Leipzig, Chemnitz en de draad van het verleden

 

We deden een huisruil in Leipzig: een jonge, dynamische stad, met veel geschiedenis: van klassieke muziek en componisten tot het recente verleden na de wereldoorlog en die Wende. We hoorden de Thomaner koorknapen Bach zingen, en bezochten de Nikolaskirche waar de vredevolle revolutie plaatsvond. Wir sind das Volk.

Maar vooral: zomer in de stad, flaneren, bootje varen, concert in openlucht, een wijntje in de tuin van de oude Baumwollspinnerei... Vakantie!

Er ging een zakje met sokkenwolrestjes mee op reis (gekregen in een swap). Ik breide er de Stephen West Mystery socks mee. Zoals bij al zijn patronen: heel veel verschillende technieken, telkens gedemonstreerd in een duidelijk youtube filmpje. Ik deed mijn eigen ding met de kleurvolgorde, gebruikte meer dan vijf kleuren, een paar zelfstrepende garens...Het was een leuk breiwerkje, al is het oordeel over het resultaat nog niet geveld: the jury is out. 

We bezochten ook Chemnitz, culturele hoofdstad in 2025. Eén van de thema's van het culturele programma was 'makers'. 

In de oude Esche textielfabriek volgde ik een workshop bij Un-Do yarns. 

Doel van de workshop: je creativiteit laten loskomen. We kregen een hoop materiaal, papier, lint, karton ... maar geen wol. Opdracht: maak met dit materiaal een 'vorm'. Ik knutselde een soort van driehoekig tasje in structuurpapier. Opdracht twee: probeer nu deze vorm te interpreteren met wol...

Un-do yarns is een  éénvrouwsbedrijfje dat inzet op circulaire economie. Zij 'redt' oude truien, en recyleert de wol. Uit sympathie kocht ik drie bolletjes wol/katoen - misschien voor  een zomerse omslagdoek? 

En dan, op de terugweg in Erfurt, vond ik helemaal toevallig een klein winkeltje dat handgeverfde sokkenwol verkocht. Ik ben er altijd voorstander van om de kleine ondernemers te steunen, en sokkenwol is mijn favoriete souveniertje!

Zomer op Hitland

Mijn nieuwste paar sokken is gebreid naar een (gratis) patroon van Erry Pieters-Korteweg. Zij brengt traditie en innovatie naadloos samen door het herontdekken van historische vissermanstruien. Ze vertaalt de unieke patronen en texturen van deze truien naar moderne sokpatronen, waardoor ze een nieuw leven krijgen. Hiermee weet ze niet alleen een stukje erfgoed te behouden, maar geeft ze ook de kans aan hedendaagse breiers om een oude traditioneel patroon  te vertalen naar een moderne interpretatie.

Voor het patroon 'Summer on Hitland' was de inspiratie dit type mutsen van het eiland Marken, die rond 1900 werden gedragen. De naam "Hitland" verwijst naar Shetland, waar de vissers van Marken vaak aanmeerden en handgebreide kleding zoals mutsen en sokken verhandelden.

Traditionele Shetlandse mutsen (ook gekend als 'kep') staan bekend om hun warme, aardse kleurenpalet. Veelvoorkomende tinten zijn diep rood, okergeel, mosgroen, en natuurlijke bruintinten. 

Ik dook in mijn restjes, en besloot me te beperken tot bruin en beigetinten, met af en toe een knalgeel kleuraccent. Het idee was  om een sprankelende, opvallende noot toe te voegen om het geheel levendiger te maken.

De sokken in dit patroon zijn ontworpen met traditionele Fair Isle-motieven, waarbij altijd twee kleuren tegelijk worden gebruikt. De sok wordt gebreid over zestig steken, en ik weet dat dit voor mij te strak wordt in kleurinbreiwerk. Ik besloot daarom om 'onzichtbaar' extra steken toe te voegen aan de achterkant met de techniek van de ladderback jaquard. Ik meerderde tot 72 steken, mijn standaard voor jaquard sokken.

In de tweede sok wisselde ik de kleuren op de voet: bleekgrijs als hoofd(achtergrond)-kleur en warmbruin als accent(voorgrond)-kleur. Hier zie je goed dat het contrast veel minder duidelijk is. Zelfde kleuren, een totaal ander effect.  Interessant! Dit doet me goesting krijgen om nog meer over kleurentheorie te lezen en te experimenteren...

Ik deed ongeveer 2 maanden over deze sokken: de elleboog speelt soms nog op. In het begin was het een kwartiertje breien met het keukenwekkertje erbij, en luisteren naar mijn lichaam. Langzaamaan kan ik het al iets langer doen, maar het blijft opletten om de elleboog niet te overbelasten. Maar ook met een kwartiertje per dag heb ik resultaat!

Advent

In de adventsperiode hadden we een huisruil in Gondershausen, een klein dorpje in de Huensrück (tussen Moezel en Rijn).

 

Bij aankomst werden we verwelkomd met zelfgebakken kersencake en een adventskalender. Vanaf 1 december mogen de kinderen elke dag een deurtje openen met een verrassing in de vorm van een chocolaatje.

Advent is de periode van vier weken voor Kerst. In Duitsland is dit een periode met veel kerstmarkten en gezelligheid... In de winkels wensen ze je zelfs een 'Frohe Adventszeit!'. 

En bij de plaatselijke bakker vind je een rijkelijk assortiment adventkoekjes. Mijn persoonlijke favoriet waren de Zimtsterne, koekjes in stervorm met kaneelsuiker.

Met de start van de adventsperiode, begon ook mijn project om adventsokken te breien. Het eerste wat ik deed, was mijn verzameling restjes garen uitzoeken.  Om het beste visuele effect te bereiken, besloot ik de gedempte kleuren en felle kleuren apart te houden. Gedempte kleuren, zoals zachte pastels en aardetinten, geven een rustgevend en harmonieus effect, terwijl de felle kleuren voor levendigheid en energie zorgen. Elke dag breide ik een klein stukje, waarbij ik elke steek zag als een stapje dichter bij Kerstmis. Het was een leuke en duurzame manier om mijn creativiteit te gebruiken en niets verloren te laten gaan. 

Voor de felle kleuren gebruikte ik het patroon Advent Mystery Sock 2024 van Heleen's Knithouse. 

Dit patroon is beschikbaar op Ravelry en wordt uitgegeven vanaf 1 december tot en met 12 december, waarbij elke dag een nieuw deel van het patroon verschijnt.  De sokken kunnen in 24 dagen worden gebreid, of in 12 dagen als je twee tegelijk breit.

Het patroon bestaat uit verschillende kerstgerelateerde inbreimotiefjes. Leuk om per keer uit te zoeken welke kleur best past bij het motiefje.

Voor de gedempte kleuren gebruikte ik het patroon Christmas Smorgasbord van Becky Greene. Dit patroon bestond uit allerlei recht-averecht combinaties, met als effect verschillende verrassende texturen.

Ondertussen bezochten we verschillende kerstmarkten in de regio: een commercieel lichtspektakel boven op de burcht in Koblenz, een gezellige kerstmarkt in Boppard, de hangbrug aan Geyerlay die met duizenden led-lichtjes verlicht was...

En ook cultuur stond op het programma: een kleine tentoonstelling over Hildegard Van Bingen, en een verrassende collectie Art Nouveau in Wiesbaden.

De kerstmarkten in de kleine dorpjes vond ik het sfeervolst, bijvoorbeeld in Mörz bij Münstermaifeld, een dorp met slechts 300 inwoners. Tijdens een weekend in december transformeert dit dorp tot een levendige ambachtelijke kerstmarkt. Voor mij betekent dit: schapen en wol! Bij de bakker stond een lange rij voor de heerlijke kerststollen uit de houtoven. Kinderen genoten van de stoomcarrousel, de verhalen van de vertelfee en het werk van de kindersmid. Voor wie behoefte had aan bezinning, was er in het kleine kerkje een serene plek om te luisteren naar teksten en muziek.

Na 24 dagen had ik twee paar sokken af, één vrolijk en kleurrijk, één gedempt en afwisselend. Als je goed naar het tweede paar kijkt zie je dat de twee sokken totaal verschillend zijn ... Deze twee paren gaan in de cadeautjesdoos voor de actie groene sokken, het goede doel waar ik heel het jaar 2024 sokken breide voor vrouwen met kanker. 

En omdat geen van die twee paren voor de zoon  geschikt zijn, heb ik nog snel een paar eenvoudige sokken opgezet in kerstbomengroen. Op zijn nieuwe werkplek in Texas zal hij minder warme sokken nodig hebben, dus ik koos voor een extra dunne wol van Lang. Zelfs in de woestijn kan het wel eens koud worden 's nachts!

Lempi - sokkengeworstel

 

Toen ik met pensioen ging kreeg ik dit boek. Je zou elke week een paar sokken kunnen breien, maar dat is wel heel erg ambitieus. In 2024 breide ik 7 paar sokken uit dit boek, onder andere het patroon Lempi van Rachel Coopey. 

Het patroon combineert kleurinbreiwerk rond de enkel, met een verschillend textuurpatroon op het been en de voet. Het effect is dus 'colorblock' met enkelband. Ik weet niet of ik dat een geslaagde combinatie vind. Bovendien is mijn stekenproef heel verschillend voor kleurinbreiwerk of rechts/averechts patroontjes. Daar zal ik iets op moeten vinden, het stekenaantal aanpassen of de naalddikte, of een combinatie van de twee.

Eerst maar eens wat passende wol bij elkaar zoeken. Ik heb nog dit bolletje zelfstrepende wol 'Katia Darling', dat ik ooit eens online kocht als sokkenwol. Toen ik het aankreeg was ik teleurgesteld: het garen heeft wel een hoog percentage nylon, wat het zogezegd sterk zou maken voor sokken. Maar aan de andere kant is het een losgetwijnd garen (een single ply), wat juist niet echt goed werkt voor sokken omdat het snel gaat opwollen waar het in de schoen ergens tegenaan schuurt (bvb aan de hiel).

Misschien is het een oplossing om dit zelfstrepende garen te gebruiken voor het been, en 'echte' sokkenwol voor de hiel, voet en teen?

Het lichtgroene garen is ook iets apart, sokkenwol versterkt met plantaardige polyamide gemaakt uit  zeewier in plaats van nylon. Hierdoor zit er dus geen aardolie in deze sokkenwol en is het een duurzaam product. Ik kocht dit bolletje op de markt van 'Joure onder de wol' bij Wools of Holland

Om het probleem van de verschillende stekenproef op te lossen gebruikte ik de ingenieuze techniek van 'Ladder Back Jaquard'. Je voegt extra steken toe, en door deze te breien als 'dubbelbreiwerk' zijn de extra steken onzichtbaar aan de voorkant van het werk. Daardoor kan je ook dezelfde naalddikte blijven gebruiken. Concreet: ik voegde 8 extra steken toe aan het patroon van 72 steken.

Voor de voet minderde ik dan weer naar 60 steken op een dunnere naald.  Et voilà: goed passende sokken!

Ik heb nog steeds drie verschillende garens gebruikt, zonder een echt groot kleurverschil. Dit vind ik harmonieuzer. Ik ben er heel blij mee, en deze houd ik gewoon voor mezelf.

Bodensee

 

Eind september, begin oktober trokken we naar de Bodensee-regio, voor (voorlopig) de laatste huisruil van 2024. Onze uitvalsbasis was Lindau : erg toeristisch, zelfs eind september, duurder dan doorsnee in Duitsland. Er is veel te zien in de regio en we hadden twee weken om de vier landen rond het meer te ontdekken. 

In Lindau hingen we de toerist uit: een boottochtje over het meer, een etentje met vers gevangen vis in de plaatselijke zeilclub, een drankje op een terras in het zonnetje, en een bezoek achter de schermen van het plaatselijk marionettentheater. Overdag wordt het stadje overspoeld met busladingen toeristen; dan is een plaatsje vinden voor de auto niet makkelijk. Tip van de huisruilfamilie: iets verder weg parkeren en met de bus op en af. Het was wat omslachtig soms, maar dat hoort erbij.

We wisselden af tussen plaatselijke wandelingen en lieten de auto dan een paar dagen aan de kant. De andere dagen deden we uitstappen wat verder weg.

SANKT-GALLEN

 

Eén van die daguitstappen bracht ons naar Sankt-Gallen aan de andere kant van de Bodensee in Zwitserland, met een Unesco werelderfgoed bibliotheek, een klein textielmuseum en een verrassend kunstmuseum (die textielbaronnen waren ook verzamelaars). 

En telkens als ik ik Zwitserland ben zoek ik of er een vestiging van Tibits is, een vegetarisch buffetrestaurant met heel veel keuze. In Sankt-Gallen zijn ze te vinden in een mooi oud bankgebouw, niet ver van het station. 

MEERSBURG

Meersburg stond in mijn reisgids beschreven als heel toeristisch. Niets voor mij, dacht ik, maar het viel mee qua drukte. Leuk stadje met een middeleeuwse burcht en een barokkasteel. En de zon scheen.  Na een Duitse 'lichte' lunch voor geen geld, bezochten we de indrukwekkende Cistercienzer abdij in Salem, met de uitgestrekte tuinen. 

Op de foto merk je ook een zeppelin, iets wat je geregeld ziet als je aan de Bodensee verblijft. In Konstanz vind je het interessante Zeppelin museum. En volgens de reisgids is Konstanz een bruisende en aangename stad, maar wij waren daar op een verkeerde dag, in de gietende regen. 

Conclusie: een reisgids kan zeggen wat die wil, de concrete ervaring is voor iedereen anders. Omstandigheden zijn wat ze zijn. Het is ook wat je er zelf van maakt natuurlijk.

SCHLOSS ACHBERG

De kleine locaties die je zelf 'ontdekt' blijven soms het best hangen. We zagen een affiche voor een tentoonstelling over vrouwelijke impressionisten in het barokke Schloss Achberg. Een met zorg onderhouden kasteeltje, weggedoken in een groene uithoek van de regio, met een uitgebreid cultureel programma. En het pleisterwerk aan het plafond was ook impressionant!

TETTNANG

Een andere 'ontdekking' was Tettnang. Het landschap wordt gedomineerd door de hoge stellages voor de hopranken. We waren net op tijd om het laatste van de oogst mee te maken. De lucht was gevuld met een zoete, bijna bedwelmende geur van hop: aangevuld met het geratel van de machines gaf het gevoel alsof ik middenin een levend bierbrouwsel stond.  We hebben natuurlijk ook geproefd, een bittere IPA en iets bio blond alcoholvrij.

In het kleine Elektronika Museum vond Jan zijn oude Revox bandrecorder terug. Dat bracht herinneringen aan sparen met weekendjobjes voor zijn eerste grote aankoop, en het plezier om uren bezig te zijn om muziek te luisteren en te verzamelen....

En in het barokke Schloss Montfort huist nu het plaatselijke gerechtshof. Een beetje ironisch, waar vroeger de graaf en gravin heersten…

BREGENZ

De laatste daguitstap bracht ons naar Oostenrijk, waar we Bregenz en Feldkirch bezochten.

In het Voralbergmuseum was er een middagconcert, en twee tentoonstellingen, over handwerk en over blaasmuziek. In Feldkirch vond ik mijn souveniertje in de plaatselijke wolwinkel. Groene sokkenwol, wat anders?

Het was een afwisselende reis met een paar hindernissen. Als je ziek/verkouden bent op vakantie vraagt dat wat extra energie. En reizen is soms ook verloren lopen, in de file staan, praktische problemen oplossen….

Het souvenir is ondertussen al omgevormd tot een paar sokken voor het goede doel. Ik kijk terug op onze huisruil en onthoud de mooie momenten die we hebben meegemaakt. En wie goed heeft opgelet zal merken dat we maar drie landen bezocht hebben. Liechtenstein zal voor een volgende keer zijn...