachte alpaca in een effen kleur. Ik twijfel een beetje tussen roestoranje of terracotta roodbruin.

 

 


Ik ga toch maar voor het roodbruin. Het is niet echt mijn kleur, maar het werkt wel met het blauw. Het begin is interessant: met verkorte rijen brei je een soort halve maan. En met de contrastkleur en steken op een hulpnaald voeg je extra structuur toe, onder vorm van biezen.  In de online groep geeft men goede raad en advies. Het is een methode die ik nog niet gebruikt heb, dus weer wat nieuws geleerd!

Deel 1 is klaar, de vraag is hoe we verder zullen gaan? Er wordt briochesteek beloofd voor deel 2, daar kijk ik al naar uit.

Voor deel 2 neem je steken op aan de onderkant van de halve maan. Mijn omslagdoek wordt te groot om in zijn geheel te fotograferen, hier een detail. Mijn tweede handgeverfde streng varieert van oranje naar roodbruin, paarsig en crèmekleur. Het oranje vind ik er wat uitspringen, dat harmonieert niet zo mooi met de rest. Ik besluit dus zoveel mogelijk de roodtinten te gebruiken. Ik kan ook nog eens in mijn voorraad kijken of ik nog wat gelijkaardig blauw heb om toe te voegen. Of de sjaal gewoon wat korter breien?

Er komen nog biezen in de andere richting, en noppen in contrastkleur. De ontwerpster laat je een beetje de vrije keuze waar je die plaatst. De snelle breisters tonen hun werk en delen schema's. Mijn brei-Duits gaat met sprongen vooruit! En zo ziet het resultaat er uit voor het wassen en opspannen. Ik deed maar 1 baan in de handgeverfde rode kleur, en eindigde met blauw en een kleine boord in contrastkleur. Ik ben blij met mijn keuze.

Het eindresultaat van een verrassende expeditie. Waar gaan we naartoe? Ik weet het niet. Maar de reis en het gezelschap onderweg is misschien nog belangrijker dan de eindbestemming....

Saturday, January 16, 2021

Belyse vingerloze wanten

Ik kocht bij Ysolda een pakketje voor vingerloze handschoentjes, al lang geleden, op het yarn festival in Edinburgh in 2017.

Ik brei graag technische speciallekes, en deze constructie had ik nog nooit gedaan, vingerloze handschoenen top-down, dus  beginnen met de vingers.

Omdat de vingers maar een heel kleine omtrek hebben brei je deze als een koordje over zes steken.  Daarna sluit je de losse steken op de achterkant door er over te haken. Weer iets nieuws geleerd.

Met wat verkorte rijen zorg je dat de pink wat lager zit dan de andere vingers. En dan brei je een sterpatroon  in fair-isle. Ik brei los, en ik heb kleine handen. Resultaat: de rechter handschoen was te groot.
Even terzijde: ik heb echt kleine handen. Toen ik handschoenen voor mijn de familie breide ontdekte ik dat zowel mijn moeder als mijn dochter grotere handen hebben. En mijn pianolerares vroeger had gelijk toen ze zei dat het nooit wat zou worden als pianiste, met die handen van mij... (Ik denk dat zij opgelucht was toen ik besloot dat ik uiteindelijk liever naar de zwemles ging dan naar de pianoles).
Ik breide de linker handschoen met een kleinere naald, dat is al veel beter! Voor de duidelijkheid - dat is de handschoen rechts op de foto (zie waar de duim zit).

  

Omdat ik een pakket kocht heb ik maar een beperkte hoeveelheid wol, dat betekent dus de rechter handschoen uithalen en opnieuw breien. Het garen is een mooie mix van zacht en duurzaam, Blend n°1
 

Dit is de derde handschoen die ik brei dus. En nu is de linker handschoen  nog kleiner dan de rechter…Dat was allemaal in januari 2020. Ik was een beetje ontmoedigd. Moest ik nu nog eens een handschoen opnieuw breien? Dan zou ik vier handschoenen  gebreid hebben om uiteindelijk met een paar te eindigen. Deze gingen dus in het mandje met mislukte projecten...

In december 2020 nam ik deze weer op en bekeek mijn project met een kritisch oog. Ja, de ene handschoen is lichtjes groter dan de andere. De rechter sluit nauw aan, de linkse zit wat losser. 

Eigenlijk zijn ze perfect bruikbaar zoals ze zijn. Dus: draadjes instoppen en het laatste project van 2020 is af. En nu een fikse winterwandeling!

Monday, December 28, 2020

So viel Heimlichkeit

 

Ik won een prijs in de Colorwork-knits groep: een bon om wol te kopen bij de Duitse Dibadu-webshop. Ik koos voor Dibadu Trio, drie strengen die zacht van kleur verlopen in grijzigpaarse tinten (links op de foto). En in de Duitse Fadenstille groep start een samenbreiproject voor een ajouromslagdoek; dat lijkt me een goed project voor zachte pasteltinten.

Je kan kiezen voor sjaal of stola. Ik heb zin in een echt groot wikkeldoek, ik kies stola. Het thema is advent, aftellen naar Kerstmis.  Samen breien we een heel verhaal. Er komen engeltjes meekijken hoe we het doen. Hmm. Misschien zijn mijn kleuren niet echt Kerst?

Na de engeltjes zetten we de kaarsen op tafel...


... en daarna wandelen we door het dennenbos.
Het wordt een heel lange stola, de ontwerpster gaat er van uit dat je minstens 2m60 moet hebben om die goed om je heen te kunnen slaan. Ik ben klein, dat lijkt me wel heel lang? 
De andere breisters geven goede raad: als je wol nog wat uitzet met de kantpatronen is het misschien een goed idee om het stuk nog op de naald al eens nat te maken en te zien hoe lang het wordt. Bovendien wordt het stuk diagonaal gebreid, je hebt ook nog lange punten waar je rekening mee moet houden.


Gelukkig is het patroon flexibel. Tussen elk 'verhalend' stuk is er een overgangspatroon. Je kan eenvoudig delen weglaten of herhalen. Ik wandel door het bos naar de kerstmarkt waar de lichtjes opgehangen worden en je Lebkuchen kan eten in de vorm van hartjes. Ik ben niet zo'n snoeper, dus ik hou het bij één rij hartjes. De kleuren zijn een beetje vaal op deze foto's, het zijn donkere dagen en het is niet eenvoudig om dit stuk goed te fotograferen. 
Hij is zeker lang genoeg geworden! Een paar jaar geleden volgde ik avondles Duits, omdat mijn man toen een paar keer in Duitsland aan een triatlon deelnam. En ik ontdekte ook in Duitsland veel ontwerpsters, mooie wol en een verwelkomende en gastvrije brei-community.