Same Same

De vorige weken in Denemarken, Duitsland en Oostenrijk heb ik véél gebreid, en dit is het resultaat. Ik ben er erg blij mee, want zoals jullie weten, truien breien is niet zo mijn ding. Het is toch altijd bang afwachten of alles zal uitkomen zoals het in je hoofd zit, en of het je ook staat.
The previous weeks I have knit all over Europe, in Denmark, Germany and Austria, and this is the final result. I am very happy with this cardigan. I am still a debutante in sweater knitting, and after all, it's a lot of knitting before you finally know if you like it and if it fits...

 

Alles begint met een proeflapje. En omdat een trui moet passen heb ik er maar direct een flinke lap van gemaakt, telkens 10cm met 3 verschillende naalddikten. Uiteindelijk kies ik voor naald 4, lijkt me groot voor een trui in sokkenwol, maar ja, de proeflap liegt niet. Hoop ik.
Everything starts with a swatch. I did a really big one, to be on the safe side, swatched with 3 different needle sizes and measured my swatch before and after washing.

 

 

Het voordeel van dit  patroon is dat het van boven naar beneden gebreid wordt. Je kan het dus aanpassen en zien of het qua maat en lengte goed zit. De eerste keer dat je dat kan doen is als je extra steken voor de onderarm opzet. En zoals je ziet, we hadden écht goed weer in Duitsland.

The big advantage of this pattern is that everything is knit topdown, in the round, so you can try it on for fit during the process. Although, it took me a good 2 weeks of knitting before I had enough to try. It looked OK; so that was reassuring. As you can see, we had some glorious weather in Germany....

 

Nu is het kwestie van naarstig doorbreien, een plakbriefje erbij om bij te houden waar de knoopsgaten, tailleminderingen en -meerderingen en zijplooitjes komen... gewoon rechtdoor is het niet, je moet je wel concentreren.

Next step: knit down, taking note where the buttonholes, side pleats and waist shaping needs to be incorporated. It's not a straight knit, you have to concentrate a bit!

 

Terug in België, het weer is hier wat grijzer... Ik denk dat ik bijna de goede lengte heb, misschien nog een paar rijtjes? En dan afwerken met een koordjes aftzet. Oh ja, en mouwen breien...

Back in Belgium, the weather is a bit greyer...I think I almost have the right lenght here, maybe a few more rows, and then and I-cord bind-off. Oh, and knit the sleeves too...

 

En als alles dan in de juiste plooi valt...

Even the sleeves are finished with a pleat detail and an i-cord bind-off...

  Dan kunnen we er tegen, deze herfst! Maar eerst mag het nog wat zomer worden...

I am ready for Autumn! But I would not mind some Summer first please...

naar het oosten- heading east

Net terug van vakantie, en ik heb het gevoel dat ik genoeg zon getankt heb om het druilerige weer hier in België weer aan te kunnen.. Eerst waren we een paar dagen met huisruil in Stuttgart, een verrassend groene stad in het zuiden van Duitsland, omringd door wijngaarden.

I am back from a sundrenched 2 weeks holiday, I had enough sun to cope with the grey weather here in Belgium. First we went to Stuttgart, a green city in the south of Germany, surrounded by vineyards.

En ja, Duitsland is soms ouderwets-degelijk, maar kan ook verrassend modern zijn...

Germany is an odd mixture of  tradition and modernity (is that a word?)

 

Zowel de terrasjeszitters als de cultuurmensen komen in Stutgart aan bod...(alhoewel dit theaterstuk me niet direct aansprak...). 

In Stuttgart you can enjoy a drink on the courtyard of the old castle, or visit a theatre boat (although this particular play did not really appealed to me...).

 

Stuttgart was maar een tussenstap naar de eigenlijke reisbestemming. Onderweg wou de IjzerenMan nog eens zijn wetsuit uitproberen... 

Stuttgart was just an inbetween stop on our way to our real destination...my IronMan had to stop at this lake to try out his wetsuit.

 

Hiervoor dus, de IronMan triatlon in Klagenfurt, Oostenrijk.

This was our goal, the Iron Man triathlon in Klagenfurt, Austria.

 

De spanning stijgt vlak voor het startschot...er is een hittegolf, om 7u 's morgens al 25°C, dus wetsuits zijn niet toegelaten.

Tension building up just before the start, 7 am and already 25°celsius, so wetsuits are not allowed. 

en weg zijn ze! 2700 zwemmers duiken het meer in, voor een afstand van 3.8km. 

and go! 2700 swimmers  dive into the lake, for a 3.8k swim.

Ondertussen lopen de toeschouwers naar het kanaaltje waar de eerste zwemmers aankomen om de wissel naar het fietsen te maken. En dan is het nagelbijtend wachten of je jouw atleet ziet passeren...tot je opeens merkt dat je een 'gemiste oproep' hebt, met de boodschap 'ik heb moeten opgeven'. Heel erg jammer, hij heeft er zo hard voor gewerkt...maar aan de andere kant ook een beetje opluchting bij mij, want met middagtemperaturen van 37°c en nog 180km fietsen en 42km lopen voor de boeg was ik er echt niet gerust op.
We as spectators walk to the end of the canal, where the swimmers come out of the lake to make the transition to the bike...then it's a nailbiting wait to see your ironman. And all of a sudden I notice that I have a missed call, message 'I had to give up'.... I am very sad for him, he has worked so hard to achieve this. But on the other hand, I also feel a bit of relief, because with the predicted temperatures of 37°c and a 180k bike race and another 42k run, this looked like an almost impossible task.


Er komt nog een vervolg: om die 6 maanden training niet zomaar verloren te laten gaan heeft mijn Ijzerenman besloten om deel te nemen aan de triatlon van Antwerpen, nu zaterdag 22 juli. Hij heeft die al eens gedaan, en hij hoopt nu op goed weer, dus iedereen duimen voor zachte temperaturen, geen wind en geen regen!
And because my IronMan trained for 6 months, and he does not want to waste what he built up, he decided to participate next SaturdayJuly 22d in the Antwerp triathlon. He did this one once before, and now he's hoping for good weather. So everybody, fingers crossed for mild temperatures, no rain and no wind!

onbekend- underappreciated

 

Einde juni en ik ben nog niet aan mijn Cookie sokken begonnen... In principe moet ik met groen breien. Daar heb ik niet zo heel veel van in voorraad. Linksboven is Madeline Tosh in de kleur 'Cedar', dat komt nog het best in aanmerking.

Juni is almost finished and I still need to start my Cookie sock of the month. Color of the month is green, a color which I don't seem to have much of in stash.  In the upper left corner is some Madeline Tosh, color 'Cedar', that could work...

 

En het patroon van de maand is Wedge. Ik vind dit een atypische Cookie sok, geen ajour, geen ingewikkeld kabelpatroon om te volgen... bleh. Geen zin om hier aan te beginnen. Het ziet ernaar uit dat mijn Cookie motivatie wat slabakt...

Pattern of the month is Wedge. Too me this is a very atypical Cookie sock, no lace or complicated cable chart to follow. I lack motivation to start this. Looks like I will fall through the Cookie KAL...

Bij de sokkenbreigroep is het thema 'onbekend is onbemind'. Sokpatronen die om één of andere reden heel weinig gebreid worden. En ik wil al heel lang eens experimenteren met de patentsteek, en waarom niet in mijn favoriete meeneemproject, sokken dus? 't Is ook een goed patroon om een rest zelfstrepend garen op te werken (Regia Kaffe Fassett stripes).
The June theme in the sockknitersanonymous is 'underappreciated', knit a sockpattern that for some reason is not very popular. For some time I wanted to try out brioche stitch, so why not in my favorite kind of project, socks? I think this works well with some leftover selfstriping yarn (Regia Kaffe Fassett stripes)

 

En ik heb ook nog een patroon kadoo gekregen van de dochter voor moederdag, iets met afgehaalde steken. Zou goed moeten gaan met die rare streng handgeverfde wol die ik nog liggen heb...Trekking handart in bordeaux, groen en zwart...

I also have this pattern, it was a gift for Mothers day from DD. I think this pattern with slipped stitches will work well with the handdyed yarn that I have in stash.

 

Maar ook deze sokken blijken een beetje 'nah ja...'. Voor het ogenblik ben ik 'total begeistert' van mijn vestje in Wollmeise, kleur 'golden pear'. Komt goed uit, morgen vertrekken we voor 2 weken op vakantie naar Duitsland en Oostenrijk, en dan heb ik met een trui een stevige brok breien om mee te nemen.

But even these socks don't thrill me at all. I am completely smitten by my this cardigan I have just started in Wollmeise, color 'golden pear'. This will be a great project for my 2 week holiday in Germany and Austria.

Denemarken

Een breireis naar Denemarken, hoe vat je al die indrukken in één blogpost samen? Een paar losse flodders...
I  just got back from my kniting trip to Denmark, and I don't know how to sum up those 4 days in one blogpost...Just a few impressions...

 

 Een bootreis van anderhalf uur bracht ons op het eiland Laesoe.

 

 A 1.5 hour boattrip took us to the remote isle of Laesoe.

 

 Daar vonden we een echte grot van Ali Baba in de wolkamer.

 We discovered an Alladins cave in the woolroom

  

Laesoe bracht ons verhalen van gepassioneerde mensen: de eigenaresse van de wolkamer die ons de voordelen van een wollen dekbed uitlegt, in 3 dikten (zomer, winter en 'polar', extra dik dus). De gids die van haar eiland houdt, ook al trekt iedereen daar weg. De zoutzieder die een oud ambacht nieuw leven inblaast en zo werk creëert voor 15 personen. De gepensioneerde lerares/kunstenares die vertelt over hoe ze de kinderen liefde voor handwerk bijbracht, en hoe ze ontwerpt voor haar weefgetouwen...

 We met some very passionate people on Laesoe, a weaver, a farmers wife with a flock of sheep, our guide who loved the island althoug everybody leaves it because life is so hard...

Nog een gepassioneerde dame is Marianne Isager, een Deense ontwerpster.

Another passionate lady is Marianne Isager, Danish knitwear designer.

 We volgden 1 dag een workshop bij haar. Er was keuze tussen verschillende projecten met verschillende moeilijkheidsgraad, een sjaaltje met 3 kleuren, een ajoursjaaltje, of een paar armwarmertjes.Marianne's huis en winkel  ligt vlak bij zee en duinen, en ademt creativiteit en zorg voor detail. Heel inspirerend!

We took a 1 day workshop, and we could choose to start a small project, a lace scarf, or a 3-color project, or some more challenging wristwarmers. Marianne's house and shop is situated close to the dunes and the sea, and everything is tastefully decorated. Very invigorating!




Denemarken is ook gewoon een mooi land, en het weer neem je er dan bij. Het allerbeste was natuurlijk samen met een groepje breimadammen op reis gaan, want je deelt dezelfde passie. En dat is iets wat je niet in foto's kunt vatten...Bedankt aan iedereen, en vooral aan reisleidster Ann, en Rozemie van 't wolwinkeltje en Lea van Lana om het initiatief te nemen. Ik heb ervan genoten.
I'll have to come  back to Denmark...

gouden peer - golden pear

 Ik ga het toch nog eens proberen, een goed zittende trui voor mezelf breien. Of eerder een vestje, in de zomer draag ik niet echt truien. Na het fiasco met het hennepgaren grijp ik toch terug naar wol. Ik heb hier nog 3 strengen Wollmeise liggen, in de kleur 'gouden peer'. Wollmeise is handgeverfd garen, en zoals je ziet, de rechtse streng heeft meer rood. Ik zal dus moeten oppassen voor het kleurverschil in de strengen...Ik heb 2 mogelijke patronen geselecteerd, alletwee  cadeau  gekregen als 'willekeurige goede daad'.
I am determined to finished a good knitting sweater for myself. Or either, knit a good fitting cardigan, I hope it won't be sweater weather for some time now. I want a lightweight wool cardigan, I am a bit weary of plant fibres after the fiasco with my flaming june cardigan in hemp yarn. I have these 3 skeins of Wollmeise in stash, color 'golden pear'. I'll just have to be carefull with the handdyed yarn and it's color differences...I have selected 2 possible patterns, both received as a 'random act of kindness'.

 Het eerste patroontje is Candelia, een ontwerp van Cecily Glowik MacDonald. Misschien moet ik het wat verder naar beneden sluiten, en driekwart mouwen breien?
My first pick is Candelia by Cecily Glowik MacDonald. Maybe I need more buttons? And threequarter sleeves?

 En de achterkant mag ook gezien worden... hier zal het belangrijk zijn dat dit 'schootje' op de juiste plaats valt, en lang genoeg is, anders ziet het er belachelijk uit. Ik denk dat ik iemand nodig heb om mijn rug te komen opmeten...
I really like the back peplum. It will be important that the peplum is at the right height, and is long enough to cover certain parts of my anatomy. I need somebody to measure my back!

Het andere patroon ziet er op het eerste zicht een beetje klassieker uit,'Same same' van Ankestrick op Ravelry.  Het zit vol kleine details, plooitjes aan de nek en in de zijnaad, en een mooie afwerking met een aangebreid koordje. En, alles in één stuk gebreid van boven naar beneden, je begint dus aan de hals. Dat zou het aanpassen en op maat breien vergemakkelijken.
The other cardigan I am contemplating is 'Same same' by Ankestrick on Ravelry. It looks like a classic cardigan, but uses lots of little details, pleats at the neck and side seam, an i-cord finish. It's knit from the top down, so you can try it on while knitting it.

Eerste stap: proeflapje breien. En dan beslissen. En ik moet het voor vrijdag weten, want dan vertrek ik voor een lang weekend naar Denemarken, om een workshop bij Marianne Isager te volgen. Alleen ben ik na mijn laatste reis een beetje bang om een vliegtuig af te stappen. De knie is veel beter, maar toch. 't Zal wel loslopen, en 't is met een leuk gezelschap, allemaal breimadammen van 't wolwinkeltje in Leuven.
First I'll have to knit a swatch. I hope to have this finished and washed before next Friday, when I leave for a trip to Denmark and a workshop with Marianne Isager. Looking forward to that trip, but not to taking a plane again, after my last unhappy experience. The knee is better though, I am sure I will be fine. And I am in good company, 12 other knitters from my local yarn store...

Mei was ajour.... May lacemonth

Ik loop een beetje achter met mijn projecten te tonen op de blog. Mei was ajourmaand op de sokkenbreigroep. Ik begin elke maand met een Cookie sok, en heb ik dan nog tijd, dan komt er een sok in het thema van de maand. Marilinda was snel klaar, op zo'n dag of 10, dus breide ik nog wat meer ajoursokken in mei.
Marilinda was a quick knit, and 'lace' was the theme for the sockknittersanonymous in May.

Ik wou al heel lang dit garen uitproberen, Lorna's laces Solemate. Het is samengesteld uit wol, nylon en 30% 'outlast'. Dit is een materiaal dat voor klimaatcontrole zorgt, het regelt de temperatuur van het lichaam, zodat je niet te koud of te warm hebt. Echt iets voor sportmensen. Maar jammer genoeg heeft mijn ijzerenman besloten dat handgebreide sokken echt niet voor hem bedoeld zijn.
For some time now I wanted to try out Lorna's laces Solemate, due to the fibre content it should be ideal for sportmen. But the IronMan decided he did not want any more handknit socks.

Dan maar ajoursokken voor mezelf. Ik begin met een lang smal reepje te breien.
So lace socks for me it is. I started by knitting a long narrow strip.

Daarna maas je de 2 uiteinden aan elkaar in het rond.
Next step: graft the 2 ends together in the round.

En van daaruit neem je steken op om het been van de sok te breien.
Continue by picking up stitches from the cuff to knit the leg of the sock.

Het patroon is Marie Antoinette ontworpen door Anne Hanson.
I am knitting the Marie Antoinette socks, designed by Anne Hanson.

Klaar in minder dan 10 dagen! Het lijkt ingewikkeld, maar het ajourpatroon is zeer logisch opgebouwd. Eigenlijk een verbazend simpele sok, met een indrukwekkend resultaat. Vooral de vlindertjes die op de hiel doorlopen zijn zeer mooi.
Finished in under 10 days (with some other knitting on the side). It looks complicated, but once you get the hang of it, it’s a surpisingly easy sock.

En omdat mei nog niet gedaan was, en ik de mystery sock van de maand mooi vond, heb ik die ook nog maar opgezet. Dat was een beetje overmoedig, ondertussen is het juni, dus een mei-sok wordt dit niet meer...
And because May was not finished, and my fingers itched to do another lace sock, and I liked how the mystery sock looked,...another cast-on. But as it is June now, it's clear that I was a bit overambitious for May.