Ierland - Woollin

Eind mei hadden we een huisruil in Donegal, het noorden van de Ierse republiek. Alle clichés zijn waar, het is groen, ongerept, vriendelijke mensen...alleen het cliché van het slechte weer was gelukkig niet voor ons van toepassing. Dankzij de tips van onze huisruilfamilie kwamen we op plaatsen die interessant waren (zonder een massa Amerikaanse toeristen). We maakten een wandeling naar de steencirkel in Raphoe, waar we helemaal alleen door het natte gras liepen.  Een klein hondje joeg een kudde schapen op. Het geblaat weerklonk over de heuvels. Een magische plek! (de waarheid is ook dat we moesten uitkijken om niet in de schapenstront te trappen...)
We genoten ook van een jamsessie door plaatselijke muzikanten. Die ging door in een kleine pub, geen affiche of aankondiging, gewoon elke donderdag afwachten wie er opdaagt en wat er gebeurt. En dat kan net zo goed traditionele muziek zijn, als Bruce Springsteen...

End of May, we had a great time, exploring a bit of everything Donegal and Northern Ireland has to offer. All the detailled information that was provided by our home exchange hosts helped us to put together an interesting programm for daytrips a bit further, or in the immediate surroundings. We loved the walk up to the stone circle, all alone with the sheep and a small dog. And my husband enjoyed the gettogether with musicians in the local pub, a place we would have not entered on first sight.

Na Donegal verbleven we nog twee dagen in Dublin. Ik ging naar het Woollin wolfestival, en de ijzeren man verkende de stad, voor alletwee een programma op maat. Het festival ging door in het ALSAA (AirLingusSportAssociation) aan de luchthaven. Dit gebouw was een sportclub, dus aan de ene kant breiende madammen, aan de andere kant mannen die in bloot bovenlijf rondjes liepen op de atletiekpiste, of weer andere mannen die aan het biljarten waren. Een beetje een aparte combinatie. Er waren workshops, lezingen, en natuurlijk ook een markt met standjes. Het was een overzichtelijk, gezellig festival dat voor de eerste keer georganiseerd werd.
After our week in Donegal we spent two days in Dublin,where I attended the Woollin yarnfestival, and my husband explored the city. The venue was a sportclub, so on the one hand you had knitting ladies, on the other hand men doing their laps on the track, or shooting pool. There was a marketplace of course, and a whole set of workshops and lectures. It was the first time this festival was organized, so it was a not too big, but varied and friendly event.

Bij het panelgesprek 'wool in Ireland' leerde ik S-twist wool kennen. De eigenaar wil Ierse schapenboeren meer bewust maken van de kwaliteit van wol, meer dan alleen maar 'bruikbaar' en 'niet-bruikbaar'. Verder is hij zelf bezig met manieren te zoeken om de wol schoon te maken zonder chemicaliën. Hij experimenteert met fermentatie. Een man met een passie, interessant om hem hier over te horen spreken.
I heard about S-twist wool during the panel 'yarn in Ireland'. The owner of this company is passionate about Irish wool, and is trying out ways to clean the wool withouth chemicals, mostly by fermentation. 

 

Ik kocht verschillende kleine strengen van hem, met de bedoeling zelf een gradueel kleurverloop samen te stellen, een zogezegde 'gradient'. Van de Ierse ontwerpster Carol Feller kocht ik een boek over het breien met gradients, niet alleen patronen, maar ook veel achtergrondinformatie en inspiratie.

I bought several small skeins of yarn by S-twist wool, with the idea to arrange it in a so-called 'gradient'. I also bought a book by Carol Feller about knitting with gradients. It not only contains patterns, but lots of 'how-to's' and inspiration.

 

Er was nog veel mooie Ierse handgeverfde wol, onder andere deze van Olann
Uiteindelijk, na een beetje twijfelen, kocht ik nog een kit van Carol Feller om deze omslagdoek, Bealtaine, te breien. Het is helemaal mijn kleur, en het garen is een interessante combinatie van wol, yak en linnen.
There were lots of interesting yarn vendors, Irish and others. I really liked the handdyed yarns by Olann. 
Eventually I succumbed and bought a shawl kit by Carol Feller. This is really my colour, and the yarn is an interesting combination of wool, yak and linen.

De lezing door Kate Davies ging over haar nieuwe boek dat deze zomer verschijnt. Het heeft als uitgangspunt 'creativiteit door beperking', en vertelt over hoe ze opgroeit in een gewoon arbeidersgezin, waar het inkomen beperkt was en men creatief moest zijn om rond te komen. Daarna sprak ze over hoe een beroerte haar leven ingrijpend veranderde. Stof tot nadenken.
I was very touched and inspired by Kate Davies' lecture about her upcoming book 'Handy Woman'. You can sum it up as 'being creative through limitations', both in her youth as after her stroke.

Alles bijeen een interessante tweedaagse, een dikke pluim voor de organisatoren (want daar komt toch écht heel wat bij kijken!).
A heartfelt 'bravo' for the organisation, it was an inspirational festival!

woolfest Auckland 2015

 

Een paar weken voor we naar Nieuw-Zeeland vertrokken hoorde ik van het Woolfest in Auckland. georganiseerd door Creative Fibre New-Zealand.
Ons tweede huisruilhuis was in Waihi beach, 'maar' 150km daarvandaan, dus besloot ik onze reisroute aan te passen. Het was één van de weinige echt uitgeregende en koude dagen tijdens onze reis, en het festival ging door in twee grote schuren ergens in een buitenwijk. Frisjes...
A few weeks before we left I noticed that there was a Woolfest in Auckland, organized by Creative Fibre New-Zealand.  Our second home exchange was 'only' 150 km from there, so I decided to change our itenerary. This was one of the few rainy and cold days we had during our trip. The festival took place in two big barns. It was rather chilly....

 

Gelukkig was er genoeg (lont-)wol om je aan op te warmen. 
Luckily there was plenty of fibre to warm up...

Naast garens met possum, was er ook veel alpacagaren. Blijkbaar worden er minder schapen geteeld in Nieuw-Zeeland (maar nog steeds heel veel!). Voor vleesteelt schakelt men over op koeien, en als het om de vachten te doen is zijn lama's/alpaca's gemakkelijker in onderhoud.
There were of course possum yarn blends, but also several alpaca yarns.  I have read that there are less sheep in New-Zealand (but still a lot!). For meat production, cattle is on the rise. And for yarn, lama/alpaca are easier to breed?

Er was ook een groot aanbod van handgeverfde garens, meestal merino of merinosokkenwol.
There was also a large array of handdyed yarns, mostly merinoblends.

 

En voor de spinners (spinsters?) waren er spintollen en ongewassen vachten van allerlei 'pluimage'.
And for the spinners (spinsters?) there were all kinds of fleeces and spindles on display and for sale.

Wie interesse had kon een mini-workshop vilten volgen, of demo's spinnen en kantklossen bekijken.
If you were interested in felting you could take a mini-workshop, or gather around demo's of spinning or tatting.

 Plaatselijke ontwerpers toonden hun nieuwste modelletjes...
Local designers showed their most recent patterns...

 

Maar het leukste van zo'n beurs was praten met oude bekenden, en veel koffie drinken om warm te worden.
The best part was the warm welcome by the organizers, and catching up with old friends.

 

 

En dit kwam mee naar huis (van links naar rechts, bovenste foto)/ this is what came home with me:
- twee strengetjes Thorburn Alpaca
- een streng doubleknitting handgeverfde merino van Woolrae studio
- een grote streng handgeverfde wol van little wool company
- een in kleur oplopend setje ministrengetjes (een 'gradient') van Meraki Studio

Meer over de 'gewone' wolwinkels op onze reis in een volgende blogpost!