Texture Time

Ik ben nog altijd bezig met twee truien te breien, dus niet echt blogmateriaal om over te schrijven. Daarom nog eens een blogpost over een project dat uiteindelijk nooit is  afgewerkt.

Naar goede gewoonte lanceerde Stephen West zijn jaarlijkse Mysterie samenbreiproject, met de voor mij aanlokkelijk klinkende naam 'Texture Time'.

Het patroon maakt gebruik van een harige draadje, alpaca of mohair, niet echt mijn favoriete materiaal, maar misschien het ideale project om nog wat voorraad op te breien. En ik heb ook een plan B, als de roestoranje combinatie niet werkt.

Wat ik al dacht komt uit, het roestoranje proeflapje wordt veel te groot...

Ik ga voor de blauwpaarse combinatie. Bij de start heb je de optie om wel of niet in brioche te breien, en ik kies voor brioche.  Er wordt gebruik gemaakt van 'syncopated brioche', waar je blokjes recht en averechts doet verspringen. Even opletten dus, maar het begin staat mij wel aan!

Het eerste stuk eindigt al direct in een heel vreemde vorm. Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken. Daarna wordt aan de twee zijkanten een soort vleugel gebreid, waarin tweekleurige vlechten worden verwerkt. In de samenbreigroep wordt hier nogal over gezucht, het is een arbeidsintensieve techniek waar je de draden moet manipuleren. Mijn ervaring met twijnend breien komt hier van pas. Het is niet de eerste keer dat ik zo'n vlechten brei, maar meestal is dat over een beperkt aantal steken in een sok of want.

 

De vleugels worden verlengd met golvende tweekleurige banen. Ik doe twee paarsen afwisselend voor de tricotbanen, gevlamd babyblauw en paars voor de ribbels. Alleen denk ik dat ik niet genoeg paars heb. Dan nog maar eens in de voorraad gedoken, ik heb nog opties.

Ik begin te twijfelen over mijn kleuren. Ik wist dat ik niet genoeg van het paars had, en wou overschakelen op het bordeaux, maar vind dat nu wel heel donker worden.Uiteindelijk beslis ik het laatste deel van de vleugel in mijn bleekgevlamd paars te doen waar ik de vleugel mee begonnen ben. Op die manier hoop ik er nog een samenhangend geheel van te maken.

Na vijf weken breien leg ik dit project opzij. Ik ben er niet van overtuigd dat ik dit ooit zou dragen, en eerlijk gezegd weet ik ook niet aan wie ik dit cadeau zou kunnen doen?

In onze Stitch’n Bitch deed een mevrouw haar Texture Time in bruin en crème-tinten, en zij noemt haar eindproduct ‘de mottige mot’. Ik vind haar sjaal wel geslaagd. Het patroon is een  'kijk-mama, zonder-handjes' samenraapsel van uitdagende technieken door een creatieve geest. Omdat het zo een eigenaardige vorm heeft, met veel verschillende elementen, kan je best kiezen voor heel rustige kleuren, zoals hier het geval is.

Ik heb zelf nog één vleugel te gaan, maar mijn motivatie om die af te werken staat nu onder nul. Ik zou na het stuk met de vlechten alles in één kleur kunnen breien (de vleugels zeg maar). Ik heb van het garen dat ik voor de achtergrond van de vlechten gebruikt heb drie strengen, dus waarschijnlijk wel genoeg om alles af te werken. Maar wil ik hier nog eens drie weken aan breien? Een andere optie is gewoon alles uithalen zo ver mogelijk, en de wol hergebruiken voor een ander project.

In elk geval is mijn conclusie voor 2019: geen mysteries meer voor mij! (toch niet op breigebied)...

Endpoint - het eindpunt

Het verhaal van de sjaal achterstevoren.

The tale of the shawl told backwards.

Juli: dit is het eindpunt... hier heeft de sjaal zijn nieuwe bestemming gevonden.
July: this the end, where the shawl found it's new home...

Een lichtgewicht, ondanks de omvang.
Lightweight, despize it's size...

  

Toch wel indrukwekkend, als de sjaal zo ligt te drogen. Ik heb er mijn tafel voor moeten uittrekken met de extra verlengstukken aan de twee kanten om het finale stuk volledig op de tafel te krijgen.

I am impressed by the final size, when it's drying on my table. I had to extend the table to it's maximum to fit the shawl on.

De sjaal komt wat verrimpeld uit zijn badje. Tijd om de aluminium extra lange opspan-ijzers nog eens uit de kast te halen, en 2 meter sjaal uit te spelden om te drogen.
The stole is all wrinckled after bathing... Time to get the blocking wires out of the closet and pin down 2 meters to dry properly.

Nog een hele klus, al die draadjes instoppen.

 Not something I am enjoying, but fortunetaly I have woven in a lot of ends when I was knitting the stole.

Na het breien van de twee grote driehoeken is het nu het moment om twee kleine driehoeken te breien en zo een rechthoek te maken. Klinkt als ingewikkelde wiskunde, maar het is eigenlijk redelijk simpel.
After knitting two big triangles, I am knitting now 2 small triangles to fill out the rectangle. Sounds more complicated then it is, really.

Het begin is er, en ik ben blij met mijn keuzes:

- ik heb gekozen voor kantgaren in plaats van sokkenwol-dikte,

- hoofdzakelijk hetzelfde garen, Bart&Francis silk en wool's, en 1 accentgaren gespikkeld zee-algen van bij Draadkracht,

- geen ingewikkelde ajourpatroontjes, alleen textuur-combinaties van rechts en averechts,

- zachte kleuren, het wit zorgt voor balans. Volgens de beschrijving wordt het een heel grote sjaal, en ik wil niet overweldigd worden door al die strepen!

I am very happy with my start and my choiches:

- lace yarn instead of fingering,

- mostly the same yarn, a wool and silk from Bart&Francis, with an accent of sea-algues silk yarn from Draadkracht,

- no lace, just playing with texture in knit and purl,

- soft colors, the creamy white balances everything out.  Because of the size of the wrap, I do not want to be overpowered by bright colors in bold stripes!

Een eerste proeflapje met verschillende garens en dat werkt niet volledig. Het donker turquoise is te dik. En het donkerblauw lijkt mij te donker. Nog wat verder proberen dus.
A first try with different sorts of yarns and I am not convinced. The dark turquoise is too thick. And the dark blue is too dark.

Halfweg mei: ik had me voorgenomen om geen mystery knitalongs meer te doen. Maar tussen de ingewikkelde sokken door heb ik behoefte aan iets simpels. En ik heb zeker nog genoeg wol in de voorraad. Zou ik of zou ik niet?
May: I made a promise to myself not to engage in any mystery knitalongs. But I really need a simple project inbetween the complicated socks. And I have enough yarn in stash. To start or not to start, that's the question.

Building Blocks

Het wordt een traditie: in het najaar is er de mysterie samenbreisjaal van Stephen West. Dit jaar had die de (voor mij dan toch) aantrekkelijke naam 'Building Blocks'.
It's a yearly tradition, comes Fall, comes the mystery knitalong shawl by Stephen West. This year with the intriguing name 'Building Blocks'. 

Eerste opdracht: garens uitzoeken. Stephen West suggereerde 3 kleuren die harmonieus bij elkaar passen, maar toch met wat contrast. En 1 kleur die er uitspringt. Zelf is hij gekend om zijn felle kleuren, en ook vaak iets met spikkels. Ik heb wel wat in de kast zitten, maar geen gespikkelde. Tijd voor wat online shopping! Ik kocht 2 strengen bij Dutchwool Diva. De witblauwe is een single, zelfde looplengte als het garen dat Stephen West gebruikt.  En de naam van deze kleur: Crazy little thing called love, deed me helemaal overstag gaan.
First assignement: selecting the right yarns. I have several options, but no speckled one, so a good excuse for some shopping at Dutchwool Diva.

En nu wat kleuren bij elkaar leggen. Grijzen, de Diva en felroze? Of nog wat donkerder en feller? Of iets heel anders, meer monochroom? 't Is moeilijk kiezen, omdat je echt niet weet wat het wordt.
The fun part is choosing the colors. I could go for Grays, the Diva and Pink. Or more intense colors? Or completely different, almost monochrome? It's hard to choose, because you don't know what the pattern will bring.

Het begin ziet er veelbelovend uit. Ik heb mijn felste roze gebruikt, (Vi-)laines met zijde, met de naam 'a la chasse aux papillons', begin dit jaar in Parijs gekocht. En daarbij de gespikkelde Diva. Voor de volgende wolletjes kies ik dan meer rustige kleuren. Het grijze is ook (Vi-)laines, Ramasser les galets sur la plage. En het blauwgrijze is een souvenir uit Nieuw-Zeeland.
The start looks promising. I used the pink (Vi-)laines, bought this year in Paris, and the speckled Diva yarn. For the next yarns I choose more neutral gray an grayish blue (bought in New-Zealand last year).

Maar na het begin is het een beetje meer van hetzelfde. De rijen worden langer en langer, in de derde week komt er nog wat briochesteek bij.
But after the first excitement, it's just more of the same. The rows are getting longer and longer, and clue 3 adds a bit of brioche stitch.

 

En na 4 weken heb je dan een hele grote sjaal gebreid. Ik deed de tussenmaat medium. Het ontwerp is niet zo mijn ding, die rare uitsteeksels storen mij een beetje. Maar ik ben blij met mijn kleurenkeuze. Ik merk dat ik bij de vorige keren dat ik een Stephen West breide ook al tot die conclusie kwam. Ik draag de sjaal nu onder mijn jas als windbreker, je ziet eigenlijk alleen wat rond mijn nek zit. Gisteren kreeg ik van een onbekende mevrouw op de bus een complimentje over mijn sjaal, ze vond de kleuren errrg mooi. Plezant, complimentjes krijgen!
After 4 weeks of knitting you end up with a large shawl. I did size medium. I still find the shape a bit weird, but I am really happy with the colors. I came to the same conclusion the last times I participated in the Stephen West mystery-KAL.  I was wearing the shawl yesterday on the bus, tucked away in my coat, and I got a compliment from a total stranger. It's always nice to receive a compliment!

Het leukste is het samenbreien en uitwisselen, online in de Ravelrygroep, en in het echt in onze Stitch'n Bitch-bijeenkomst in Leuven. Proficiat aan Inge, Thomas en Anne-Marie voor het eindresultaat!
The best part is the knitalong, chatting online and in real life in our local Stitch'n Bitch group. Congrats to Inge, Thomas and Anne-Marie for those amazing shawls!

lentekriebels - fresh choices

 

Een paar weken geleden sloegen de lentekriebels toe. Alhoewel het nog koud was, wou ik toch frissere kleurtjes dragen. Maar het mocht wel nog warm zijn. Net op dat moment kondigde Vera Sanon op Ravelry een knit-along aan. Keuze tussen trui of vestje, met ronde hals of v-hals, in 2 of 3 kleuren. Alles kon eigenlijk. Uit de voorraadkast: handgeverfd garen, vorig jaar in Nieuw-Zeeland gekocht. En uit 't wolwinkeltje: een mooie lavendelblauw merino.
A few weeks ago I longed for spring. I wanted to wear cheerfull colors, but it still needed to be a warm cardigan. I joined the Fresh Choices knit-along by Vera Sanon. You could choose between sweater or cardigan, round neck or V-neck, in 2 or 3 colors. Lots of choices! From stash: handdyed yarn, a souvenir from New-Zealand. And in the local yarn shop I bought a nice lavender blue merino.

 

Ik breide een vest met V-hals. Het begint bovenaan met een zogezegde zadel schouder. Een aparte constructie, die ik wel eens wilde uitproberen. Je begint in 1 kleur, die langzaam overloopt in de andere kleur door verschillende breedtes van strepen te breien. Staat ook zo in het patroon hoor, dat heb ik niet zelf verzonnen.

I knitted a cardigan with V-neck. The cardigan is knit top-down, and starts with a so-called saddle shoulder. A very interesting construction! You start with the first color, that slowly flows over into the second color, by knitting stripes of different width. This is explained in the pattern, not my own invention.

Ik volgde het patroon exact zoals beschreven voor maat XL. Het enige wat ik veranderde was dat ik de minderingen voor de mouw korter op elkaar deed. Ik heb dan ook korte armen. Je moet dan natuurlijk niet vergeten om voor mouw 2 net hetzelfde te doen.
I did it exactly as written for size XL. The only thing I changed was the decrease ratio on the sleeves,  Because of my short arms, I put the decreases closer together. Of course, you have to remember what you did exactly when you knit the second sleeve...
 

 

Voor de knoopjes liet ik mijn facebook-vrienden beslissen tussen paarlemoer of vintage roosvormige knoopjes. De roosjes hebben gewonnen.
For the buttons I hesitated between mother-of-pearl or vintage roseshaped buttons. My facebook friends decided the roseshaped ones worked best. 

 

Nu nog een outfit vinden die goed werkt met dit vestje.
Now to find an outfit that goes with this cardigan...

Ondertussen ben ik al weer wol aan het wikkelen voor een volgend (zomer-)truitje.
I have started wounding yarn for the next summer cardigan.

the Doodler

De laatste weken is al mijn brei-tijd naar de mystery shawl van Stephen West gegaan, met de intriguerende naam The Doodler.

The last weeks all my knitting time went into the Stephen West mystery shawl, the Doodler.

Met zo'n mysteryproject  weet je eigenlijk niet waar je aan begint. Je krijgt alleen algemene aanwijzingen over hoeveelheid garen en kleuren. Dus: zoveel meter, met goed contrast voor kleur A en B, en dan nog een afstekende kleur C voorzien. Poging 1: begin niet aan een nieuw breiproject als je 300km gereden hebt en daarna 2 glazen wijn drinkt. Resultaat: je leest het patroon verkeerd, en mag opnieuw beginnen.
With a mystery project, you get general directions: choose color A and B with good contrast, and select a surprising color C for later on. My first try was not succesfull. A tip: don’t start a new knitting project after driving for 300km and drinking 2 glasses of wine…

Poging 2: na de andere beginnetjes te zien in de Ravelry groep zag ik een paar mooie projecten in een gradueel kleurverloop. Zoiets had ik ook nog in de kast liggen. Maar ik maakte weer een fout, dus dit werd ook uitgetrokken.
Second try/ I’ll have to restart anyway. The more projects I see, the better I like the gradient ones. I also have a gradient in stash, but I manage to make a mistake, again. So this is ripped out.

Poging 3: ik bedenk dat ik een omslagdoek in effen, bij elkaar passende kleuren, meer zal dragen dan iets wild en exotisch. Ik zie een paar heel exuberante projecten passeren in de Ravelry groep. Paars- en grijstinten, helemaal mijn ding. Misschien gestreept gebruiken? Staat niet in de aanwijzingen, maar waarom niet?

third try: I realise that I would not wear a very wild and exuberant shawl. I have some Knitpicks Palette  lying around in gray and purples…Why not make a striped shawl? It's not in the clues, I don't know if it will work, but am trying it anyway.

 

In deel 2 van de omslagdoek komt er een dikke kabel in ribbelsteek aan de bovenkant. Sommigen in de groep zijn er niet zo'n fan van. Ik vind het wel iets hebben.

clue2 brings a big fat garterstitch cable. Which I quite like, actually. I think it works really well with my striped shawl.

 

Deel 3: vanuit de koordjesrand steken opnemen voor een golvende 'feather and fan'- boord. De omslagdoek ziet er nu steeds barokker uit. 

Clue3 is: adding a feather&fan border. The shawl is becoming more and more ‘baroque’-looking. 

En dit is het eindresultaat. Aan de bovenrand is die 124cm. Voor mij een beetje te klein om echt rond te wikkelen.Ik had gehoopt dat de sjaal breder zou worden met wassen en uitspelden, maar de koordjesafwerking is niet echt rekbaar.

I was hoping the shawl would block to a good size, but the I-cord prevents it from really stretching much. I have a 124cm wingspan finished shawl, which is really too small for me. 

Ik ben wel heel blij met mijn kleurenkeuze. Het was een interessant project om te breien waar ik veel uit geleerd heb. Dat het eindresultaat niet helemaal mijn ding is, dat is zo'n risico dat je neemt bij een mystery. Ik heb al een kandidaat die deze wel ziet zitten, het wordt dus een mooi kerstcadeau.
I am very happy with my colors. This was an interesting project to knit, from which I have learned a lot. I have found somebody who really likes my finished project, so this will make a nice Christmas gift.