Senbonzakura

 Sebonzakura heet het kwalificatiepatroon voor SockMadness 15. Dit patroon is ontworpen door Natalia Vasilieva (aka Skeincharmer op Ravelry). Ze staat bekend om haar uitdagende, zeg maar moeilijke patronen. Vaak is een patroon van haar het laatste patroon in de wedstrijd, wanneer alleen de superbrei-nerds nog in competitie zijn. Daarom was het een beetje eigenaardig dat nu een patroon van haar gebruikt wordt als kwalificatiesok. Of willen de moderatoren een rustig jaar tegemoet gaan, waar al veel deelnemers struikelen nog voor de wedstrijd begonnen is?

De naam van het patroon verwijst  naar iets Japans met kersenbloesems en zo, dus roze zou perfect geweest zijn, maar ik heb dringend donkergroene sokken nodig. Alleen vrees ik dat alle mooie details van het patroon verloren gaan in een donkere kleur, dus ik ga voor Polar (grijs).

Ik twijfel nog even over goudgele kraaltjes, maar besluit toch voor groen te gaan als klein kleuraccent in het hart van de bloem. De sok begint met een gehaakte opzet,  net iets anders dan de gehaakte opzet die ik al ken, met een extra lusje voor meer rek. Voor sommigen is de opzet al het moment om de handdoek in de ring te gooien. Er is een filmpje en een foto-tutorial, het vraagt een beetje uitproberen, maar het is goed te doen. Ik vind het altijd leuk om een nieuwe techniek uit te proberen (en  eventueel toe te voegen aan het vast repertoire). Voor de haaknaald-weigeraars is er een alternatief (the Chinese Waitress cast-on) dat hetzelfde resultaat geeft.

De bloemetjes worden gesmockt. Belangrijk is hoe je de draad rond de steek wikkelt, met de klok mee of tegen de klok in? Het patroon blijft een oefening in begrijpend lezen, alle details zijn belangrijk. Er wordt wat gezucht over lay-out en bewoording. Ik bewonder het geduld van de vrouwen en mannen aan de hulplijn. 

Zoals in de meeste patronen van Natalia is de hielconstructie apart. Je mag dus niet uitgaan van 'zo doe ik het altijd', en grommelen omdat het hier heel anders wordt uitgevoerd...

Klaar in 5 dagen. De kwalificatieronde duurt 2 weken, ik heb de norm gehaald en word toegelaten tot de spelen. Nu afwachten in welk team ik terechtkom. 

En ondertussen heb ik een nieuw paar sokken!

Cochineal

 

Cohineal is de naam van de opwarmsok voor de Sock Madness, verwijzend naar de rode kleurstof die je verkrijgt uit bladluizen. Verven met natuurlijke stoffen wil ik nog wel eens proberen, maar bladluis gaat me een beetje te ver. Gelukkig heb ik nog wat gerecycleerde rode wol liggen. En een opwarmsok, ideaal moment om nog eens te oefenen met een techniek die ik nog niet goed in de vingers heb, de ladderback jaquard. Vier jaar geleden probeerde ik deze techniek ook al eens uit, toen ook voor een opwarmsok voor de Sock Madness.

 

Het breileven herhaalt zich. En tot mijn frustratie blijk ik wat ik vier jaar geleden leerde voor een groot deel vergeten. Goed dat ik oude blogposts kan herlezen en van mijn eigen schrijfsels leer. Maar zoals ook in het professioneel leven blijkt: je hebt pas iets echt verworven als je blijft oefenen, oefenen en oefenen totdat iets een automatisme geworden is. 

Terug naar de sok: gerecycleerde wol en kleurinbreiwerk lijkt toch niet zo'n goede combinatie, ik krijg een heel oneffen breiwerk.

Dan maar de nieuw bestelde wol uitproberen. Dat ziet er veel beter uit! En ik heb echt roze sokken nodig om te dragen bij mijn favoriete roze trui. Dat is één van die dingetjes, zelfs al ziet niemand welke sokken ik draag, ze zijn altijd assorti bij de rest van de outfit.

 

 

Ik heb een beetje gemengde gevoelens. Dat heeft vooral met mijn breikunst te maken, niet met het patroon. Ik leerde een nieuwe hiel, en vooral een manier om de teen te sluiten die ik in de toekomst nog ga toepassen. Het is  de 'mitten toe', met minderingen die afwisselend links en rechts leunen, en een steek die per rij naar een andere naald wordt doorgeschoven. Zo vermijd je losse 'ladder'-steken op de teen. Klinkt ingewikkeld, maar het is heel duidelijk in het patroon uitgelegd.

Klaar. Dit was ook een goede proefrun voor de nieuwe wol waarvan ik een grote voorraad gekocht heb. Mijn plan is om alle sokken met hetzelfde garen te breien. Ik weet nu precies welke naalddikte goed werkt voor de verschillende technieken. De Sock Madness mag beginnen!

Aftellen naar de Sock Madness

In maart begint de SockMadness weer, de wedstrijd waar je uitdagende patronen in groep breit, nieuwe technieken leert, maar vooral veel plezier maakt.

 

Een goede voorbereiding is het halve werk. De voorraad wordt aangevuld met effen sokkenwol. In deze tijden betekent dat veel virtuele winkelkarretjes vullen, weer leeggooien, op nog een andere plaats kijken... En oh ja, kraaltjes heb ik ook nog nodig. En misschien nieuwe kabels voor mijn verwisselbare sokkennaalden? Uiteindelijk komt er een bestelling uit Duitsland,  één uit Nederland en één uit België.

 

Voorbereiding: misschien kan ik wat oefenen op technieken? De paarse sok links is Suky, een sok met kraaltjes waar ik vorig jaar over gestruikeld ben. Ik heb toen maar 1 sok gebreid. 

Het is het ideale moment om verschillende technieken om met kraaltjes te breien uit te proberen. Mijn favoriet is nog altijd met een superfijne haaknaald (0.75mm) de steek door het kraaltje trekken (zonder het garen te splitsen). Het kan ook met flossdraad, of door de kralen vooraf op te rijgen. Ik ben klaar voor sokken met kralen! (en ik heb een nieuw paar sokken).

 

Voorbereiding: rommelen door mijn lade met sokken, en daar sokken uithalen die ik haast nooit draag. Deze bijvoorbeeld, extralang met een omgevouwen boord, maar die zakken af, dus draag ik ze zelden. Aangezien ze vanaf de teen gebreid zijn is de oplossing simpel: een stuk van de boord uithalen en herbreien:  (oude) nieuwe sokken.

 

En deze: een te strakke opzet maakt dat ik ze haast nooit draag. Oplossing: gewoon uithalen: et voilà gerecycleerde wol om mee te spelen. Nu op zoek naar een patroon waar ik dit rood in kan gebruiken...

 

Super scrappy socks gestart, ik maak die voor de zoon en ik denk dat die geen fan is van rood. 

Misschien is de zoon ook geen fan van 'fraternal socks'? Als de zoon ze niet wil is het afwachten of een collega avontuurlijk genoeg is om deze te dragen. Ik heb me in elk geval prettig bezig gehouden, wachtend op de SockMadness. 

 

Het is opeens wel heel koud! Ideaal weer om binnen te zitten en een dikke Ijslandse trui op te zetten.

Het opwarmpatroon voor SockMadness is er, en het lijkt wel of ze gedachten kunnen lezen (of in mijn voorraad kunnen zien): een perfect patroon om het rood te gebruiken. Buiten warmt het al weer op, die wintertrui is dan maar voor volgende winter, of tussendoor de Madness...Ik zal me in elk geval niet vlug vervelen.

 

Quo Vadis

 

Quo Vadis? Waar ga je naartoe? - een Duits mystery-patroon voor een omslagdoek, een collega die weggaat, en mooie wol in de voorraad. De ontwerpster belooft een spannende tocht met verrassende elementen. Ik heb er zin in. 

Bedoeling is dat je twee handgeverfde strengen combineert met een zachte alpaca in een effen kleur. Ik twijfel een beetje tussen roestoranje of terracotta roodbruin.

 

 

Ik ga toch maar voor het roodbruin. Het is niet echt mijn kleur, maar het werkt wel met het blauw. Het begin is interessant: met verkorte rijen brei je een soort halve maan. En met de contrastkleur en steken op een hulpnaald voeg je extra structuur toe, onder vorm van biezen.  In de online groep geeft men goede raad en advies. Het is een methode die ik nog niet gebruikt heb, dus weer wat nieuws geleerd!

Deel 1 is klaar, de vraag is hoe we verder zullen gaan? Er wordt briochesteek beloofd voor deel 2, daar kijk ik al naar uit.

Voor deel 2 neem je steken op aan de onderkant van de halve maan. Mijn omslagdoek wordt te groot om in zijn geheel te fotograferen, hier een detail. Mijn tweede handgeverfde streng varieert van oranje naar roodbruin, paarsig en crèmekleur. Het oranje vind ik er wat uitspringen, dat harmonieert niet zo mooi met de rest. Ik besluit dus zoveel mogelijk de roodtinten te gebruiken. Ik kan ook nog eens in mijn voorraad kijken of ik nog wat gelijkaardig blauw heb om toe te voegen. Of de sjaal gewoon wat korter breien?

Er komen nog biezen in de andere richting, en noppen in contrastkleur. De ontwerpster laat je een beetje de vrije keuze waar je die plaatst. De snelle breisters tonen hun werk en delen schema's. Mijn brei-Duits gaat met sprongen vooruit! En zo ziet het resultaat er uit voor het wassen en opspannen. Ik deed maar 1 baan in de handgeverfde rode kleur, en eindigde met blauw en een kleine boord in contrastkleur. Ik ben blij met mijn keuze.

Het eindresultaat van een verrassende expeditie. Waar gaan we naartoe? Ik weet het niet. Maar de reis en het gezelschap onderweg is misschien nog belangrijker dan de eindbestemming....

Belyse vingerloze wanten

Ik kocht bij Ysolda een pakketje voor vingerloze handschoentjes, al lang geleden, op het yarn festival in Edinburgh in 2017.

Ik brei graag technische speciallekes, en deze constructie had ik nog nooit gedaan, vingerloze handschoenen top-down, dus  beginnen met de vingers.

Omdat de vingers maar een heel kleine omtrek hebben brei je deze als een koordje over zes steken.  Daarna sluit je de losse steken op de achterkant door er over te haken. Weer iets nieuws geleerd.

Met wat verkorte rijen zorg je dat de pink wat lager zit dan de andere vingers. En dan brei je een sterpatroon  in fair-isle. Ik brei los, en ik heb kleine handen. Resultaat: de rechter handschoen was te groot.
Even terzijde: ik heb echt kleine handen. Toen ik handschoenen voor mijn de familie breide ontdekte ik dat zowel mijn moeder als mijn dochter grotere handen hebben. En mijn pianolerares vroeger had gelijk toen ze zei dat het nooit wat zou worden als pianiste, met die handen van mij... (Ik denk dat zij opgelucht was toen ik besloot dat ik uiteindelijk liever naar de zwemles ging dan naar de pianoles).
Ik breide de linker handschoen met een kleinere naald, dat is al veel beter! Voor de duidelijkheid - dat is de handschoen rechts op de foto (zie waar de duim zit).

  

Omdat ik een pakket kocht heb ik maar een beperkte hoeveelheid wol, dat betekent dus de rechter handschoen uithalen en opnieuw breien. Het garen is een mooie mix van zacht en duurzaam, Blend n°1
 

Dit is de derde handschoen die ik brei dus. En nu is de linker handschoen  nog kleiner dan de rechter…Dat was allemaal in januari 2020. Ik was een beetje ontmoedigd. Moest ik nu nog eens een handschoen opnieuw breien? Dan zou ik vier handschoenen  gebreid hebben om uiteindelijk met een paar te eindigen. Deze gingen dus in het mandje met mislukte projecten...

In december 2020 nam ik deze weer op en bekeek mijn project met een kritisch oog. Ja, de ene handschoen is lichtjes groter dan de andere. De rechter sluit nauw aan, de linkse zit wat losser. 

Eigenlijk zijn ze perfect bruikbaar zoals ze zijn. Dus: draadjes instoppen en het laatste project van 2020 is af. En nu een fikse winterwandeling!

So viel Heimlichkeit

 

Ik won een prijs in de Colorwork-knits groep: een bon om wol te kopen bij de Duitse Dibadu-webshop. Ik koos voor Dibadu Trio, drie strengen die zacht van kleur verlopen in grijzigpaarse tinten (links op de foto). En in de Duitse Fadenstille groep start een samenbreiproject voor een ajouromslagdoek; dat lijkt me een goed project voor zachte pasteltinten.

Je kan kiezen voor sjaal of stola. Ik heb zin in een echt groot wikkeldoek, ik kies stola. Het thema is advent, aftellen naar Kerstmis.  Samen breien we een heel verhaal. Er komen engeltjes meekijken hoe we het doen. Hmm. Misschien zijn mijn kleuren niet echt Kerst?

Na de engeltjes zetten we de kaarsen op tafel...

... en daarna wandelen we door het dennenbos.

Het wordt een heel lange stola, de ontwerpster gaat er van uit dat je minstens 2m60 moet hebben om die goed om je heen te kunnen slaan. Ik ben klein, dat lijkt me wel heel lang? 

De andere breisters geven goede raad: als je wol nog wat uitzet met de kantpatronen is het misschien een goed idee om het stuk nog op de naald al eens nat te maken en te zien hoe lang het wordt. Bovendien wordt het stuk diagonaal gebreid, je hebt ook nog lange punten waar je rekening mee moet houden.

Gelukkig is het patroon flexibel. Tussen elk 'verhalend' stuk is er een overgangspatroon. Je kan eenvoudig delen weglaten of herhalen. Ik wandel door het bos naar de kerstmarkt waar de lichtjes opgehangen worden en je Lebkuchen kan eten in de vorm van hartjes. Ik ben niet zo'n snoeper, dus ik hou het bij één rij hartjes. De kleuren zijn een beetje vaal op deze foto's, het zijn donkere dagen en het is niet eenvoudig om dit stuk goed te fotograferen. 

Hij is zeker lang genoeg geworden! Een paar jaar geleden volgde ik avondles Duits, omdat mijn man toen een paar keer in Duitsland aan een triatlon deelnam. En ik ontdekte ook in Duitsland veel ontwerpsters, mooie wol en een verwelkomende en gastvrije brei-community. 

Ysolda's Colourwork club

Begin 2020 schreef ik me in voor de Colourwork club van Ysolda Teague, een Schotse ontwerpster met mooie, klassieke ontwerpen. 

De club bestaat uit een patroon en bijhorende wol in één pakket. Je breit met dat patroon samen met anderen in de Ravelrygroep aan kleinere projecten, accessoires dus. Per project wordt de moeilijkheidsgraad opgedreven. Je bouwt geleidelijk  je kleurinbreitechniek verder op door tutorials te volgen en tips uit te wisselen in de groep. 

Ik kon kiezen tussen de kleurstellingen Classic, Neutral of Vibrant. Tegen mijn natuur in koos ik voor neutraal. Mijn bedoeling is om de afgewerkte projecten in mijn cadeautjesmand te stoppen, en ik denk dat ik meer kandidaten zal hebben voor een accessoire in een neutrale kleur. Misschien zit er zelfs iets tussen dat voor een man als cadeau kan dienen? 

 Brunstane was het eerste project, een in het rond gebreide col. 

 

 

Altijd spannend, een pakje in de post krijgen. Het patroon was supersimpel, kleine geometrische patronen die je snel gememoriseerd hebt. Ik vond de col een beetje te hoog worden, dus deed minder patroonherhalingen. Alhoewel de kleuren erg neutraal zijn is dit niet direct een cadeautje voor een man. De (vrouwelijke) collega die ons verliet fietst veel, dus zo'n col komt goed van pas. Ze was er blij mee.

Bellfield was het tweede patroon, een muts met een opvallend sterpatroon.

Ik kreeg het patroon (digitaal) al in mijn mailbox, de wol liet op zich wachten. Ik haalde dan maar klassieke Noorse kleuren uit de kast, toch nét een beetje meer kleur dan de grijs/wit/gele variant.  'Neutraal' is precies toch niet mijn ding. En kleuren uitkiezen is één van de aspecten die ik het leukste vind  bij het plannen en breien van een project. Deze muts is al iets complexer dan het vorige patroon, er is al wat meer concentratie nodig bij het begin en het einde met de grotere motieven. Tussenin is er een relax stuk met kleine stipjes. In Noorse patronen noemen ze dit 'luizen'. Dat wil ik eigenlijk niet op mijn hoofd hebben!

Ik breide de muts in een maat L, want ik vond dat dit patroon wel kon voor een man. Of de mannelijke collega die ons verliet dat ook vond weet ik niet...

Broughton was alweer het laatste patroon van de club. Deze omklapwanten hebben 2 lagen, een binnenste laag in heel dunne lamswol, en de buitenste laag in ruwere Noorse wol. Dat zal ongetwijfeld lekker warm en winddicht zijn. Ik kreeg de zwartgrijze variant, en om één of andere reden kon ik mij er niet toe brengen deze wanten te breien. Wol en patroon liggen dus nog onaangeroerd in de kast. Misschien maak ik ze in 2021 gewoon voor mezelf? 

 

Ook in 2021 is er een Colourwork Club van Ysolda. Als de huisgenoot de hint begrepen heeft wordt dat mijn kerstcadeau. Maar dan zonder de wol, ik kies mijn kleurtjes liever zelf.  

Of misschien krijg ik de Celtic cables club cadeau van de Ierse ontwerpster Carol Feller? Ook hier zou ik de formule zonder wol kiezen. In 2021 moet ik echt eens een gat in mijn voorraad breien...