An Peeters - Fusion knitting

De laatste workshop van onze breicruise vond plaats in het Mode Museum Antwerpen, onder begeleiding van An Peeters. Ik volg haar blog al een tijdje, en had van verschillende mensen gehoord dat ze een uitstekende lesgeefster is.  Ik keek er dus enorm naar uit, en terecht!  Het werd een uitdagende, boeiende en inspirerende workshop. 

Het onderwerp  van de workshop was Fusion knitting, een fascinerende techniek die gebruikt maakt van verschillende methodes en waarmee je dubbelzijdige patronen kan creëren.

Het resultaat? Prachtige sjaals, cols, mutsen. De techniek leent zich vooral voor projecten die in het rond worden gebreid. Eigenaardig genoeg zijn er (nog) geen patronen beschikbaar voor sokken...

Meer over fusion knitting  kan je vinden op de website van Mary W Martin, waar ook diverse  YouTube video's te bekijken zijn. Kort samengevat: het patroon dat je aan de ene kant breit, wordt gespiegeld op de andere kant. De patronen worden gevormd door steken af te halen en kabels uit te voeren in dubbelbreien. Het klinkt ingewikkeld - en dat is het ook. Gelukkig was An er om ons stap voor stap  te begeleiden en  persoonlijke tips te geven in de kleine groep. Toen het eenmaal 'klikte' was ik vertrokken.  Alleen de overgang van de ene kleur naar de andere kleur netjes krijgen is nog een werkpuntje.

En dit krijg je dan na een voormiddagje zweten en zwoegen. Doordat je met twee kleuren breit, ontvouwt het patroon zich op een gestreepte achtergrond. Kleurkeuze is dus heel belangrijk. Ik koos voor groen en zachtroze (links in het midden). 

Na de workshop kregen we nog een interessante rondleiding in het ModeMuseum. Je ziet altijd méér met een gids. Ik heb een gids hier in huis, dat kan ik alleen maar beamen.

Deze workshop was een mooie, passende afsluiting van onze breicruise. Samen op pad gaan met reisgenoten die dezelfde passie delen bleek de perfecte combinatie.

Soraya YedraKnits - een gehaakt vierkant breien

 

Een gehaakt vierkant breien? Dat kan toch helemaal niet?

En nochtans was dat net wat Soraya van YedraKnits ons wou aanleren in één van de workshops  waaraan ik deelnam tijdens onze brei-riviercruise.

Soraya is een Spaanse ontwerpster die nu in Nederland woont en werkt, waar ze haar creativiteit ontplooit als textielkunstenares. 

Ze heeft een voorliefde voor de esthetiek van de seventies en de zogezegde 'granny squares' (gehaakte vierkantjes). Aan de andere kant vindt ze gehaakte stukken vaak te stijf en gaat haar voorkeur uit naar het meer soepele aspect van breiwerk. Ze ging dus op zoek naar hoe ze een vierkant kon breien, én naar een breisteek die dezelfde textuur heeft als een haaksteek. Interessant om te zien en horen hoe ze dit topic heeft geanalyseerd!

Uiteindelijk kwam ze bij een soort diepergestoken steek uit, een zogenaamde 'tuck stitch'. Daar bestaan veel variaties van, Nancy Marchant heeft er zelfs een heel boek over geschreven. We konden zelf aan de slag om de steek te oefenen die Soraya geselecteerd had. We begonnen met het kiezen van onze garens, waarbij Soraya ons aanmoedigde om kleuren en texturen te kiezen die ons inspireerden. Vervolgens demonstreerde ze stap voor stap hoe we de eerste steken konden opzetten, en deelde ze waardevolle tips en trucs om het steekpatroon te leren 'lezen', zodat we zelf onze fouten konden corrigeren. 

De volgende uitdaging: een vierkant breien, vertrekkend vanuit het centrum. Soraya gebruikte de 'pinhole cast-on'. En hier ging het voor mij even de mist in. Ik worstelde met mijn sokkennaaldjes, begreep de terminologie niet, en geraakte niet gestart...Ik weet dat er altijd wel een moment is tijdens het leren bij een workshop waar er een drempel is waar je over moet. En ik weet ook uit ervaring dat het best is om niet te panikeren, rustig te blijven en uitleg te vragen. Als het niet lukt, zijn er later altijd online video's die je kan gebruiken om een nieuwe skill aan te leren. En, we hadden in de groep ook Gerda, lesgeefster breien bij het CVO, die me verder hielp met nog een andere opzet die ook werkte.

Oef, ik kon weer vooruit en kon me concentreren op de rest van de workshop: hoe meerderen zodat je de mooie opbouw van het vierkant krijgt, waar het steekpatroon in verwerkt werd....

Er zat zeker stof tot nadenken in deze workshop. Ik ben zelf niet zo'n fan van granny squares, maar vond  het fascinerend om het hele denkproces van Soraya te volgen. Ik neem me voor om van elke workshop die ik volg (ooit) een groot of klein project te maken. Dus misschien volgt er in de toekomst wel een sok met een gebreid gehaakt vierkantje...

Loret Karman - spelen met kleur

Tijdens mijn recente ViVa riviercruise nam ik deel aan een  breiworkshop door Loret Karman, met als insteek 'Het Doosje van Van Gogh'. Blijkbaar had de schilder een klein doosje met strengen gekleurde wol, die hij gebruikte om zijn kleuren te selecteren en te 'mengen', nog voor hij met tubes verf en een schilderspalet werkte. Hij legde de strengetjes naast elkaar om te zien welke kleuren goed samengingen, of net heel erg contrasteerden.  Zijn schilderijen zijn dan ook gekend voor het uitbundig gebruik van kleuren. 

Een eerste oefening van de workshop bestond uit het spelen met strepen. We werden gevraagd om een rytmische compositie te maken van streepherhalingen. En we kregen intriguerende vragen voorgeschoteld, zoals 'Is dit een blije of een boze streep?'.

Ik volgde al eerder een workshop bij Loret, met als insteek 'breien met handgeverfde garens'.  Zij heeft een achtergrond als beeldend kunstenaar en coloriste. Haar enthousiasme en passie voor kleur werkten aanstekelijk, en al snel was ik druk bezig met knippen en plakken... (foto is van het werk van mijn kajuitgenote Chantal, die het later netjes afgewerkt heeft). 

En toen kwam het leuke deel: aan de slag met 400 kleuren wol! De workshop vond plaats in een souterrain met grote glazen ramen aan de straatkant, we hadden dus wel wat bekijks.

Het was één grote speeltuin. De opdracht: elk deelnemer kreeg een schilderij van Van Gogh, en moest daarna binnen de tien minuten minstens 25 kleuren uit dat schilderij halen en wol opwinden. En die kleuren kon je dan breien in de door jou samengestelde streepcompositie.

Ik had het ijsvogeltje...

... en mijn kajuitgenoot had een karakterkop. Dit is op het eerste zicht een donker schilderij, maar als je goed kijkt toch met verrassend veel kleur.

Tijdens de workshop daagde Loret ons uit om buiten de comfortzone te treden en te experimenteren met gedurfde en onverwachte kleurencombinaties.

Het spel met kleur en strepen in deze workshop deed me denken aan het werk van Kaffe Fassett, een  textielkunstenaar die ook  bekend staat om zijn gebruik van kleur en complexe patronen. Net als Loret Karman, heeft Kaffe Fassett  een achtergrond als beeldend kunstenaar, wat duidelijk te zien is in hun benadering van kleur en ontwerp. 

 Loret toonde op het einde nog het kleurstudie kruissteekpakket van Studio Koekoek. 

Het spelen met kleurtjes en strepen was heel leuk, en op een halve dag kan je niet zo veel doen uiteindelijk. Er is dus nog heel veel te leren over kleurgebruik. Voor wie dieper wil duiken is er een volledige zomerweek met workshops. En van wie het volgde hoorde ik al dat dit een aanrader is.

ViVa Riviercruise - breien op het water

 

Deze winter deed ik mee aan een interessante riviercruise van Antwerpen naar Amsterdam. Dit was de jaarlijkse 'breimadammen'-reis, uitzonderlijk georganiseerd in februari. Meestal gaan deze breireizen door in juni, wanneer wij (mijn man en ik) al volop aan het huisruilen zijn... Maar nu was er voor mij dus gelegenheid om nog eens mee te gaan, en ik heb ervan genoten. Het was niet zomaar een riviercruise. Het was een breicruise, omringd door enthousiaste breisters en inspirerende workshops. Wie ligt er wakker van paspoorten en gala-kledij? De belangrijkste vraag was: heb ik mijn breiwerk mee?

De reis begon aan het Steen in Antwerpen, waar ik in de namiddag aan boord ging van het comfortabele ViVa schip. In vergelijking met mijn vorige breicruise in 2007, op een schip met 1200 passagiers, voelde deze cruise met 160 passagiers veel intiemer en persoonlijker. Het moment dat we door de indrukwekkende haven van Antwerpen voeren en in het donker bij de sluis wachtten, was een ervaring op zich.

De volgende ochtend werden we wakker in een mistig Rotterdam. Wat deze reis voor mij echt bijzonder maakte, waren de breiworkshops die ik onderweg volgde. Deze workshops vonden niet plaats op het schip, maar op diverse locaties aan wal, wat elke stop een unieke ervaring maakte. In Rotterdam kregen we les in de centrale bibliotheek. Dat bracht herinneringen terug van studiereizen met Vlaams-Brabantse bibliothecarissen.... Lesgeefster was Soraya, een Spaanse die nu in Nederland woont. Haar patronen vind je op YedraKnits. Over deze (en volgende) workshops schrijf ik nog een aparte blogpost! Wordt vervolgd.

We vertrokken in de avondschemering naar onze volgende bestemming: Amsterdam.  's Avonds aan boord was een bijzondere ervaring. Het schip was sfeervol verlicht en bood een gezellige en ontspannen sfeer. Na de workshops en het verkennen van de steden overdag, keek ik ernaar uit om terug te keren naar het schip en te genieten van een goede maaltijd, en aangenaam breigezelschap. Het personeel zorgde ervoor dat we ons welkom voelden en de service was uitstekend. Na het diner was er tijd om te ontspannen in de lounge, waar we bij een drankje met elkaar konden praten over onze breisels en de ervaringen van de dag. De meeste dames werkten ijverig voort aan hun grote en kleine projecten . Zelf was ik meer observator, want een breiblessure (tenniselleboog) speelde op...

Onze volgende workshop met Loret Karman ging door in de Openbare bibliotheek van Amsterdam. 

Eerst werden we verwelkomd in de Amsterdamse Winterstal. Dit is een levensgrote gebreide ode aan Amsterdam en haar bewoners. Vrolijke, gebreide figuren vormen een zacht decor van herkenbare figuren. Ideaal om voorleessessies te organiseren! Zo'n vijftigtal vrouwen hebben meegewerkt, en enkele van hen waren aanwezig om ons uitleg te geven, en namen daarna samen met ons deel aan de workshop.

De volgende aanlegplaats van het schip was Nijmegen. In de plaatselijke Hema waren de voorbereidingen voor carnaval volop bezig, met een kostuum voor een Gelderse rookworst en een tompoes... Toevallig hebben we eind april een huisruil in Nijmegen. Ik ging alvast op verkenning.

De laatste dag, na ontscheping, hadden we nog een superinteressante dag in het ModeMuseum met een rondleiding, en een workshop over Fusion Knitting met An Peeters. Verslag volgt nog.

Deze riviercruise was meer dan alleen een reis van Antwerpen naar Amsterdam en terug. Het was een kans om mijn liefde voor breien te delen met gelijkgestemden, nieuwe technieken te leren en vooral, veel inspiratie op te doen.

Guys knit

 

Een trend in de breiwereld (en daarbuiten) zijn zeker vlogs en podcasts. Zelf ben ik nog niet helemaal 'mee', maar ik weet wel dat Nathan Taylor (ook gekend als Sockmatician) populair is. Ik heb al een paar keer naar een instructiefilmpje van  hem gekeken op youtube. Hij heeft een aangename stem, legt een techniek tot in detail uit, en hij heeft een Brits gevoel voor humor dat ik wel kan smaken.
Hij heeft nu ook een boek uit, gericht op beginnende breiers, en gepubliceerd bij een huis van vertrouwen, een uitgeverij die meestal handboeken voor automontage enzo publiceert.
Het is een interactief boek, want als extra bij elke techniek die al duidelijk geïllustreerd is met foto's, kan je ook nog eens een QR-code scannen en een filmpje bekijken. En vooral: het boek moedigt je aan om na te denken als breier. Het is geen handboek van de breipolitie die met het vingertje omhoog instructies declameert. Het is een persoonlijk boek van een man die zegt 'zo doe ik het, en daarom, maar er zijn nog veel andere manieren, probeer die en zoek jouw eigen manier die voor jou het beste werkt'. Nobody is as good as being you as you.

Toen ik hoorde dat Nathan Taylor een workshop kwam geven bij Bart&Francis heb ik me direct ingeschreven.

 

In tegenstelling tot wat zijn alias 'sockmatician' doet vermoeden ging deze workshop niet over sokkenbreien! Eén van zijn andere passies is namelijk de techniek van het dubbelbreien. Nu heb ik zelf wel al wat geëxperimenteerd met dubbelbreien, en zelfs al een afgewerkt project gemaakt, maar het is nog altijd niet iets wat ik écht in de vingers heb.

Ik schreef me in voor de twee dagen, beginners en gevorderde technieken, omdat ik Nathan's stijl van lesgeven wou ondervinden. Ik heb al gemerkt dat hoe iemand lesgeeft heel erg beïnvloedt wat ik er van opsteek. Goed dat ik dat gedaan had, want Nathan spreekt veel, heel veel. Hij zegt het zelf ook, dus hij weet wel dat hij dat effect heeft. Hij is een ook acteur, zanger... en een beetje een diva, hij kan het showbeest in hem moeilijk ontkennen. Hij heeft ook wel zinnige dingen te zeggen, ik vond het fijn om naar hem te luisteren en verder na te denken over wat hij in de groep gooide. Life starts at the end of your comfortzone.

 

Maar ik kan me voorstellen dat anderen liever wat meer 'hands-on' gebreid hadden.

In dag 2 ging het over meerderen en minderen in dubbelbreiwerk, en daarmee dan patronen vormen. Het was een intensieve dag, van nadenken over hoe je breit (want er zijn veel verschillende manieren!) en hoe dat de richting van je minderingen beïnvloedt. Dit is een voorbeeld van ajour in dubbelbreiwerk.

 

 

Aan ajour ga ik me nog niet wagen. Een muts of deze sjaal lijken me wel een goed project om de meerderingen en minderingen verder te oefenen. Altijd meer ideeën dan tijd om ze uit te voeren!

Zweden

Op breireis naar Zweden. Ik ben al een paar keer in Stockholm geweest, dus voor mij was het zeker niet de bedoeling om de volledige stad te verkennen. Maar je vindt toch nog altijd onverwachte plaatsjes... het smalste straatje in Gamla Stan en een urban farming-project (waar je ook kan eten) op Djurgarden.
I took a knitting trip to Sweden with our local yarnstore. I had been to Stockholm before, so I did not had the ambition to explore the entire city. I did find some unexpected spots though...

Het weer was zo goed dat ik de wolwinkels links liet liggen. Ik ging alleen even binnen bij de Zweedse folklore-vereniging, waar ik wanten fotografeerde en een boek over twijnend breien kocht.
As the weather was gorgeous, I did not visit that many yarnstores. I just went into the shop of the Swedish handicraft association, where I took pictures of mittens and bought a book on twined knitting.

 

In Stockholm hadden we immers een workshop gepland met Maria Gustafson over twijnend breien. Voor sommigen in onze groep was deze techniek nieuw, anderen (zoals ik) werden in een groep 'gevorderde' ingedeeld. Maria had een assistente, zodat ze ons afwisselend in kleine groepjes  bepaalde technieken kon demonstreren. Eerst gaf ze een algemene uitleg over de geschiedenis van het twijnend breien, en dan konden we aan de slag. Je kan ook een verslag op haar blog (in het Zweeds) lezen, met nog wat meer foto's. Bij workshops vergeet ik al eens om ook nog foto's te nemen...
We also attended a workshop on twined knitting with Maria Gustafson in Stockholm. More pictures and a report of the workshop on Maria's blog (in Swedish).

Maria bracht ook veel gebreide voorbeelden mee. Deze wanten met een techniek van verticaal inbreien wil ik ook nog wel eens uitproberen. Je kan al haar patronen op Ravelry aankopen, een deel ervan is ook in het Engels beschikbaar.
Maria brought lots of samples to admire and try on. I think I might try out these one day, that vertical stranding looks really interesting. You can buy Maria's patterns through Ravelry, and some of them are also available in English.

De volgende dag namen we de ferry naar het eiland Gotland, bekend om  de middeleeuwse stad Visby en natuurlijk om  de typische Gotland schapen.
The next day we took the ferry to the isle of Gotland, known because of it's medieval city Visby, and of course also because of it's sheep.

Met een plaatselijke gids reden we het eiland rond (niet helemaal, het is uitgestrekter dan ik dacht!). Onze gids was zelf gepassioneerd door spinnen, en gaf voorbeelden van haar handgesponnen wol door in de bus. Ze begreep dus perfect waar wij naar op zoek waren....
With a local guide, an avid handspinner herself, we explored (part of) the island. On the bus she passed around samples of her handspun yarns.

Onze eerste stop was een garenspinnerij. Het proces van het produceren van garen werd uitgelegd, maar jammer genoeg was de spinnerij niet in werking toen we daar kwamen.
Our first stop was a spinning mill, where yarn from local sheep was produced. Unfortunately, the spinning mill was not operating when we where there.

De natuurlijke kleuren van de schapen komen terug in de wol: lichtgrijs, middelgrijs en donkergrijs. Dit is dus geen zwartwit foto! Om een beetje een egale kleur te krijgen worden vachten gesorteerd op kleur.  De vacht van de rammen wordt niet verwerkt tot garen, omdat de reuk te doordringend is. Het zijn dus de ooien en de lammetjes die wol leveren, en zelfs de lamswol is niet superzacht. Het garen is eerder rustiek. Ik hou wel van een ruwer garen in een lichtgewicht trui, dat wordt dus mijn winterproject.
The natural colors of the sheep are different shades of gray, so this is not a black and white picture! The wool is scoured and sorted into color intensity, and then spun into yarn. The wool of the rams is not used, because of the smell. It's a rather rustic yarn, even the lambswool is not supersoft. I rather like rustic for a lightweight sweater, so that will be my winter project.

Na de spinnerij bezochten we nog een schapenboerderij, waar we meer uitleg kregen over het houden van de schapen, het lammeren, het verwerken van de vachten... Jammer genoeg zijn de schapen heel erg schuw, en kon ik daar geen goede foto maken. Pas toen we aan de luchthaven kwamen op weg naar huis heb ik nog net op de valreep een schaap in de schaduw gefotografeerd. Het was een heel mooie reis, in goed gezelschap, en de voorraad is weer aangevuld. Bedankt aan Ann, Lea en Rosemie voor de organisatie!
After the spinning mill we visited a sheep farm, where we heard more about the keeping of the sheep, the lambing, processing the sheep skins... Unfortunately the sheep are very shy, and I could not take a good picture at the farm. It was only when we left for home, in a meadow across the airport building that I managed to take this picture of sheep in the shadow... I had a great time in Sweden, travelling with a group of women who were all passionate about yarn...